De Terwoldse wandelgroep trekt de Bruuker polder in

NIJBROEK- De mensen van de Terwoldse wandel- en fietsgroep hadden geen idee hoeveel wandelaars zij op het Dorpsplein in Nijbroek zouden ontmoeten; ze bleken met acht personen te zijn, een mooie groep om mee te lopen. Verschillende wandelaars hadden in het Voorster Nieuws gelezen dat de groep er op uit zou trekken. Leuk om zo nieuwe mensen uit de omgeving te leren kennen. Tot grote verrassing was de hele route gemaaid. Dank aan de beheerders die daarvoor gezorgd hebben! De wandelaars konden op het klompenpad vaak naast elkaar lopen, tussen de wilgen, langs maïsvelden, weilanden met melkvee en jongvee, langs fruitbomen met gevallen peertjes, de eerste paddenstoelen en natuurlijk veel langs het water. Nijbroek is een polder en de waterlopen zorgen voor een goede waterbeheersing in het gebied.

Geschiedenis

En dan te bedenken dat al die weteringen vanaf de Middeleeuwen (1328) met de hand gegraven zijn. Ieder die belang had bij die waterbeheersing moest meehelpen bij het aanleggen en het onderhouden van de dijken. (“mergen en mergen gelycke”). Daarmee wordt bedoeld dat iemand met minder grond (een morgen) ook minder aan het onderhoud hoefde bij te dragen. Graaf Reinholt II van Gelre had de zaken goed geregeld. In 1339 werd Nijbroek kerkelijk losgekoppeld van het kerspel Terwolde en kreeg Nijbroek een eigen kerk en pastoor, er kwam een eigen Richter met Schepenen en daardoor een eigen rechtspraak. De wet loog er niet om: Op heterdaad betrapt bij moord: onthoofding, evenzo bij brandstichting en verkrachting. De tijd heeft niet stil gestaan, Er werd steeds meer woeste grond ontgonnen van 1600 morgen in 1666 tot 1784 morgen in 1837. Tot 1818 was Nijbroek zo een zelfstandig stadje. In dat jaar kwam het bij Voorst. Er kwam wegverharding. In 1832 werd de weg van Terwolde naar Vaassen en de Bovenste Kruisweg “bezand”. In de jaren dertig van de vorige eeuw was Nijbroek het middelpunt van landbouwkundige ontwikkelingen, middenstand kwam en ging, drie scholen werd een school, de bank kwam en ging, Maar ‘de Arend’ bleef!

Gelukkig, want toen de wandelaars rond kwart voor vier weer in Nijbroek waren, had Minie van der Snel lekkere koffie en thee klaar met de beloofde stroopwafel en konden ze nog even gezellig napraten in Dorpshuis ‘de Arend’.

woensdag 4 oktober

Deel dit bericht