SUCKER

‘En deze….’ De juffrouw haalt een andere doos uit het schap. ‘Deze heeft variabele opzetstukken.’

Ik knik en frons, dan lijkt het alsof ik exact weet waar de verkoopster het over heeft. Onze stofzuiger is al een week of wat verdrietig en heeft er geen (zuig)kracht meer voor. Na een goed gesprek gevoerd te hebben, is er in de ledenvergadering van huize Kleverkamp besloten dat Sucker met pensioen mocht en er een nieuw pareltje voor in de plaats moest komen. Sucker had zijn taakje fantastisch volbracht gezien hij mee moest draaien in de beestenboel op onze boerderij. Zand en dieren zijn nou niet bepaald de droom van elke stofzuiger. Ik weet dat want ik sprak nog wel ‘ns met hem. Daarom is na goed beraad besloten Sucker een gouden handdruk te geven en moest er een nieuw teamlid bijkomen. Ik had de discutabele eer de sollicitatieprocedures op me te nemen. Nu ben ik absoluut de beroerdste niet en weet ik me altijd prima in onverwachte situaties te redden, maar ik stond in de oranje winkel met de letter B en een orkaan aan informatie werd er op me afgevuurd. Over steelstofzuigers, zuigkracht, snoerloos, oppervlakte, kattenharen, draaiborstels, stofzakken en parketvloeren. Of ik een S-bag wilde. Of ik smetvrees had. De dame en ik keken allebei eens naar mijn lange vlekkerige jas en konden enkel lachen.

Toen ik een grapje maakte of ik de modellen niet even in de winkel uit mocht proberen, begon de dame al heftig aan de doos te sjorren. Ik zei dat het niet hoefde. Ondertussen dacht ik aan Sucker, die vermoeid in de gangkast stond. Gek, eigenlijk. Ik was nu heftig aan het ondervragen en luisteren, zuigkracht aan het vergelijken en borstels aan het checken. Ineens las ik welke ‘bags’ er in zijn buik moesten en keek ik naar lengtes van snoeren. Ik las over wattages en een vertelbare zuigmond. Ik wilde het naadje van de kous, of in dit geval het zuigje van de stof weten. Maar als je me nu zou vragen wat de familienaam van Suckertje thuis is, weet ik het niet. Hij is donkerblauw. Met een snoer. En een steel. En een slang. Meer weet ik niet van mijn ouwe, trouwe Sucker terwijl ik van deze nieuwe kandidaten de allerkleinste lettertjes lezen wil.

Gaat dat eigenlijk niet vaker zo? Neem bedrijven. Continu bezig met groeien. Innoveren! Groter, sneller, harder! Nieuw personeel. Jong personeel. Snoerloos, draadloos! Nieuw, nieuw, nieuw. Maar vergeten we niet veel te vaak naar de ouwe besjes te kijken? Wat weten we eigenlijk van Betsy van administratie? Behalve dat ze op woensdag maar halve dagen werkt omdat ze op de kleinkinderen moet passen? En Henk, van HR, wat weten we nog meer dan dat zijn naam lekker met zijn functie allitereert? Wie is die vrouw van de schoonmaak eigenlijk, die al vanaf dag één de pleetjes netjes poetst? Hoe kan het dat we de vacatures en de tot in pietepeuterig gedetailleerde functiebeschrijvingen zo uit onze mouwen schudden, maar we Nettie van de koffie niet meer kennen? Misschien heeft zij ook wel variabele opzetstukken. Weet jij veel.

Ik besluit mijn hart te volgen en voor een zwart nieuw Suckertje te gaan. Ik nam er maar meteen een paar dozen stofzuigerzakken bij mee. Op één been kan je niet lopen. Bij thuiskomst heb ik Sucker en Suce, zo heet de nieuwe zuig-zoefer, eerst rustig bij elkaar in de keuken gezet. Dan konden ze even aan elkaar wennen. Vervolgens heb ik ze samen in de gangkast gezet. Suce ging meteen goed met plumeau. Ik ben zelf een sucker. Een sucker for oldies. Een sucker in afscheid nemen van oude besjes die jarenlang hun taken goed gedaan hebben.

Via deze weg wil ik alle lezers bedanken die op mij gestemd hebben voor de Zakenvrouw van het Jaar verkiezing. Ik mocht de titel in ontvangst nemen. Voor iemand met een pittig bekkie op papier, was ik voor een moment behoorlijk stil. Ik stond een fractie van een seconde met mijn mond vol tanden en ik kreeg knalrode wangen. Gelukkig draag ik dusdanig veel make-up dat alleen m’n oren rood kleurden. Ik had dit nooit verwacht. Ik wil u bedanken voor het lezen en voor het stemmen! Ongelooflijk.

RK

www.renskekruitbosch.nl

‘Toen ik een grapje maakte of ik de modellen niet even in de winkel uit mocht proberen, begon de dame al heftig aan de doos te sjorren.’

woensdag 4 april

Deel dit bericht