Met zichtbaar genoegen halen zij herinneringen op. Beiden afkomstig van een qua omvang klein boerderijtje, zij uit Bussloo, hij uit de Wilpse Achterhoek. Wilhelmina’s ouders kregen 11 kinderen en iedereen hielp mee op de boerderij naast andere werkzaamheden. Bij kledingzaak Piet van Putten en horlogerie Roebers in Deventer hielp ze in de huishouding. Jan’s ouders hadden koeien, varkens en kippen. Naast het boerenbestaan werkte zijn vader toentertijd op de vleesfabriek in Twello, waar Jan na een periode als bakker ook later 14 jaar in dienst is geweest. Vier fusies heeft hij daar meegemaakt.

Elke dag langs het huis fietsen, waar je niet in kunt
Op de Achterhoekse kermis zijn ze elkaar tegen het lijf gelopen en na een aanzienlijke verkeringstijd getrouwd. Aan de Stationsstraat, hun huidige woning, hebben ze een ‘helft van dubbel’ woning gekocht. Een fraai pand uit de jaren dertig. Maar er was een onoverkomelijk probleem: de huurder wilde er niet uit. “Ik ben er elke dag met smart langs gefietst en heb voortdurend de burgemeester, toen burgemeester Van Der Feltz, benaderd”, herinnert Jan zich maar al te goed, “drie jaar hebben we moeten wachten”. Ondertussen hadden ze een appartement in Huize Viviana aan de Rijksstraatweg gehuurd, waar ook oudste dochter Lidy is geboren.

We hebben schatten van kinderen
Er komt een spontane zucht van ontroering als ze vertellen over hun 3 kinderen en 9 kleinkinderen. Ze zijn maar wat trots op Lidy, Kitty en Ronnie. Dat ze goed contact met hen onderhouden is belangrijk voor ze. “We hebben veel plezier samen met hen beleefd en dat doen we nog”, vertellen beiden en kunnen hun enthousiasme nauwelijks onderdrukken.
“Op mijn verjaardag werd ik een keer door hen in een karretje gezet en - begeleid door een dweilorkest met veel toeters en bellen - door Twello gereden”, vertelt Jan met een geamuseerd lachje. “Een tandemsprong op het vliegveld Teuge was ook zo’n verrassing”

Echte buitenmensen
Jan en Wilhelmien zijn echte buitenmensen en zelden binnen, noch ’s winters noch ’s zomers. Vrieskou is geen enkel probleem: Jan schaatst als de beste en zijn echtgenote wandelt wat af. Een fietsdag per week samen met haar schoonzus is een vaste afspraak. En ook na drie heupoperaties schuwt Jan het fietsen niet. Laatst heeft hij nog in zijn eentje 75 km gefietst. De adrenaline, die door het lijf wordt gepompt, vindt hij prettig. Van zijn sportiviteit getuigt een vitrinekast in de hal: vol met medailles van schaatsevenementen en wielerrondes. 30 keer heeft hij de Elfstedentocht gefietst. En nog iets valt op, als je de voordeur verlaat: boven je pronkt in een glazen kastje een enorme snoek van 20 pond, die Jan ooit zelf heeft gevangen. De tuin is ook een hobby van beiden en overal prijkt Markens houtsnijwerk, de talenten van Jan zijn nauwelijks bij te houden.
Vandaag wordt er feest gevierd samen met kinderen en kleinkinderen en andere genodigden en daar hebben ze al naar uitgekeken, want het zijn feestvierders pur sang.