Ook dit jaar verzorgt het shantykoor De Trossen Los weer een eigen kerstconcert; en wel twee keer. Op zaterdag 14 december vindt dit plaats in de Dorpskerk in Twello, en op woensdag 18 december in Het Boshuis in Klarenbeek. Het bekende shantykoor zal dan weer een bijzonder repertoire van eigen kerstliederen vertolken. Het koor is al vanaf 2011 één van de vaste deelnemers aan de traditionele Kerstzang inloopmiddag in de Twellose Martinuskerk. Die Kerstzang inloop is op zondag 15 december, van 13.30 uur tot 15.30 uur. Tijdens de kerstconcerten kunnen de aanwezigen genieten van een serie stemmige èn vrolijke Nederlandse kerstliederen. Maar ook prachtige Duitse en Engelse kerstliederen zullen ten gehore worden gebracht. Natuurlijk vergeet dit shantykoor met deze Kerst de zeelieden niet. Het koor zal ook enkele kerstliederen zingen wwarvan de inhoud duidelijk een eerbetoon is aan al die hardwerkende zeelieden in het verleden en heden. De Trossen Los zangers en muzikanten nodigen u uit om op zaterdag 14 december en/of op woensdag 18 december dit kerstconcert mee te vieren. Er zal ook volop gelegenheid zijn om diverse traditionele kerstliederen van harte mee te zingen. Beide concerten beginnen om 20.00 uur, maar u bent al welkom vanaf half acht. De toegang voor elk concert is € 6,=. Kaarten zijn verkrijgbaar bij boekhandel Primera Oonk in Twello (concert Dorpskerk) en supermarkt Imanse in Klarenbeek (concert Klarenbeek).

Allerlei activiteiten

Jongeren konden ervaren hoe leuk techniek is. Opleidingen en bedrijven presenteerden die dag doe-activiteiten. De verschillende technische sectoren zijn op de kijk- en doedag op een uitdagende en speelse manier voor het voetlicht gebracht door zo’n 20 bedrijven. Kinderen konden bijvoorbeeld ontwerpen maken op de computer, proefjes doen, met robots spelen, schilderen en met diverse apparaten en machines werken. De nieuwste technologische ontwikkelingen waren te zien, de toepassingen van techniek in allerlei sectoren. Aan de Techniekdag werd deelgenomen door 270 leerlingen van de Voorster basisscholen.

Toekomst

Jongeren enthousiast maken voor techniek en voor het kiezen van een technisch beroep is het doel van de Techniekweek en –dag. Deze evenementen moeten er mede voor zorgen dat jongeren vroeg(er) in aanraking komen met techniek. Ook is het van belang hun ouders én leerkrachten te laten ervaren dat werken in de techniek een goede toekomst biedt.

Een tekort aan (technische) vakmensen speelt al enkele jaren, de roep om meer jongeren op te leiden voor het bedrijfsleven wordt steeds luider. Ook bij het lager onderwijs is men ervan overtuigd dat een goede opleiding in de toekomst grote kansen biedt bij het vinden van een goede baan.

De dag van de techniek in Twello is een traditie geworden waarin scholen en bedrijfsleven met groot enthousiasme elkaar vinden. Zoals gebruikelijk kwamen de groepen 6 en 7 op het sportcomplex van SV Twello bijeen om te ervaren wat de technische bedrijven in het dagelijkse leven presteren. Tevens werd er volop de gelegenheid gegeven om zelf de handen uit de mouwen te steken, te experimenteren, zelf iets te maken of te onderzoeken. Veel jongeren kwamen deze dag er achter dat de techniek onnoemelijk veel mogelijkheden biedt in het bedrijfsleven. Het hedendaagse bestaan kan niet meer zonder techniek, dus een goed geschoolde technicus is (vrijwel) zeker van een baan. Technici komt men overal tegen, zij zijn te vinden in de bouw, fabrieken, woninginrichting, onderhoud van cv-ketels, maar ook overal waar computers worden toegepast.

Niets erger dan een hagelwit document met een flikkerend cursorstreepje als je deadline van je column nadert. Dit is mijn laatste krantencolumn van 2017 en zonder melancholisch te neuzelen, het was me nogal een jaartje. Ik nam vorig jaar oktober ontslag, begon voor mijzelf en had in mijn kop dat ik ofwel cabaretière ofwel columnist wilde worden. Dat laatste leek me voor iedereen het beste en in maart begon ik met schrijven voor het Voorster Nieuws. Eng? Doodeng!

Ik ben fan van cabaret en van één persoon in het bijzonder. Na een voorstelling van mijn grote held Youp van ’t Hek had ik de eer hem te ontmoeten. We hebben afgesproken dat hij het kunstje van de oudejaarsconference nog twee keer flikt zodat hij de tien keer aan kan tikken en dat ik dan het stokje overneem. Om dat gegeven hebben we ons die avond al de ballen uit onze broeken gelachen. Ik heb diezelfde avond lang met Youp mogen praten. In een bar, met veel bier en goeie grappen. Hij vond mijn columns leuk, zei ‘ie. Een paar dagen later mailde hij dat hij er meerdere had gelezen. Technische foutjes. Meer schrijven. Maar één tip die hij me dagen later mailde zal ik nooit vergeten: hou je humor, blijf scherp en ga nooit of te nimmer netjes, politiek correct en keurig schrijven. Rens, word géén netschrijver.

Niets erger dan een hagelwit document met een flikkerend cursorstreepje als het wel in je hoofd zit maar je de woorden niet vinden kan. De hele dag door draait mijn hoofd als een soort carrousel rondjes, van grap naar beeldspraak naar bruggetje naar clou. Mensen vinden dat ik wel gezellig in het leven sta, maar dat komt omdat alles wat ik zie of hoor één grote cabaretshow is. Wij mensen zijn een raar ras. We menen het vaak niet zo slecht maar we pakken dingen af en toe zo verdomde verrot aan. De enige remedie is om het leven met een dikke pollepel zout te nemen. En te lachen. Je te verwonderen en ons kapot te brullen om onszelf. We zijn allemaal een beetje Trump. Die denken het heel goed te weten, maar ondertussen als een kleuter-oempaloempa staan te scanderen. Vaak als het wel in mijn hoofd zit maar ik de woorden niet gevonden krijg, wacht ik net zo lang totdat mijn uiterste deadline nadert. U weet dat niet, maar dat is voor mij op zondagavond, 23.59 uur. En dat is verdomd spannend bier drinken in de kroeg op zaterdagavond, kan ik vertellen. En het perfecte moment? Dat komt nooit.

Niets erger dan een hagelwit document met een flikkerend cursorstreepje als je column al lang af had moeten zijn. Je met man en macht grappen bij elkaar grabbelt die leuk zijn om te lezen en belangrijker: met juist gekozen woorden. Ik kreeg afgelopen november mijn allereerste haatmail. Volkomen terecht. Ik roep dingen en dat vindt men ofwel om te grinniken, ofwel bloedirritant. Kan ik inkomen. De grap was alleen dat het commentaar over één van mijn best geschreven columns ging. Met fluwelen handschoentjes gekozen woorden met af en toe wat scherpte en een snufje peper. Ik had gebouwd en gegrinnikt, gefoeterd en geklungeld… Maar uiteindelijk stond ‘ie: de perfecte column. Maar de hater vond het verschrikkelijk. En dát, dat vond ik dan weer verschrikkelijk.

Ik wil u als lezer bedanken. Voor het feit dat u de tijd neemt even te gaan zitten en mijn woorden rijmelarij tot u neemt. Zonder lezers zijn columns nutteloos. Dan is zweten met een blanco vel en een dreigende cursor nutteloos. Dan is schrijven nutteloos. Ik wil u bedanken voor het feit dat u me haat of juist guitig vindt. Ik wens u een fantastisch kerstfeest. Dat er maar vele katers mogen heersen op de 27e. Dat de hele gemeente Voorst slingerend over de wegen rijdt, nog nahikkend en lallend van de rode wijn. Ik wens u een nog fantastischer nieuwjaar, met hetzelfde kater recept voor 2 januari.

Maar het allermeest wens ik u een hagelwit document, met een schitterend, flikkerend cursorstreepje. Doe de dingen die je al zo lang in je kop had. Doe de dingen die vragen om gedaan te worden. Het document en de cursor zijn er. Het is aan jou welke grappen je maakt. Word geen netschrijver. Wacht niet te lang tot je deadline. Want de perfecte column? Die bestaat niet.

RK

www.renskekruitbosch.nl

‘Niets erger dan een hagelwit document met een flikkerend cursorstreepje als je column al lang af had moeten zijn.’

Heeft u iets leuks te laten zien of te melden? Iets wat al b.v. 100 jaar oud is, of zo nieuw dat u er over wilt vertellen? Iets waar een ander geen weet van heeft? Dan nodigen wij u graag uit op 1 januari. Heeft u een speciale lekkernij of een “kunstje” wat niemand anders kan en bent u een Voorsternaar? Kom gezellig langs.

De werkgroep 200 jaar Voorst is op zoek naar vrijwilligers

Wie kan er een paar uurtjes helpen op nieuwjaarsdag ? Het zal variëren van stoelen klaar zetten, koffie en thee schenken, verkeer regelen etc. Wellicht ten overvloede: op 1 januari 1818 is de gemeente Voorst getekend en dat gaan we precies op 1 januari 2018 nog eens feestelijk overdoen. Het zal echt de moeite waard zijn om langs te komen. Op 27 december verschijnt er een jubileum krant met het volledige programma. Wel alvast noteren in uw agenda.

Sinds enige tijd werken studenten van het ROC Aventus in Apeldoorn mee binnen het Buurtsportcoach project ‘Langer Vitaal, Veilig, Meedoen!’ van Mens en Welzijn Voorst. Binnen dit project gaan zij een buurtonderzoek uitvoeren onder alle 75 plussers in een bepaald gedeelte van Twello. Dit doen zij middels een enquête die bij de 75 plusser thuis wordt afgenomen. De vragen die gesteld worden gaan onder andere over vitaliteit, sociale activiteiten, een voorzieningencheck en vrijwilligerswerk. Iedereen die hiervoor in aanmerking komt heeft hierover een brief ontvangen.

Vanaf 6 december 2017 zijn de studenten iedere woensdagmiddag tussen 13.30-16.00 uur ergens in Twello te vinden om de enquêtes af te nemen. Voor vragen en/of informatie over het project kunt u terecht bij Gerran Protzman, Buurtsportcoach van Mens en Welzijn Voorst. Hij is telefonisch of per mail te bereiken via: 0571-277941 of g.protzman@mensenwelzijn.nl.

U kunt het project ook volgen via de website en Social Media-kanalen van zowel Mens en Welzijn Voorst en Voorst Actief.

Sinds januari 2016 waren de opbrengsten van de oude metalen voor Het Hertenkamp.Deze actie werd op 30 september afgesloten met een grote inzameldag, waar ruim 60 vrijwilligers aan deelnamen.

Door de vele enthousiaste vrijwilligers, maar ook de bijdrage van de sponsoren en de vele oude metalen die door de bewoners van in-en buiten het dorp Klarenbeek zijn ingeleverd, werd het een zeer geslaagde dag.

De opbrengst van deze dag bedroeg € 10914,19. Hiermee werd de inzameling voor Het Hertenkamp afgesloten.

Het actiecomité heeft in overleg met de Vakantie Speelweek besloten om met de opbrengst van de eerstvolgende inzameling, hen financieel te ondersteunen.

De Vakantie Speelweek Klarenbeek vermaakt tijdens de zomervakantie, in de week voorafgaand aan de Klarenbeekse Kermis, ruim 200 leerlingen van de basisscholen met allerlei activiteiten.

Deze groep werkt met ± 50 vrijwilligers. Naast de gebruikelijke onkosten hebben ze dringend behoefte aan een nieuwe tent; de grote oude tent is aan vervanging toe.

Inleveradres

Bij de familie Brugman, Polveensweg 25 staat permanent een container waar de oude metalen en dergelijke ingeleverd kunnen worden.

Als men niet in de gelegenheid bent de spullen zelf te brengen, geef het comité een seintje en zij halen deze graag op.

Materialen

Wat kan er ingeleverd worden:

• Metalen: ijzer, lood, zink, aluminium, koper, gereedschap, elektromotoren en fietsen(zo mogelijk zonder banden)

• Witgoed: zoals wasmachines, drogers en vaatwassers

• Accu’s en elektriciteitskabels.

Vanwege de koelgassen kunnen géén koelkasten, diepvriezers en televisies ingeleverd worden.

Jubilaris

De workshops die gegeven werden door Crescendo heeft veel leuks gebracht. Het is mooi om te zien hoe kinderen verbonden raken door de muziek . De leerlingen van de workshop mochten aan het eind van de avond op een instrument meespelen met het nummer `A Kind of Magic`. De allerkleinsten hadden op school een eigen instrumentje gemaakt en mochten meedoen met het nummer `Als ik kon toveren`. Tussen door werd er nog voor Jubilaris Wiel Smits een speldje uit de grote hoed getoverd voor 50 jaar muzikant zijn. Geheel in stijl van de avond te blijven speelde Crescendo nummers uit de Magie films zoals Harry Potter, The Wizard of Oz, Lord Of The Rings en Alice In Wonderland. Na afloop konden alle kinderen het drankje van de tovenaar proeven en kregen ze een lampion met lichtje mee naar huis. Crescendo kan terug kijken op een mooi project en muzikale avond.

Hoe maken we van een vereniging een vitale vereniging die op de toekomst en omgeving is gericht? Thema’s als gezondheid, duurzaamheid en een veilig sportklimaat zijn ook voor uw vereniging interessant. Deze avond is tevens een mooie gelegenheid om te netwerken.

Alle besturen/commissies van sport- en beweegaanbieders zijn van harte welkom in de horeca afdeling van SV Twello op Sportpark Zuiderlaan. Vanaf 19.00 uur staat de koffie klaar. Het belooft een inspirerend en interactief programma te worden die u niet mag missen. Uiteraard zijn er geen kosten verbonden aan dit event.

Presentaties

Team Fit geeft een presentatie over ‘Rendement met de gezonde sportkantine’ waarbij VHC Twello als ambassadeur het goede voorbeeld is van de gezonde sportkantine in de gemeente Voorst.De energieadviseur van het energieloket gemeente Voorst licht de stimuleringslening duurzaamheid toe. De NOC*NSF verzorgt een presentatie over ‘een veilig sportklimaat’ en de Verklaring Omtrent Gedrag.

Na deze presentaties is er de mogelijkheid om een kort bezoek te brengen aan het nieuwe clubgebouw VHC Twello met hun gezonde sportkantine. In de horeca afdeling van SV Twello is er gelegenheid om kennis en kunde te delen met ervaringsdeskundigen op bovenstaande thema’s en sluiten we af met een netwerkborrel.

Informatiemarkt

Gedurende de gehele avond is er een informatiemarkt. Kramen met een aanbod van gezonde producten, brochures en vakspecialisten van onder andere: Jeugdsportfonds, Onze Clubkracht, Horesca Lieferink, JOGG, De Koepel.

Gezondheid: Wij gaan voor beter!

Dat sport en bewegen gezond is weet iedereen, waarom is de omgeving waarin we bewegen dat dan nog niet altijd? Hierin vinden Horesca Lieferink en Jongeren Op Gezond Gewicht Voorst (JOGG) elkaar. Horesca Lieferink is als leverancier al jaren actief in het verenigingsleven binnen de gemeente Voorst. Horesca Lieferink draagt graag haar steentje bij aan een gezonde omgeving en helpt verenigingen op weg naar een gezonde sportkantine.

Als samenwerkingspartner van JOGG Voorst wordt er deze avond door de gemeente Voorst een samenwerkingsovereenkomst ondertekend met Horesca Lieferink. Samen hebben wij tot doel een gezonder aanbod te realiseren in de Voorster kantines en clubhuizen.

Vragen

Op de website www.voorstactief.nl staat het programma van deze avond.

Mocht u vragen hebben over dit event neemt u dan gerust contact op met Ingrid de Croon, beleidsadviseur sport gemeente Voorst, i.decroon@voorst.nl.

De twee delen uit het Trio in Es majeur voor klarinet, hoorn en piano komen uit een kamermuziekwerk van de Duits-Deense componist en dirigent Gustav Jenner (1865-1920), die bekendstaat als de enige officiële compositie leerling van Johannes Brahms.

Kaarten
In het “Les Adieux” van Franz Strauss voor hoorn en piano laat Henk horen dat de hoorn ook een prachtig solo-instrument kan zijn. Aangevuld met delen uit het klarinetconcert van Mozart, het beroemde Adagio, in een bewerking voor klarinet en piano door Nicole en Angélique vormen deze werken een mooi Duits georiënteerd programma. Het programma eindigt met herkenbare thema’s in het Duo Concertant, variaties op thema’s uit Mozarts Don Juan van Johann Sobeck; een virtuoos spektakel. Kom genieten in een prachtige kerk met fantastische akoestiek. Op de website kunt u het volledige seizoenprogramma 26/27 inzien. St. Martinuskerk Bussloo: Veldtbergen Trio/ Zondag 28 oktober / Aanvang 15.00u. / Entree: Volwassene €17,50 /KBO-leden €15,- / CJP tot 18 jr. €10,- / tot 12 jr. gratis. Kaarten bestellen via: www.sint-martinuskerk-bussloo.org of mailen naar: info@sint-martinuskerk-bussloo.org of aan de kassa.

Het Veldtbergen Trio.

Van meezingers tot verrassende grappen, verveling is er niet bij! Extra deze middag is een optreden van de 60+ gymgroep uit Wilp. Het Seniorencafé opent om 14.00 uur, en natuurlijk staat de koffie en thee klaar.

Iedereen is van harte welkom. Kom gezellig langs en neem uw vrienden of buren mee voor een middag vol muziek en plezier. Voor meer informatie kun je terecht bij: Henk van Beek e.mail: vanbeekwilp@hetnet.nl (06-50938425) of Truus Wagenaar e.mail: h.wagenaar5@chello.nl (06-15522344)

Dinant Leferink, beter bekend als “Kappie”.

Afgelopen zomer lag Paula Jorritsma-Verkade op een binnenvaartschip voor anker op het Haringvliet. Het was bloedheet, toen een zwaluw aan boord neerstreek. De zwaluw bleef de hele nacht. Oververhit en te moe om verder te vliegen, zo leek het. De volgende ochtend vertrok ze weer op eigen kracht.

Die kleine vogel brengt voor de burgemeester twee gedachten samen. Hij laat zien hoe kwetsbaar het leven is, maar ook wat nodig is om verder te kunnen: ergens kunnen landen, op adem komen en herstellen. “Daarvoor heb je een veilige plek nodig. En voor mensen is die veilige plek vaak een gemeenschap.”

Wat waardevol is, vraagt zorg
De woorden ‘Alles van waarde is weerloos’, van de dichter Lucebert, loopt als een rode draad door de burgemeester haar kijk op mens en omgeving. De zwaluw maakt die woorden tastbaar. Wat waarde heeft, kan zichzelf niet vanzelf beschermen. Dat geldt voor het leven om ons heen, maar ook voor de verbondenheid tussen mensen en de leefbaarheid van hun omgeving.

Het beeld van de vogel raakt voor haar aan een klimaat dat in een zorgwekkend tempo verandert. Verandering is van alle tijden, maar de huidige verandering wordt door mensen veroorzaakt en voltrekt zich veel sterker. Na een zomer van hitte en droogte brengt de herfst verlichting. “Maar de opgave verdwijnt niet omdat ons ongemak even voorbij is.”

Nederland kent de verhalen van de strijd tegen het water: de Afsluitdijk, de watersnoodramp en de Deltawerken. Ook gemeente Voorst heeft zulke herinneringen, waaronder de stormvloed van 1825, toen Steenenkamer onder water liep. Die verhalen geven houvast, waarbij hitte en droogte minder vanzelfsprekend passen in dat vertrouwde beeld.

Daarom zijn ook plekken en verhalen nodig die zichtbaar maken wat er vandaag op het spel staat. Het gemaal van Terwolde is voor Paula Jorritsma-Verkade zo’n herinneringsplaats: een plek die ons laat nadenken over water, landschap en onze verantwoordelijkheid daarvoor.

Elkaar kennen vóór de nood
De zwaluw vond een plek om te herstellen. Ook mensen hebben plekken en onderlinge verbindingen nodig waarop zij kunnen terugvallen. Sociale weerbaarheid ontstaat daarom al lang voordat het water stijgt, de stroom uitvalt of de samenleving onder druk komt.

Zij groeit aan keukentafels, op schoolpleinen, in dorpshuizen en kerken. Bij verenigingen, op erven en in straten waar mensen elkaar kennen. “Daar begint de veiligheid waar we in een crisis op terugvallen.”

Dreiging kondigt zich bovendien niet altijd met sirenes aan. Uitval van voorzieningen, cyberdreiging, polarisatie en internationale onzekerheid kunnen zich langzaam opbouwen. Bij een ernstige verstoring kan de overheid niet overal tegelijk zijn.

Draaiboeken en noodpakketten hebben hun functie, maar de wezenlijke vragen gaan over mensen. “Kennen mensen elkaar? Weten zij wie hulp nodig heeft en kunnen zij samen handelen?”

“Een noodpakket houdt je misschien drie dagen op de been. Een sociaal netwerk zorgt ervoor dat niemand drie dagen onzichtbaar blijft.” Voor de burgemeester ligt daarin het verschil tussen overleven en samen overeind blijven.

Landschap en gemeenschap groeien samen
Hoe samenwerking een gemeenschap én haar omgeving vormt, is in polder Nijbroek letterlijk zichtbaar. In 1328 gaf graaf Reinald II van Gelre opdracht tot ontginning van het drassige broekgebied ten noorden van Twello. Om daar te kunnen wonen en werken, moest het water worden beheerst. Dat vroeg om gezamenlijke inzet van de mensen die er leefden.

De Nijbroekers waren vrije lieden. Ze groeven sloten en weteringen, organiseerden het waterbeheer en maakten het land samen bewoonbaar. Autonomie, vakmanschap en samenwerking vormden zo zowel het landschap als de gemeenschap.

Vandaag vraagt diezelfde polder opnieuw om gezamenlijk handelen. Hevige regenbuien veroorzaken wateroverlast, terwijl langere droge perioden tot watertekort leiden. “Alleen een groot gemaal is niet genoeg. Er is samenspel nodig. Van poldersloot tot gemaal en van overheid tot grondeigenaar.”

Bewoners, agrariërs, waterschap en gemeente werken daarom samen aan oplossingen. De kennis van mensen die dagelijks met hun voeten in de klei staan, vormt het vertrekpunt. Zij kennen de bodem, het reliëf en de plekken waar water zich verzamelt. Betrokken mensen nemen anderen mee; trots op de polder wordt een bron van initiatief.

Samen zien wat nodig is
Die samenwerking krijgt concrete vormen: renovatie en uitbreiding van het elektrische gemaalgebouw aan de Bandijk, kleine stuwen om water langer vast te houden, herstel van oude slingeringen in weteringen en lokale metingen voor slimmer peilbeheer.

Ook knotwilgen, poelen, kruidenrijk grasland, roggeakkers en het historische rabattenbos krijgen opnieuw betekenis. Landbouw en natuur kunnen elkaar versterken, met aandacht voor maatwerk, biodiversiteit, bedrijfsopvolging en leefbaarheid.

Hier komen de zorg voor het landschap en sociale weerbaarheid samen. Mensen brengen hun kennis bijeen, zien wat nodig is en doen wat kan. “Niet iedereen draagt hetzelfde bij, maar iedereen kan iets bijdragen.”

Vertrouwen groeit dichtbij
Een weerbare gemeenschap begint met de vraag wat er al aanwezig is. Mensen met kennis en vakmanschap, ondernemers, verenigingen en informele netwerken. Maar ook scholen, kerken, dorpshuizen, buurtbankjes en erven waar mensen elkaar ontmoeten.

“Het zijn plekken waar vertrouwen groeit, verhalen worden doorgegeven en mensen ervaren: ik hoor hier, ik word gezien en ik doe ertoe.”

Die verbondenheid is een hoofdzaak. Wie elkaar vóór een crisis kent, weet tijdens een crisis sneller wie medicijnen nodig heeft, vervoer kan regelen, een sleutel heeft of overzicht houdt.

Juist de buurt biedt geborgenheid: een omgeving waarin je je kunt ontwikkelen en waarop je terugvalt als het minder gaat. Technologie vergroot onze wereld, maar kan de fysieke verbondenheid dichtbij ook verdunnen. Elkaar daadwerkelijk ontmoeten blijft daarom van betekenis. “We bestaan niet los van elkaar.”

Gehoord worden, ook bij verschillen
Samenwerken betekent niet dat iedereen hetzelfde moet vinden. Een sterke gemeenschap kan omgaan met verschillen. Spanningen verdwijnen immers niet wanneer ze onbesproken blijven; ze kunnen later terugkeren als wantrouwen of polarisatie.

Een eerlijk gesprek maakt zichtbaar welke ervaringen, belangen en waarden spelen. Het hoeft niet ieder conflict op te lossen of iedereen tot dezelfde toekomstvisie te brengen. Soms zijn meerdere scenario’s nodig. Juist verschillende inzichten kunnen nieuwe oplossingen opleveren.

Daarvoor moeten mensen merken dat hun bijdrage werkelijk invloed kan hebben. Hun mening vragen om een vooraf bedacht besluit te bevestigen, ondermijnt vertrouwen. “Vertrouwen groeit wanneer zij serieus worden genomen, afspraken worden nagekomen en het ook zichtbaar is wat er met hun inbreng gebeurt.”

Gehoord worden betekent dus niet dat je altijd gelijk krijgt. Wel dat er werkelijk naar je is geluisterd en dat jouw bijdrage zorgvuldig is meegewogen.

Een overheid die aanwezig is
“De overheid kan een gemeenschap niet maken. Zij kan haar wel versterken of onbedoeld verzwakken.” Daarom ziet de burgemeester de gemeente als een betrouwbare samenwerkingspartner die aansluit bij wat lokaal groeit.

Dat vraagt om aanwezigheid voordat iets misgaat, luisteren voordat plannen worden gemaakt en ruimte voor lokale kennis en initiatief. Als burgemeester wil zij mensen en partijen verbinden, bestuurlijke ruimte organiseren en hoop zichtbaar maken.

Daarbij horen steeds opnieuw de vragen: “Wie zien we nog niet? Wie horen we nog niet en wie hebben we nodig?” Het antwoord wordt gevonden door aanwezig te zijn waar het gebeurt en maatschappelijke resultaten centraal te stellen.

Hoop als werkwoord
Klimaatverandering, polarisatie, wateroverlast, droogte en internationale onzekerheid brengen onrust. Juist dan hebben we waarden nodig die richting geven: menselijke waardigheid, betrouwbaarheid, zorg voor elkaar en verbondenheid met het land en met generaties vóór en na ons.

Hoop speelt daarin voor Paula Jorritsma-Verkade een wezenlijke rol. “Niet als passief wensdenken, maar als werkwoord. Hoop betekent dat we de werkelijkheid volledig onder ogen zien zonder haar het laatste woord te geven.”

Die zorg reikt verder dan mensen. In en rond één boom leven talloze soorten; wij maken deel uit van datzelfde web van leven. Een weerbare gemeenschap zorgt voor bewoners én hun omgeving. Mensen kennen elkaar vóór de nood, verschillen mogen worden besproken en overheid en samenleving dragen samen verantwoordelijkheid.

“Zie het water, zie het land, zie de gemeenschap die ons draagt.”

In het boek Michiel Kramer – Het boek dat niet Broodje kroket mocht heten laat auteur André Valkeman zien dat de hoofdpersoon veel meer verdient dan de status van cultvoetballer die menigeen hem toedicht.

Door Rudi Hofman
“Dus: zie maar hoe je dat broodje kroket in het boek frituurt, als het er maar inzit! Succes.” Met deze woorden sloot Marieke Derksen, dochter van Johan Derksen, ruim twee jaar geleden het telefoongesprek af waarin zij André Valkeman haar zegen gaf om een boek met en over Michiel Kramer te maken.

De auteur uit Deventer, die ik voor dit verhaal spreek bij Hotel Restaurant Taverne, dank deze opdracht aan het feit dat hij zich bij uitgeverij Inside in de kijker had gespeeld met onder meer zijn bijdrage aan de biografie over Klaas-Jan Huntelaar. Wat volgens Valkeman ook heeft meegespeeld is dat Michiel en hij qua karakter (”we zijn allebei nuchter”) veel op elkaar lijken, zij in leeftijd slechts één jaar verschillen (37 om 38) en hun gezinssituatie nagenoeg identiek is. Zowel André als Michiel heeft een vrouw en drie zonen.

Jongensdroom
Auteur en hoofdpersoon ontmoetten elkaar voor het eerst in november 2024 in de Markthal Rotterdam. Michiel Kramer is een geboren Rotterdammer die als kleine jongen maar één grote droom had: spelen voor Feyenoord. Als hij op zijn vijfde was ingegaan op het aanbod van televisiemaker Harry Vermeegen om als Rotterdams talent een keer mee te trainen bij zijn favoriete club, dan was die droom misschien al vroeg uitgekomen.

Tot verbazing van Vermeegen hield kleine Michiel de Feyenoordboot af. Hij bewandelde daarna een lange weg om uiteindelijk, na te zijn afgewezen bij Excelsior, op 30 november 2008 zijn professionele debuut te maken bij NAC Breda in de Eerste Divisie. Daarna volgden contracten bij Volendam en ADO Den Haag. De club uit de Hofstad kwam destijds net als in het huidige seizoen uit in de Eredivisie en Kramer wist zich hier in de kijker te spelen bij Feyenoord. In augustus 2015 tekende hij in De Kuip zijn droomcontract.

Hoofdprijzen
Bij Feyenoord speelde Michiel Kramer 71 officiële duels waarin hij 23 keer scoorde. Opvallend is dat hij van de hoofdprijzen die hij met zijn lievelingsclub won, de KNVB-beker in 2016 en het kampioenschap in 2017, de meeste waarde hecht aan de bekerwinst. Voor zijn gevoel heeft hij, zo zegt hij in het boek, met belangrijke doelpunten een grotere bijdrage aan deze prijs geleverd dan aan het kampioenschap. In het kampioensjaar voelde Kramer zich meer toeschouwer dan speler, terwijl hij wel degelijk belangrijke goals maakte zoals de 3-3 in de 99ste minuut uit bij FC Utrecht.

Ontroerende momenten
Waar Michiel en zijn vader Willem in 1999 samen op de Coolsingel het toenmalig kampioensteam hadden toegejuicht, kon Willem in 2016 en 2017 zijn zoon op het bordes van het Stadhuis zien stralen. Dit moeten voor beide Kramers zeer emotionele en ontroerende momenten zijn geweest.

Over zijn aanpak voor het schrijven van het boek zegt André Valkeman: “Ik had me voorgenomen, en daar moest ik me ook strak aan houden van de uitgeverij, om de ingeslagen weg van een wisselvertelling tussen heden en verleden consequent door te voeren. Maar in het heden gebeurde op een gegeven moment zo weinig, dat ik me vertwijfeld afvroeg: Hoe krijg ik dan een climax aan het boek?”

Dit kwam uiteindelijk goed dankzij de afscheidswedstrijd die Kramers laatste club RKC Waalwijk voor hem organiseerde. Op zondag 2 augustus 2026 deden tientallen oud-teamgenoten onder wie Tom Beugelsdijk, Daryl Janmaat. Mike van Duinen en Jerson Cabral en ook voetbalvrienden en familieleden mee.

Kramer Kroketten
Gesteund door de goede sfeer in het Mandemakers Stadion en de speciaal voor de gelegenheid beschikbare Kramer Kroketten durfde André Valkeman het aan om in de rust op het veld Michiel Kramer een broodje kroket aan te bieden. Na enige aarzeling zette de 1.98 lange spits vol overtuiging zijn tanden in de lekkernij. Hiermee had hij voorgoed vrede gesloten met het broodje kroket.

Dat er zoveel bekende spelers meewerkten aan het afscheidsduel bewijst volgens de auteur dat Michiel Kramer geliefd is bij zijn oud-teamgenoten. Voor de trainers met wie hij in zijn loopbaan samenwerkte, geldt dit zeker niet in alle gevallen. Met mensenmensen als Hans de Koning, Fred Rutten en Joseph Oosting kon Kramer prima opschieten. Daarentegen was de relatie met in zijn ogen autoritaire trainers als Gert Kruys en Henk Fraser op z’n zachtst gezegd moeizaam.

Zoete wraak
Waar hij in zijn jeugd bekendstond als een talentvolle stille jongen en een ‘huilebalk’ groeide Michiel later uit tot de zeer uitgesproken, recht-voor-zijn-raapvoetballer die niet schroomde de confrontatie te zoeken als hij het gevoeld had dat hij werd gepiepeld. Het besef dat hij voor zichzelf moest opkomen, kwam na de afwijzing door hoofd jeugdopleiding Marco van Lochem bij Excelsior. Later bij Feyenoord volgde Michiels zoete wraak toen Van Lochems kinderen zijn handtekening kwamen vragen. Hun vader hield zijn lippen stijf op elkaar en kon het blijkbaar niet opbrengen om toe te geven dat hij het destijds verkeerd had gezien.

In het boek dat, zoals vaste Feyenoordvolger en sportjournalist Mikos Gouka het zegt ‘leest als een trein’, komen veel hoofdrolspelers in Michiel Kramers voetbalcarrière aan het woord. Van Hans de Koning tot Fred Rutten en van Tom Beugelsdijk tot Earnest Stewart. Stewart gaf Michiel in 2008 zijn eerste profcontract bij NAC Breda. “Mooi is dat Michiel hen allemaal zelf heeft benaderd of mij aan hun contactgegevens heeft geholpen. Alleen Dick Advocaat heb ik niet kunnen spreken, omdat hij met Curaçao naar het WK moest”, zegt Valkeman.

Mysteries
De auteur weet in Michiel Kramer – Het boek dat niet Broodje kroket mocht heten twee mysteries op te lossen: Van wie kreeg Kramer zijn beroemde broodje kroket in de rust van Feyenoord-Heracles? En wat is het verhaal achter de geheimzinnige voetblessure die Kramer in zijn voetbalnadagen bij RKC Waalwijk vier maanden aan de kant hield? Leuk voor fans van Go Ahead Eagles is dat Kramer, die op 19 april in de Adelaarshorst een wondergoal maakte, de Deventer club bijwijlen ‘de mooiste club die ik nooit gehad heb’ noemt.

Hilarisch is het hoofdstuk Broodje Kroket (2) waarin Valkeman de memoires van de bewuste kroket deelt: ‘Ik heet Te Voert en ik ben een kroket exclusief voor groothandel Sligro’ (…) ‘Ik liep na mijn embryonale fase via een lopende band een crèmekleurige kartonnen doos binnen (met al mijn Te Voert-bloedverwanten).’

Win het boek
Michiel Kramer – Het boek dat niet Broodje kroket mocht heten ligt in de boekhandel en kost 21,99 euro. André Valkeman stelt één exemplaar beschikbaar. Je kunt het boek winnen door deze vraag juist te beantwoorden: Een encyclopedie vermeldt online ten onrechte een doopnaam bij Michiel Kramer, wat is die doopnaam? Stuur je antwoord naar info@voorsternieuws.nl onder vermelding van ‘Lezersactie Michiel Kramer’. Bij meerdere goede inzendingen bepaalt een loting de winnaar.

Zij konden kiezen uit een speciaal voor deze avonden samengestelde map met bekende liederen. De liederen werden door verschillende organisten begeleid op het orgel. Hoewel de avonden gratis te bezoeken waren, werd een vrije gift op prijs gesteld. Afgelopen maand werd hiervan € 350,- overgemaakt naar de Zonnebloem Afdeling Wilp-Voorst. De organisatie hoopt in 2027 weer vier zomerzangavonden in de dorpskerk van Wilp te organiseren.

Sfeervol repertoire
Het Livinuskoor betreedt eerst het podium. Zij presenteren een speciale jubileumselectie onder de noemer The best of het Livinuskoor. Dit optreden viert tevens een mijlpaal: Sandra de Bruin staat inmiddels twintig jaar met veel passie aan het roer als dirigente en pianiste van het koor. Vocaal Theater Ensemble Foon, onder leiding van Ans Booij, brengt een sfeervol Nederlandstalig repertoire ten gehore. Het thema van hun optreden sluit naadloos aan bij het seizoen: de naderende herfst en winter, met een nadrukkelijke uitnodiging om even gas terug te nemen in het hectische dagelijkse tempo.

Opbrengst
De gehele opbrengst gaat naar Stichting Zwerfjongeren Apeldoorn. Deze organisatie verricht fenomenaal werk door kwetsbare jongeren op weg te helpen naar zelfstandigheid, onder meer door ondersteuning bij huisvesting en opleiding. Het concert op 23 oktober begint om 20.00 uur en kaarten kosten € 10,-. De kerk is vanaf 19:30 uur open. Vooraf reserveren van kaarten kan via de website www.dorpskerkwilp.nl. Maar op de avond zelf zijn de kaarten ook verkrijgbaar in de kerk.

Voorzitter Marieke Stenfert nodigde bij de opening jonge inwoner Jelle naar voren als speciale gast. Bij plannen voor het dorp hoort immers ook de stem van de generatie die er straks gaat wonen.

Op Mariekes vraag waar hij later zou willen wonen, antwoordde Jelle zonder omhaal: “In Nijbroek.” Zijn toekomstige huis? “Een beetje ruimte en niet aan elkaar.” Verder vond Jelle dat er ook ruimte voor natuur moest blijven. De woonvisie gaat immers over meer dan huizen alleen.

Daarna overhandigde Jelle het plan van de Nijbroekers aan Rosmarijn Boender. De wethouder waardeerde dat inwoners de visie samen hadden gemaakt en benadrukte het belang daarvan voor het draagvlak en de jeugd. “Als we plannen maken, dan nemen we dit mee”, aldus de wethouder.

Een visie van het dorp
De werkgroep wonen trok afgelopen jaren de kar, met ondersteuning van woonadviseur Jan Winsemius van Bureau Middelkoop. De basis werd gelegd op 27 augustus 2025. Op die warme zomeravond zat het dorpshuis vol en konden inwoners rond zes thema’s hun wensen, zorgen en ideeën delen.

Werkgroeplid Hessel Keizer vatte die opbrengst samen. Rust, gemoedelijkheid, groen en het open polderlandschap worden sterk gewaardeerd, evenals het omkijken naar elkaar. “Als er iets in Nijbroek gedaan moet worden, doen we dat met elkaar.” Tegelijkertijd bleek behoefte aan betaalbare huur- en koopwoningen voor starters en passende woningen voor senioren.

Ook daarna konden inwoners blijven meepraten, onder meer over de conceptvisie. De werkgroep verkende de mogelijkheden met de gemeente, ook tijdens een gezamenlijke wandeling door het dorp. Reacties en gesprekken hielpen de visie verder aan te scherpen.

Ruimte voor alle generaties
Jan Wassink lichtte toe waarom een analyse van de bevolking en de woningvoorraad nodig was. Die gegevens onderbouwen de plannen en laten zien hoe woningbouw, maar ook stilstand, de samenstelling van het dorp beïnvloedt.
Nijbroek mist relatief veel tieners, mede door de stagnatie van de woningbouw in het verleden. Ook het voortbestaan van de school heeft eerder ter discussie gestaan vanwege het geringe leerlingenaanbod. Nieuwe woningen voor jonge huishoudens zijn daarmee ook van betekenis voor de voorzieningen en de toekomstige inzet voor het dorp.

Daarnaast moeten ouderen kleiner en gemakkelijker kunnen wonen zonder Nijbroek te hoeven verlaten. Zo behouden zij hun sociale omgeving en hun rol in het dorp, terwijl grotere woningen beschikbaar kunnen komen voor gezinnen. De gewenste mix bestaat daarom uit starters, jonge gezinnen, doorstromers en senioren, in zowel huur- als koopwoningen.

Kleinschalig en passend
De woonvisie kiest voor ‘vitale poldergroei’: geleidelijk woningen toevoegen die passen bij de behoefte en het karakter van Nijbroek. Rust, ruimte en open uitzichten blijven uitgangspunten. Ook moeten agrarische bedrijven ruimte houden om hun werk te doen.
Een hofje is een van de mogelijkheden. Woningen rond een gezamenlijke buitenruimte kunnen aantrekkelijk zijn voor ouderen, maar ook voor starters en jonge gezinnen. De visie beschrijft een omvang van ongeveer tien tot zestien woningen, eventueel in fasen te ontwikkelen. Voor senioren gaat het bijvoorbeeld om een woning met een slaapkamer op de begane grond.

Daarnaast zijn kleine groepen woningen denkbaar, zoals het bekende Plan 26. Dat project, met onder meer twee betaalbare huurwoningen voor jongeren uit Nijbroek, laat zien wat lokaal initiatief kan opleveren. Ook het woningbouwproject van de broers Veldwijk werd tijdens de avond genoemd als voorbeeld van nieuwe beweging in het dorp.

De visie biedt verder ruimte voor incidentele toevoegingen langs bestaande bebouwing, het ombouwen van schuren of boerderijen tot woningen en het splitsen van grotere woningen. Ook samen wonen op een erf, met bijvoorbeeld een gedeelde tuin, behoort tot de mogelijkheden. Het gaat steeds om een combinatie van woonvormen, afgestemd op verschillende levensfasen en inkomens.

Betaalbaarheid vraagt aandacht
Voor een hofje noemt de visie indicatieve huurprijzen van ongeveer 800 tot 1.100 euro per maand en koopprijzen van circa 275.000 tot 470.000 euro. Het gaat om richtprijzen voor de planvorming.

De uitvoering vraagt nog veel werk. Volgens de toelichting rond de bijeenkomst kan IJsseldal Wonen vanwege de kosten niet deelnemen aan de woningbouw in Nijbroek. Jan wees daarnaast op de moeite om financiering voor lokale ontwikkelprojecten te vinden. Dat maakt samenwerking met particuliere initiatiefnemers en de Coöperatie Polder Nijbroek belangrijk. Die coöperatie kan helpen projecten te ontwikkelen die via de reguliere markt minder gemakkelijk ontstaan.

Waar kan worden gebouwd?
Over mogelijke bouwplekken waren inwoners niet overal eensgezind. Marieke beschreef hoe op de kaarten van de bewonersavond groene markeringen én rode pijlen verschenen: hier wellicht wel, daar liever niet. De locaties in de visie zijn daarom mogelijkheden voor nader onderzoek.

Voor een hofje wordt vooral gekeken naar plekken dicht bij de dorpskern. Kleine groepen woningen kunnen op meer plaatsen passen. Of een locatie werkelijk geschikt is, hangt onder meer af van grondeigendom, draagvlak, haalbaarheid en een zorgvuldige inpassing. Het lint helemaal volbouwen is nadrukkelijk niet de bedoeling.

Ook het tempo vraagt realisme. De visie gaat uit van geleidelijke groei van circa drie tot zes woningen per jaar. Tijdens de avond werd benoemd dat jaarlijks enkele woningen bouwen door de kosten lastig kan zijn en dat procedures tijd vragen. Jan verwachtte voor nieuwe plannen niet vóór 2030 een schop in de grond. “Je moet wel ambitie hebben”, benadrukte hij. Continuïteit in de groei blijft daarbij belangrijk.

Vrijwilligers houden Nijbroek levend

De wethouder vroeg ook naar de voorzieningen. Over de toekomst van het dorpshuis wordt gesproken met het bestuur, met aandacht voor mogelijkheden vanuit de Dorpendeal. Behoud van de school en ontmoetingsplekken is voor inwoners belangrijk.

Jan Wassink benadrukte dat voorzieningen en activiteiten steunen op vrijwilligers. Hun inzet moet worden gekoesterd en doorgegeven aan volgende generaties. Marieke noemde het vrijwilligerswerk gekscherend de grootste werkgever van Nijbroek.

Daarnaast gaan bestuurders met elkaar in gesprek over nieuwe manieren om vrijwilligers te vinden en te behouden, en laten we ons inspireren door succesvolle voorbeelden uit de praktijk. Een avond vol ontmoeting, ideeën en verbinding tussen verenigingen.

Vrijwilligers vormen het hart van iedere vereniging. Tegelijkertijd merken veel clubs dat het steeds lastiger wordt om nieuwe mensen te vinden die een bijdrage willen leveren. Hoe zorg je ervoor dat leden, ouders en betrokken inwoners zich verbonden voelen met de vereniging én bereid zijn om zich in te zetten als vrijwilliger?

Tijdens dit Sportcafé staat daarom de relatie tussen sociale binding en vrijwilligerswerving centraal. Want mensen zetten zich vaak niet in voor een taak, maar voor een club waar zij zich thuis voelen. Een sterke onderlinge betrokkenheid kan het verschil maken tussen een tekort aan vrijwilligers en een vereniging waarin mensen graag een steentje bijdragen. Tijdens de avond gaan we hierover met elkaar in gesprek en brengen we bestuurders van verschillende verenigingen met elkaar in contact. Welke uitdagingen herkennen we? Welke aanpak werkt goed in de praktijk? En hoe kunnen verenigingen elkaar helpen en inspireren bij het vinden en behouden van vrijwilligers? Door ervaringen uit te wisselen en van elkaar te leren, ontstaan vaak nieuwe ideeën en oplossingen die direct toepasbaar zijn binnen de eigen vereniging. Daarnaast biedt het Sportcafé een mooie gelegenheid om het netwerk tussen verenigingen verder te versterken.

Een informele en inspirerende avond voor bestuursleden en andere betrokken vrijwilligers die samen willen nadenken over de toekomst van hun vereniging en het belang van verbondenheid binnen de club.

Sportcafé 18 januari, Bosweg 12-14, 7382 CC Klarenbeek (MFC Klarenbeek).

19:00 - 19:30 inloop - 19:30- 21:00 Sportcafé sociale binding - 21:00 - 22:00 borrel.

Om je aan te melden kan je terecht op de website van Voorst Actief via de volgende link: https://voorstactief.nl/evenementen/sportcafe-sociale-binding

Voor vragen neem gerust contact op met rutgerboerdam@koepelvoorst.nl

Met twee hardloopafstanden, twee kinderwedstrijden en een wandeltocht is er voor bijna iedereen wel een passende activiteit bij. De totale opbrengst van Teuge Runs 4 Life wordt ieder jaar gedoneerd aan een goed doel, dit jaar is dat Siza, activiteitencentrum de Sprenk in Apeldoorn.

Wandeling en kinderactiviteiten

De dag begint om 10:00 uur met de start van de wandeling. Er is een mooie route van 7 kilometer uitgezet door Teuge en omgeving. Halverwege is er een kopje koffie/thee. Vanaf 10:15 uur starten de kinderactiviteiten. Eerst is er een Kidsrun van 500 meter voor kinderen tot 9 jaar. Daarna een Kidsrun van 1.000 meter voor kinderen van 9 t/m 12 jaar. Alle deelnemers aan de Kidsrun krijgen een medaille en voor de top drie van de Kidsrun zijn er leuke prijzen.

Hardlopen: keuze uit twee afstanden

Hierna is het tijd voor de hardloopwedstrijd. Het startschot hiervoor wordt traditioneel gegeven door de burgemeester. Dit jaar neemt wethouder Danielle Beumer de honneurs waar. Zowel beginnende als gevorderde hardlopers kunnen hun hart ophalen, want er zijn 2 afstanden: 5 en 10 kilometer. Voor sommige lopers is dit hun eerste wedstrijd ooit, terwijl ervaren lopers het evenement aangrijpen als een mooie voorbereiding op de midwintermarathon in Apeldoorn.

Goede doel is Siza Apeldoorn.

Aan dit evenement is altijd een goed doel gekoppeld. In 2027 zet Teuge Runs 4 Life zich in voor Siza, activiteitencentrum de Sprenk in Apeldoorn. Siza maakt een wereld van verschil door ondersteuning en zorg te bieden aan mensen met niet-aangeboren hersenletsel. Wilt u meer weten over Siza, ga dan naar de website van Siza.

Je kunt al inschrijven!

De inschrijvingsmodule voor de 2027 editie is opengesteld. Ga naar: www.inschrijven.nl en schrijf je vandaag nog in.

Teuge Runs 4 Life - Zondag 10 januari 2027 - Sportpark de Dulmer, de Zanden 92, 7395 PB Teuge. Programma, kosten en informatie: https://www.teuge.eu/teugeruns4life

Inschrijven: https://inschrijven.nl/

Facebook: https://www.facebook.com/TeugeRuns4L

Activia Zaterdag 17 oktober 17:00 Kesteren 1 - Activia 1 Zondag 18 oktober 12:00 SDOL 6 - Activia 3

CCW ’16

Zaterdag 17 okt. 14.00 CCW 3 – Beekbergen 4

Zondag 11 okt 09.30 Vorden 7 – CCW 3

Twello

zaalvoetbal zuiderlaan

vrijdag 16 oktober

19.30 Twello 3 - Atik 7

20.30 Twello 1 - Davo 1

elders

19.00 Zwolle 4 - Twello 2

veldvoetbal

zaterdag 17 oktober

14.00 Twello 1 - Achilles 1

14.30 UD 2 - Twello 2

zondag 18 oktober

10.30 Twello 2 – Wijhe 4

Voorwaarts

Zondag 18 oktober

11:00 AVC Heracles 2-Voorwaarts T 4

11:00 Veensche Boys 2-Voorwaarts T 6

V en L

Vrijdag 16 oktober

19:00 ZVV Sparta Nijkerk VR2-VenL VR1

Zondag 18 oktober

09:30 TKA 3 - V en L 2

14:00 Vaassen 1 - V en L 1

14:00 Westervoort VR2 - V en L VR1

In de eerste helft waren beide teams aan elkaar gewaagd. Lelystad ’67 had veel balbezit, maar wist nauwelijks gevaarlijk te worden voor het doel van onze keeper Niek Nokkert. De verdediging van Twello stond de hele wedstrijd goed georganiseerd. In de 9e minuut ging het mis bij Lelystad. De keeper wilde de bal wegspelen, maar deed dit verkeerd. Ryan van de Burg profiteerde optimaal en scoorde met een prachtige boogbal de 1-0 voor Twello. Twello kreeg in de eerste helft nog enkele kleine mogelijkheden. In de 40e minuut ondernam Jan Stol een goede doelpoging, maar zijn schot ging net naast het doel. Verder hielden beide teams elkaar redelijk in evenwicht.

Bij Twello waren er bij de rust geen wissels. De tweede helft was grotendeels een kopie van de eerste, met één belangrijk verschil: na het inbrengen van Ruben Sijbom en Pim Elders in de 60e minuut kreeg Twello meerdere kansen om de wedstrijd definitief in het slot te gooien. In de 72e, 73e en 75e minuut waren er goede mogelijkheden om de voorsprong verder uit te bouwen. Lelystad kwam ook in de tweede helft nauwelijks tot doelpogingen. De verdedigers Edward, Tim, Stefan en Pascal hielden de tegenstander goed onder controle en gaven weinig weg. In de 78e minuut volgde een goede aanval over rechts, met een prima voorzet van Pim. In het strafschopgebied werd Ruben ten val gebracht, maar de scheidsrechter floot niet voor een penalty. Hij vond de overtreding te licht om een strafschop toe te kennen. In de 84e minuut volgde opnieuw een prima voorzet, ditmaal van Tristan. Stefan had echter net te weinig kracht om de bal binnen te werken en de 2-0 op het scorebord te zetten. In de 90e minuut kreeg Ivan de beste kans van de tweede helft, maar zijn prima schot belandde op de paal. De scheidsrechter liet in deze verder sportieve wedstrijd nog drie minuten extra spelen. De eindstand bleef 1-0, waardoor de drie punten in Twello bleven. Dankzij deze overwinning staat SV Twello gedeeld 2e.

Op zaterdag 17 oktober speelt SV Twello om 14.00 uur aan de Zuiderlaan de bekerwedstrijd tegen Achilles ’29. De voormalige club uit de Keuken Kampioen Divisie (KKD) komt tegenwoordig uit in de eerste klasse. Op zaterdag 24 oktober staat om 14.30 uur de competitiewedstrijd uit tegen Wapenveld op het programma.

Het publiek dat de weinig uitnodigende weersomstandigheden had getrotseerd kreeg een openingsfase te zien die gelijk de twee verschillende speelstijlen liet zien. Voorwaarts koos voor combinatievoetbal, Holten wat eerder voor de lange bal.

Het eerste woord was aan Voorwaarts, dat in de vijfde minuut voor het eerst de tanden liet zien. Een voorzet van Bruce Schotman leek te ver en daarmee ongevaarlijk, maar Dani Hasic hield de bal knap binnen. Zijn inzet vanuit een moeilijke hoek vloog een metertje over. Daarna was het de beurt aan Holten. In de twaalfde minuut werden de gasten voor het eerst gevaarkijk. Het schot vanaf een meter of twaalf was echter een prooi voor doelman Max Kroezen, die vandaag de plaats onder de lat innam van de licht geblesseerde Quinn Remmelink.

Daarna golfde het spel over en weer. Met gevaar van Holten, na bijna heel duur balverlies aan Voorwaarts-zijde na een kwartier spelen. Even laten meldde de thuisploeg zich weer voor de goal van Holten. Echt gevaarlijk werd het na een klein halfuurtje. Binnen een minuut trof Voorwaarts twee keer de paal. Eerst na goed doorzetten van rechtsback Masora Oraille, die nog geloofde in een bal die iedereen al als kansloos beschouwde. De inzet uit zijn bal voor hobbelde tegen de paal. Nauwelijks een minuut later trof Voorwaarts wederom het aluminium nadat het een vrije trap toegekend kreeg. Twee minuten later zag Holten een schot uit de tweede lijn van richting veranderd worden, waardoor het slechts een corner overhield, die verder niets opleverde. Vijf minuten later kwam Voorwaarts goed weg, toen een ouderwetse scrimmage maar net geen treffer opleverde voor de gasten die steeds meer de schroom van zich afgooiden. Tot aan de thee waren verder nog vermeldenswaardig een vrije trap van Holten die smoorde in de muur en een tegenaanval van Voorwaarts, dat na een charge in de zestien een penalty claimde. De scheids wuifde het weg. Zo werd de rust bereikt met een 0-0 ruststand. Daar zal Voorwaarts gezien de kansenverhouding in het veld niet tevreden mee zijn geweest.

Direct na rust, met inmiddels Ezra Wattimena in de ploeg voor Mees Kok kreeg Voorwaarts een enorme kans. Goed doorzetten van Bruce Schotman leidde tot een voorzet op de 5 meterlijn, die ternauwernood kon worden geruimd door Holten. Nog geen minuut later was daar opnieuw Voorwaarts, maar ditmaal was de balcontrole op drie meter voor de keeper ondermaats en de kans verkeken. Daarna was het weer de beurt aan Holten, dat het in tegenstelling tot Voorwaarts wel regelmatig probeerde vanuit de tweede lijn en daar ook gevaarlijk mee was. De gasten stuitten echter steeds op de sterk spelende Kroezen. De jongeling groeide in de wedstrijd en keepte een prima pot. Na een uur spelen een enorme kans voor Holten, dat nu op haar beurt schreeuwde om een penalty nadat een inzet werd geblokt door een verdediger.

De gasten werden gaandeweg de tweede helft steeds sterker en grepen meer en meer het initiatief. Gevaarlijk werd het ook: een vrije trap in de 72e minuut ging maar net over en met namen met de linksbuiten van Holten had Voorwaarts het lastig.

Met nog een kwartier te gaan viel de 0-1 voor de gasten, toen ook Kroezen kansloos was op een perfecte boogbal.

Twee minuten later had een Holtenaar de 0-2 en daarmee wellicht de beslissing op de schoen. Zijn schot spatte op de lat uiteen. Voorwaarts haalde opgelucht adem en trok nu zelf weer ten aanval. In de 80e minuut deden de oranjehemden dan eindelijk wat het in de eerste helft al een paar keer had kunnen en moeten doen: scoren. Goede steekbal van Steven ter Avest en een prima beheerste afronding van Bruce Schotman: 1-1.

Een minuut na de gelijkmaker kroonde Max Kroezen zich definitief en volkomen terecht tot Man of the Match, toen hij katachtig redde op een inzet van heel dichtbij. Zo kreeg Voorwaarts bijna de rekening gepresenteerd voor het missen van teveel kansen, met name in de eerste helft. Het zal het puntje echter koesteren, zeker na het sterke laatste halfuur van Holten.

Voor de rust zeker twee gelijkwaardige ploegen, waarbij bij alle twee de verdediging goed georganiseerd stonden, maar aanvallend ook beiden vrij onmachtig waren, een zodoende ontspon zich wel een weinig verheffend schouwspel, waarbij gevaarlijke momenten voor beide doelen vrij spaarzaam waren, CCW had twee keer een goede mogelijkheid met een kopkans, maar dit leverde niets op, aan de andere kant probeerde de thuisploeg het ook wel, maar echt gevaarlijk, nee, mede door attent keepers werk.

Na de rust veranderde aanvankelijk weinig aan het schouwspel, maar kwam de ploeg steeds minder aan voetballen toe. In tegenstelling tot de eerste helft kreeg de thuisploeg nu wel een paar goede mogelijkheden, en ca halverwege leek ook de openingstreffer te vallen, maar was het Jochem die fantastisch redden toen ze alleen voor hem opdoken. In het verdere verloop ging de thuisploeg wel meer op zoek naar de driepunten, probeerde het ook met een aantal afstandsschoten, die waren telkens een prooi voor Jochem. Na een drie minuten extra toegevoegde tijd floot de uitstekend leidende scheidsrechter Beens uit Assen, die in deze faire wedstrijd de kaarten op zak kon houden voor het einde voor het einde, en bleef het bij 0-0, en dit gelijke spel voelde heel anders als het gelijkspel van vorige week.

Volgende week een weekje vrij, en dan volgt zondag 25 oktober de thuiswedstrijd tegen sv Heeten.

Aansluitend werd het wapenschild onthuld, dat een prominente plek binnen het bedrijf krijgt. In haar toespraak stond de burgemeester stil bij de rijke geschiedenis van Wemerman B.V. en sprak zij haar waardering uit over de bijzondere prestatie van het familiebedrijf, dat al 275 jaar een vertrouwde naam is in de regio.

De oorsprong van het Twellose bedrijf gaat terug naar het jaar 1750. Het bedrijf heeft zich ontwikkeld van dorpssmederij tot plaatwerkbedrijf.

In 1892 heeft Wemerman samen met ijzergieterij J.L. Nering Bögell de petroleumlantaarns geproduceerd. Een aantal jaren later is de smederij gemoderniseerd met een stoommachine. In toenemende mate werden er naast het smeden ook landbouwwerktuigen geproduceerd. Ook werden er fietsen, motorolie en petroleum verkocht.

Rond 1960 heeft de toenmalige eigenaar F.J. Wemerman de nevenactiviteiten afgestoten en is hij zich gaan verbreden naar metaaltoelevering en in het bijzonder plaatwerk.

In 1988 nam Jos Wemerman het bedrijf over en lag de focus vooral op plaatbewerking. Het bedrijf is in hoog tempo gemoderniseerd met nieuwe machines. De oude locatie aan de Rijksstraatweg 161 in Twello liet logistiek veel te wensen over. Daarom verhuisde het bedrijf in 1995 naar de Koppelstraat in Twello, waar het alle ruimte kreeg om verder te groeien.

Drie jaar geleden werden de tweelingbroers Bob en Thijs Wemerman eigenaren het plaatbewerkingsbedrijf. Zij willen zich als bedrijf nog meer toeleggen op procesverbetering en modernisatie. Vandaag de dag is Wemerman Plaatbewerking een middelgroot plaatwerkbedrijf met een echte passie voor het maken van optimale plaatwerkproducten.

foto
op de foto: burgemeester Paula Jorritsma-Verkade, Bob en Thijs Wemerman, Jos Wemerman en echtgenote.

Sinds de Algemene verordening gegevensbescherming (AVG) in mei 2018 van kracht werd, zijn de eisen aan websites flink aangescherpt. Dat geldt niet alleen voor grote webshops of techbedrijven. Ook een eenvoudige bedrijfspagina met een contactformulier valt onder deze wetgeving.

Veel ondernemers denken dat juridische teksten op een website alleen iets zijn voor grote organisaties. Het tegendeel is waar: juist kleine bedrijven lopen risico wanneer ze zonder deugdelijke voorwaarden diensten aanbieden of producten verkopen. Met een generator voor algemene voorwaarden stel je relatief snel een document op dat past bij jouw situatie, zonder meteen een jurist in te schakelen.

Privacyverklaring en cookiemelding zijn geen vrijblijvende extra
Zodra een website persoonsgegevens verzamelt, is een privacyverklaring verplicht. Dat klinkt abstract, maar al een simpel contactformulier dat een naam en e-mailadres vraagt valt hieronder. De Autoriteit Persoonsgegevens, de Nederlandse toezichthouder op dit gebied, kan bij overtredingen boetes opleggen.

Daarnaast eist de cookiewetgeving dat bezoekers actief toestemming geven voordat niet-functionele cookies geplaatst worden. Denk aan trackingcookies van Google Analytics of ingebedde social-media-plugins. Een cookiebanner die dit regelt is inmiddels standaard, maar de technische implementatie moet ook daadwerkelijk kloppen: zonder toestemming mogen die cookies simpelweg niet laden.

Waarom algemene voorwaarden meer zijn dan kleine lettertjes
Algemene voorwaarden beschermen zowel de ondernemer als de klant. Ze leggen vast wat er gebeurt bij een annulering, hoe klachten worden afgehandeld en welke aansprakelijkheid geldt. Zonder die voorwaarden sta je als ondernemer juridisch zwakker bij een geschil.

Voor een webshop die vanuit Voorst producten verzendt, zijn algemene voorwaarden bij verkoop aan consumenten zelfs wettelijk verplicht. Het Europese consumentenrecht schrijft onder meer voor dat je een herroepingsrecht van veertien dagen vermeldt. Een goed opgestelde set voorwaarden dekt dit af en voorkomt misverstanden achteraf.

Wie geen juridische achtergrond heeft, kan terugvallen op online tools die voorwaarden genereren op basis van een vragenlijst. Dat levert een solide basisdocument op. Bij complexere situaties, zoals maatwerk of internationale verkoop, blijft het raadzaam om een jurist mee te laten kijken.

De technische basis verdient evenveel aandacht
Naast juridische teksten speelt de technische kant een rol die ondernemers in de regio Voorst soms onderschatten. Een SSL-certificaat, herkenbaar aan het slotje in de adresbalk, is tegenwoordig een basisvereiste. Browsers zoals Chrome markeren websites zonder SSL als “niet veilig”, wat bezoekers direct afschrikt.

Ook de keuze voor een hostingpartij heeft gevolgen voor de AVG-naleving. Wanneer websitedata op servers buiten de Europese Unie staan, gelden strengere regels voor de doorgifte van persoonsgegevens. Een aanbieder als Transip.nl, die data uitsluitend op Nederlandse servers opslaat, maakt die afweging een stuk eenvoudiger.

Regelmatige updates van het contentmanagementsysteem sluiten bekende beveiligingslekken. Een verouderd systeem is een open deur voor kwaadwillenden. Zeker voor ondernemers die klantgegevens verwerken, is dit geen bijzaak maar een doorlopende verantwoordelijkheid.

Klein beginnen, goed vastleggen
De drempel om een website juridisch op orde te brengen is lager dan veel ondernemers verwachten. Begin met drie documenten: een privacyverklaring, een cookiebeleid en een set algemene voorwaarden. Samen vormen ze het juridische fundament van je online aanwezigheid.

In een gemeente als Voorst, waar ondernemers steunen op lokale reputatie en persoonlijke relaties, kan een professioneel ingerichte website het vertrouwen van klanten versterken. Het toont aan dat je zorgvuldig omgaat met hun gegevens. En mocht er ooit discussie ontstaan over een levering of dienst, dan heb je zwart op wit staan waar beide partijen aan toe zijn.

De jongens van Berenschot zijn ook altijd boven aan de ranglijst te vinden, maar speelden deze dag geen rol van betekenis. Het was het gelegenheidsduo Edwin Buijs/Ronny Huiskamp (team buurman en buurman) die met de eer ging strijken. In de finalepartij werd korte metten gemaakt met Bakkenes/Groot Koerkamp, die eigenlijk geen schijn van kans hadden tegen deze geoliede machine. Met 10-2 werd de laatste horde genomen en kwam er een einde aan deze sportieve dag. Na de prijs uitreiking bleef het nog een paar uurtjes gezellig en er wordt alweer uitgekeken naar de volgende editie.

Activia

Zaterdag 10 oktober

12:30 Helios 6 - Activia 2

Zondag 11 oktober

09:55 CCW 2 - Activia 2

10:30 Activia 3 - Raalte 3

14:00 Raalte 1 - Activia 1

Terwolde

Zondag 11 oktober

14.00 Terwolde 1 – Wijhe 1

11.30 Terwolde 2 – Klarenbeek 3

10.00 Terwolde 35+1-Overwetering 35+1

Twello

Zaalvoetbal zuiderlaan

vrijdag 9 oktober

20.30 Twello 1 - Anouel 1

elders

21.30 SMR 5 - Twello 4

22.00 voorwaarts 4 - Twello 3

veldvoetbal

zaterdag 10 oktober

12.00 Twello 2 - Eefde 3

14.00 Twello 1 - Lelystad 1

zondag 11 oktober

10.30 Twello 2 - WSV 4

Voorwaarts

Zaterdag 10 oktober

12:45 Voorwaarts T VR1-WWNA VR2

Zondag 11 oktober

09:00 Longa 4-Voorwaarts T 4

10:00 SHE 2 -Voorwaarts T 7

11:00 Heeten 5-Voorwaarts T 5

11:30 Voorwaarts T 2-Lutte De 2

11:30 Voorwaarts T 3-Holten 2

11:30 Voorwaarts T 6-WSV 3

14:00 Voorwaarts T 1-Holten 1

Voorst

Zondag 11 Oktober

14.00 Voorst 1 – Vict. Boys 1

11.00 UD 2 - Voorst 2

10.00 Spero 5 - Voorst 3

V en L

Donderdag 8 oktober

20:00 De Hoven 1 - V en L 1

Vrijdag 9 oktober

21:00 V en L VR1 - Nowruz VR1

Zondag 11 oktober

09:15 V en L 35+1 - Heerde 35+1

11:00 V en L 3 - WWNA 3

12:30 V en L VR1 - HC ‘03 VR2

In de 1e helft was het in de eerste 15 minuten een gelijk opgaande wedstrijd de thuisploeg had wel een klein overwicht. Na 15 minuten ging EFC meer druk zetten en het tempo ging omhoog Twello verloor op het middenveld en voorin regelmatig de bal en veel duels werden verloren. EFC werd gevaarlijk wat resulteerde in 2 ballen op de lat. Onze keeper Tom Markvoort moest ook een aantal keren in actie komen op vlot lopende aanvallen van EFC. Twello stelde daar weinig tegenover. De keeper van EFF heeft in de 1e helft weinig te doen gehad. De rust werd aangevangen met 0-0 en daar mocht Twello blij mee zijn.

De trainer heeft in de rust 2 wissels ingebracht Tim Evers en Ivan Gerritsen kwamen in het veld. In de 49e minuut had Justin Beunk een grote kans alleen zijn schot miste kracht. In de 57e minuut uit een vrije trap van Mats Steijlen de 1-0 voor EFC en dat was verdiend. Twello werd wakker en ging vanaf nu beter spelen een aantal tactische aanpassingen en EFC werd onder druk gezet kwamen er nier meer uit en Twello ging op jacht naar de gelijkmaker. In de 75e minuut een goede corner van Tristan Roeterd en Berend de Boer kopte de bal goed in bij de 1e paal. Twello ging door op zoek naar de overwinning. In de 78 minuut een eigen goal van EFC alleen de scheidsrechter keurde deze op aanwijzing van de grensrechter van EFC volledig onterecht af. Twello liet het hier niet bij en ging door in de 80e minuut een goede aanval over rechts goede voorzet van Pim Elders en Ryan van den Burg schoot met een lage schuiver de bal binnen. Op dat moment terecht EFC kwam er niet meer uit en werd volledig teruggedrongen op eigen helft. Vlak voor tijd een corner van EFC de bal werd ingekopt alleen Ivan Gerritsen stond op de juiste plek geen goal. In blessure tijd wederom een knappe aanval van Twello en Stefan Hulsebos schoot de bal knap binnen 1-3 voor Twello en de buit was binnen. Twello kreeg 5 gele kaarten deze wedstrijd maar werden vaak erg makkelijk door de scheidrechter gegeven.

Zaterdag 10 oktober weer een thuiswedstijd tegen Lelystad 67 om 14.00 aan de Zuiderlaan deze staan gelijk met Twello dus een belangrijke wedstrijd.

Tot een potje zomeravondvoetbal leidde het echter niet: direct vanaf de aftrap lag het tempo hoog. Twee ploegen die willen voetballen zijn vaak belangrijke ingrediënten voor een leuk schouwspel. Dat was het dan ook. Het was Lochem dat het eerst voor dreiging zorgde, toen Voorwaarts een tikkeltje naïef uit wilde verdedigen. Gelukkig bleek doelman Quinn Remmelink op zijn post: hij redde prima waardoor het slippertje onbestraft bleef. Na een minuut of tien was het de beurt aan Voorwaarts, toen linksbuiten Pharrel Polnaya een goede dieptepass ineens klaarlegde voor de aanstomende Bruce Schotman. Een Lochemse teen voorkwam ternauwernood een levensgrote kans voor de gasten, die meer en meer het initiatief grepen. Prima combinatiespel, beweging zonder bal, het zag er prima uit wat de ploeg uit Twello liet zien. Dreiging was er ook volop, maar echt grote kansen bleven uit. Daarvoor was de eindpass te vaak net even te onnauwkeurig.

Lochem kwam in deze fase nog tot een afstandsschot, dat een makkelijke prooi bleek voor Remmelink, die attent keepte. Na een klein half uur viel de bal wel een keer goed, en direct was daar de 0-1. Goed doorzetten van Wouter Jansen bracht Nathan Feijth in balbezit. Twee balcontacten later stond Ivo Spanjers aan de rechterkant vrij voor de keeper van Lochem en schoof beheerst binnen in de lange hoek. Lang genoot Voorwaarts niet van de voorsprong, want een paar minuten later was het alweer gelijk. Een prima aangesneden corner werd onberispelijk binnen gekopt door Lochem, dat toch al de nodige lengte in de ploeg heeft. Het bleek de opmaat voor een betere fase van Lochem tot aan de rust. Die werd met een 1-1 stand bereikt. Een stand die al met al wel aardig recht deed aan de spelverhoudingen

De tweede helft was nog maar koud bezig toen Voorwaarts zich bijna liet verrassen. Een overtreding op randje zestien leidde tot een vrije trap op een veelbelovende plek, maar de vrije trap van Lochem richtte gelukkig voor de gasten geen schade aan. Daarna was het weer de beurt aan Voorwaarts, dat vroeg in de tweede helft een dubbele wissel doorvoerde ((Pharrel Polnaya en Ivo Spanjers eraf voor Dani Hasic en Steven ter Avest). Maar net als in de eerste 45 minuten bleef het vooral bij dreiging en ontbrak het beetje aan finesse. Totdat een schot in de verre hoek vanaf punt zestien de keeper van Lochem dwong tot een prachtige redding. Het schot van Hasic werd door menigeen al als goal geteld. Na ruim een uur opnieuw een dubbele wissel (Paul Eijkelenkamp en Nathan Feijth eraf voor Max Zwartjes en Joey Spijkerbosch). Ze stonden koud in het veld toen Voorwaarts min of meer uit het niets de 2-1 te incasseren kreeg. Dat mocht het zichzelf wel een beetje aanrekenen, want de spits van Lochem kreeg eenmaal in balbezit te veel vrijheid om uit te mogen halen. Dat deed hij meer dan prima en liet doelman Quinn Remmelink kansloos.

Met nog ruim 20 minuten op de klok ging Voorwaarts op zoek naar een treffer om een tweede nederlaag op rij af te wenden. Het had veelal de bal, ook al omdat Lochem dat tot op zekere hoogte wel prima vond. De thuisploeg probeerde de ruimtes klein te houden en loerde op de omschakeling. Het leverde Lochem ook de grootste kans op in de slotfase. Voorwaarts probeerde het wel uit alle macht, werkte ook de hele wedstrijd hard, maar kwam te weinig tot echte kansen. Bovendien zag het ook nog de geblesseerde keeper Quinn Remmelink het veld verlaten. Zijn plaats onder de lat werd ingenomen door de jonge Max Kroezen.

Zo bleven de punten in Lochem. Een eindstand die minder recht deed aan de spelverhoudingen dan de ruststand vandaag: een punt had Voorwaarts toch wel verdiend tegen een sterk Lochem.

Terwolde moest het in de fase van een portie opportunisme en dat leverde na een half uur zelfs een voorsprong op, uit een schimmigst viel de bal voer de voeten van Chris Schrijver die raak schoot, 0-1. De rest van eerste helft bleef het uiteindelijk door het niet benutten van de kansen 0-1.

Het begin van de tweede leek een copy van de eerste helft te worden, kreeg Terwolde nog mogelijkheid om de score te verdubbelen, maar liet dit na. Hierna was het een en al CCW wat de klok sloeg, eerste belande inzet van Tijn de Haan buiten bereik van doelman tegen binnenkant paal, maar sprong weer uit het doel. Na een kwartiertje kreeg CCW een terecht strafschop door onhandig verdedigen op Tijn de Haan, Marco van Meeteren wist raadt met deze mogelijkheid, 1-1. Eigenlijk was na dit doelpunt het wachten op de voorsprong voor de thuisploeg, en dat gebeurde rond de 75 min toen de kleinste man van het veld Stijn Berendsen binnen kopte uit een goede voorzet, 2-1. Niet lang daarna werd het zelfs 3-1. In een behoorlijk onoverzichtelijke situatie viel de bal pardoes binnen waarbij weer Stijn Berendsen betrokken was, 3-1 en leek de wedstijd op slot gegooid. Echter vijf minuten voor het einde werd Terwolde in het zadel geholpen onbegrijpelijke strafschop die het in de schoot kreeg geworden door de arbiter van dienst, en Max van Gerrevink wist hier wel raadt mee, 2-3. Je zag de angst in de schoen schieten bij de thuisploeg, en moest dat in de toegevoegde tijd bekopen met de gelijkmaker. Waar een speler van Terwolde na enorm slecht balverlies een voorzet kon loslaten was het Sem Gerritsen die bij de tweede paal binnen poeierde, 3-3.

Enorm duur puntverlies voor de thuisploeg, zeker met de komende serie voor de boeg, maar het deed het wederom zichzelf aan in de slotfase. Een wedstrijd over de streep trekken is echt aandachtspunt voor de technische staf. Was een gelijkspel terecht voor de bezoekers uit Terwolde?, op basis van voetbal misschien niet, maar op basis van inzet / passie zeker, en m.n. laatste overkomt CCW te vaak.

Volgende week wacht begin van op papier zware serie, te beginnen uit tegen Lemelerveld.

Jarenlange ervaring en hoge eisen.

Sinds de overname op 1 september heeft de Middelburg al een enorme facelift gekregen. Met twintig mensen is er keihard gewerkt en zijn MAXIMUS de Middelburg en MAXIMUS BEACH MODUS flink aangepakt. MAXIMUS de Middelburg is de aangewezen plek voor bruiloften, jubilea, vergaderingen, feesten en partijen. Ook voor een persoonlijk afscheid biedt de locatie passende mogelijkheden.

Bij MAXIMUS BEACH MODUS kun je terecht voor een heerlijke lunch, een aangekleed kopje koffie of thee en een lekker drankje.

Daar hoeft het niet bij te blijven. In de strandbar is tevens ruimte voor een smakelijke barbecue, een goede DJ of een silent disco. Max en Max sluiten zeker niet uit dat ook MAXIMUS BEACH MODUS voor veel bruidsparen een heerlijke locatie kan zijn om hun bijzondere dag te vieren.

Max en Max hebben jarenlange ervaring in verschillende bedrijven. Max Hertzdahl is de echte horecaman met 26 jaar ervaring in allerlei horecazaken. Max Groote richt zich voornamelijk op de conceptontwikkeling, branding en vormgeving van beide MAXIMUS-concepten, zowel binnen als buiten. Samen stippelen ze het toekomstbeeld uit waar ze naartoe willen.

Beide concepten moeten gaan voldoen aan de hoge eisen die het duo aan hun zaken stelt. De eerste effecten daarvan zijn reeds te zien. De stijl begint vorm te krijgen, er is de nodige kleur toegevoegd en de beleving is nu al anders voor de gasten die aan het water komen genieten.

Cabana’s en alpaca’s

Het horecaduo wil de plek echt naar een hoger niveau tillen. Het borrelt bij hen van de ideeën om de zaak tot een unieke locatie aan het water te maken.

De komende maanden zullen gebruikt worden om de zaak stelselmatig naar dat hogere niveau te tillen. Allereerst pakken ze het onderhoud van de gebouwen en het terrein aan. De beplanting wordt vernieuwd. Keuken, bar en toiletten worden gemoderniseerd, zodat ze ‘MAXIMUS-proof’ worden. De tenten worden vervangen, de verlichting krijgt een enorme upgrade, het terras zal een stuk groter worden en op termijn verschijnt er een kas waarin de gasten bij wat minder weer heel gezellig kunnen vertoeven.

Ook de statige boerderij wordt tussentijds flink aangepakt. Max en Max zullen er over enkele weken het woonhuis betrekken. Voor bruidsparen komt er een ‘dressing room’ om de make up nog even bij te werken, kapsels in model te brengen, even een verfrissende douche te nemen of om van outfit te wisselen.

Op de ligweide voor de zaak moeten volgend voorjaar luxe cabanas verrijzen, die door daggasten gereserveerd kunnen worden. Een eigen plek om heerlijk te ontspannen, inclusief luxe strandbedden, lekker koel water en een goede fles wijn natuurlijk.

Aan het water zijn bovendien plannen voor twee extra cabanas.

Volgens Max Groote zijn er overal plekken waar je een heerlijk trouwfeest kunt houden, maar ontbreekt het nog aan mooie plekken om een huwelijksaanzoek te doen. Dat kan straks bijvoorbeeld in een van deze romantische cabanas, eventueel gevolgd door een intiem diner bij MAXIMUS de Middelburg. Max Hertzdahl droomt vervolgens al van gezellige winterbruiloften met vuurkorven, romantische verlichting en knetterende houtvuren.

Als kers op de taart is het plan dat er alpaca’s op het voorste veld komen te lopen. Leuk voor kinderen tijdens een bruiloft, maar ook voor gasten die de dieren van dichtbij willen beleven of bijvoorbeeld met de alpaca’s willen wandelen.

Winterse weekenden bij MAXIMUS, met allerlei heerlijks.

Ondertussen zijn beide concepten volop in bedrijf. Gasten kunnen er ook de komende maanden gewoon blijven genieten. Sterker nog, de mogelijkheden voor de gasten worden verder uitgebreid. Op dit moment is MAXIMUS BEACH MODUS van zaterdag tot en met zondag geopend van 11.00 uur tot 19.00 uur. Kom er vooral onthaasten met een lekker drankje of een kopje koffie of thee. Natuurlijk leent BEACH MODUS zich ook prima voor een gezellige lunch. Broodjes, wraps, salades, borrel bites, taartjes en specials, de keuze is groot.

Eerder kon je er in de winter niet terecht. Zonde vinden Max en Max. Ook in de winter blijft BEACH MODUS in het weekend open om gasten te ontvangen en in de watten te leggen. Tussen 16.00 en 17.00 uur is het bovendien ‘pizza-hour’ en kunnen gasten uit verschillende pizza’s een keuze maken, 2 voor de prijs van 1!

Max en Max nodigen je van harte uit om kennis te komen maken en te komen genieten van alle mogelijkheden en al het lekkers dat MAXIMUS de Middelburg en MAXIMUS BEACH MODUS te bieden hebben. Zij hopen ook in de winter veel gasten te mogen verwelkomen bij deze parel die langzaam maar zeker steeds meer glans zal krijgen.

IJs als toetje kon uiteraard niet ontbreken met als afsluiter een kop koffie. Alle gasten en vrijwilligers, totaal 65 personen hebben genoten van deze mooie, bijzondere dag, waar ook het weer ons goed was gezind. De foto’s zijn gemaakt door Gerrit Bosch. Neemt u gerust een kijkje op de onze site van flickr, dit is zeer de moeite waard. De foto’s kunt u vinden op Flickr: www.flickr.com/photos/regiovoorstzonnebloem.

Het gebied tussen de Veluwe en de IJssel vormt het decor voor de fietstochten. Een landschap waarin landbouw en natuur al eeuwenlang met elkaar verweven zijn en waar boeren en andere lokale producenten werken aan voedsel uit de eigen streek. Tijdens ‘Ontmoet de boer!’ nodigt IJsselmarke iedereen uit om dat landschap én de mensen achter de lokale producten van dichtbij te leren kennen.

Vier fietsroutes voor jong en oud

Vanuit De Kolke kunnen fietsers kiezen uit vier verschillende routes. De bestaande IJsselmarke-route van 65 kilometer voert door het hele gebied. Daarnaast zijn er een noordelijke route van ongeveer 31 kilometer en een zuidelijke route van ongeveer 40 kilometer. Voor gezinnen met kinderen is er een familieroute van 11,7 kilometer, met onderweg een speurtocht. Onder de ingeleverde oplossingen wordt een pakket met IJsselmarke-producten verloot.

Deelnemers bepalen zelf hoe laat ze vertrekken en fietsen de route in hun eigen tempo. De Kolke is gedurende de dag de centrale start- en finishplek.

Ontmoeten en proeven bij De Kolke

Ook zonder fiets is er op 10 oktober van alles te beleven bij De Kolke. Bezoekers kunnen er kennismaken met lokale producten van boeren en makers uit de streek. Er is koffie, thee en fris, een bierproeverij en er zijn spelletjes en andere activiteiten voor kinderen, mede georganiseerd door Scouting Voorst en Dorpsatelier Voorst (beide van 10 tot 12 uur). Bij klimaattafels kunnen bezoekers bovendien ontdekken hoe een sponslandschap werkt en welke rol landschapsinrichting daarin speelt.

Gedurende de dag is er de gelegenheid om alvast het nieuwe ‘IJsselmarke brood’ te proeven, dat op een later moment officieel wordt gelanceerd.

Praktisch

‘Ontmoet de boer!’ vindt plaats op zaterdag 10 oktober van 9.00 tot 16.00 uur bij boerderij De Kolke in Voorst. Deelname is gratis. De routes en meer informatie zijn te vinden via www.ijsselmarke.nl.

Over IJsselmarke

IJsselmarke is een coöperatie en een lokaal voedselnetwerk waarin boeren, consumenten en vrijwilligers samenwerken aan de productie en afzet van eerlijk en regionaal voedsel. Met natuurinclusieve landbouw als uitgangspunt werken de boeren met respect voor natuur en landschap, terwijl korte ketens zorgen voor een eerlijke prijs en een directe verbinding tussen producent en consument.

John (63) en Els (62) nemen de beslissing niet van de ene op de andere dag. Al enkele jaren praten ze over de toekomst van hun bedrijf en de wens om het rustiger aan te doen. Helemaal stoppen willen ze nog niet: daarvoor vinden ze het werk te leuk en voelen ze zich nog te jong. Wel willen ze af van de dagelijkse druk van twee winkels.

“We moeten langzamerhand ook een beetje aan onszelf gaan denken,” zegt John. Els noemt het besluit behalve emotioneel ook een opluchting. “We hebben er een paar jaar tegenaan gehikt. Nu de stap eindelijk is gezet, geeft dat veel rust.” John vat het samen met een zin die tijdens het gesprek blijft hangen: “Niets kalmeert zoals een genomen besluit.”

Van lederwaren naar sport
Het besluit raakt aan een lange familiegeschiedenis. Johns ouders begonnen in 1957 op dezelfde plek in Twello, aanvankelijk met lederwaren. Later kwamen daar onder meer tenten, vouwwagens en kampeerartikelen bij. Sport deed in de jaren zestig zijn intrede en groeide uiteindelijk uit tot de volledige specialisatie van de zaak. Wanneer de sportdetailhandel in Twello volgend voorjaar eindigt, is de cirkel van precies zeventig jaar rond.

Dat maakt het afscheid voor John extra bijzonder. Tegelijkertijd wil hij er nuchter naar blijven kijken. De winkel in Twello draait nog altijd goed, benadrukt hij, maar de omzet groeit niet meer. Ondertussen stijgen de personeels-, voorraad- en overige bedrijfskosten. De concurrentie van webwinkels en grote sportketens is fors, terwijl jongere klanten voor winkelen gemakkelijk uitwijken naar Deventer en Apeldoorn.

Die ontwikkeling staat niet op zichzelf. In de binnensteden van Deventer en Apeldoorn is de traditionele sportzaak vrijwel verdwenen. Juist een generalist als Buitink, met veel verschillende sporten, persoonlijke aandacht en advies, krijgt het moeilijker. De markt beweegt richting online verkoop, grote ketens en specialisatie.

Overname bleek geen reële optie
John en Els hebben serieus gekeken naar overnamekandidaten. Er zijn gesprekken gevoerd, maar de investeringen bleken te groot en de vooruitzichten te onzeker. Een nieuwe ondernemer moet fors investeren in voorraad en inventaris, het pand huren en personeel in dienst hebben.

“Dan moet je eerlijk zijn,” zegt John. “Het lijkt mooi om een jonge ondernemer de kans te geven, maar als je zelf weet hoeveel haken en ogen eraan zitten, wil je iemand niet met een te groot risico laten beginnen.” Els vult aan dat een mislukte doorstart na korte tijd nog pijnlijker zou zijn. Voor een sportzaak in de huidige omvang zien zij in Twello daarom onvoldoende toekomst.

Samenwerking met verenigingen gaat door
De sluiting van de winkel betekent niet dat Buitink uit Twello verdwijnt. John en Els houden ongeveer 120 vierkante meter van het pand in gebruik, met het grote magazijn daaronder. Die ruimte wordt ingericht als showroom en servicepunt voor teamwear. Buitink levert kleding en materialen aan tientallen sportverenigingen, bedrijven en instellingen in de regio en heeft met verschillende clubs langlopende contracten.

Leden kunnen hun webshopbestellingen in Twello blijven ophalen en ook textieldrukwerk en de bespanservice blijven bestaan. In de showroom wordt de nieuwste teamwearcollectie gepresenteerd en een grote tafel voor overleg met verenigingen en bedrijven. Het streven is dat het servicepunt ongeveer vier dagen per week geopend is. Twello blijft daarnaast belangrijk voor goederenontvangst en opslag van Colmschate.

“We voelen een verantwoordelijkheid om de verenigingen te blijven ontzorgen zoals ze van ons gewend zijn,” zegt John. “Voor hen verandert er in de praktijk niet veel.” Mogelijk worden in de nieuwe opzet zelfs meer werkzaamheden in eigen huis uitgevoerd en wordt de samenwerking intenser. Een of twee medewerkers blijven naar verwachting in Twello nodig voor teamwear, textieldrukwerk en de bespanservice.

Bekende gezichten in Deventer
Ook voor de overige medewerkers is er perspectief. Niemand hoeft door de sluiting gedwongen te worden ontslagen. Teamleden uit Twello kunnen verder in de vestiging in winkelcentrum Flora in Deventer-Colmschate. Klanten uit Twello zullen daar dus vertrouwde gezichten blijven tegenkomen.

De winkel in Deventer blijft Sport2000 Buitink en wordt ongewijzigd voortgezet. Daar blijft een actuele collectie staan en het assortiment is vrijwel gelijk aan dat van Twello. De vestiging laat bovendien nog omzetgroei zien. John en Els hopen daarom dat hun trouwe klanten bereid zijn de IJssel over te steken. “Het is ongeveer negen kilometer verderop, er is volop parkeergelegenheid en we blijven er hetzelfde persoonlijke advies en dezelfde service bieden,” zegt John.

Op dat persoonlijke contact zijn John en Els trots. In tientallen jaren bouwde Buitink een groot en trouw klantenbestand op. Mensen kwamen niet alleen voor sportartikelen, maar ook voor kennis, maatwerk en eerlijk advies. “Klanten noemen het soms ouderwetse service,” zegt John. “Ze zoeken ons daar juist voor op. Die service blijft in Deventer bestaan.”

Ruimte voor een duurzame invulling
Aan de toekomstige invulling van het winkelpand in Twello stellen John en Els bewust eisen. Geen tijdelijke stuntwinkel, discountzaak of outlet die na korte tijd weer vertrekt, maar een onderneming die werkelijk iets toevoegt aan Twello. “Deze plek is beeldbepalend en we willen dat het er goed uit blijft zien,” zegt John. “We zoeken een duurzame invulling, voor de langere termijn.”

De uitverkoop begint woensdag 7 oktober. Omdat zowel de grote winkel als het magazijn nog vol staan, verwachten John en Els dat het tot rond maart 2027 duurt voordat de sportwinkel werkelijk sluit. Daarna begint op de historische plek een nieuw hoofdstuk: kleiner, rustiger en anders van vorm, maar nog altijd met Buitink in Twello.

Ineke Meijerhof: “Wij houden van creatief bezig zijn en in het dorp is niets om zoiets samen te doen. Wat zou het leuk zijn om creatieve dingen te doen met dorpelingen, jong en oud, om gezellig elkaar zo te leren kennen en samen leuke dingen te maken.” Van lampenkappen en fotolijst, flesjes, sieraden en naambordjes en alles wat verder wordt bedacht, ook door de deelnemers.

Dat kan dan nu bij de dames thuis, maar ze zoeken eigenlijk een grotere ruimte. Het kan ook bij mensen thuis, voor een keertje, maar de mogelijkheid voor regelmatig staat ook open. Zo bereik je wel verschillende groepen mensen in verschillende buurten. Het DorpsAtelier komt dus ook naar de inwoners toe.

Hun droom is echter groter, het liefst willen de dames bijvoorbeeld een vaste dag in de maand op een vaste plek, waar iedereen uit het dorp mee kan doen, jong en oud.

Het DorpsAtelier wordt bewust laagdrempelig en betaalbaar gehouden. Er wordt gewerkt met vrijwilligers, zodat de bijdrage van de deelnemers zo laag mogelijk kan blijven. De activiteiten zijn nu nog (bijna) kostendekkend want kleinschalig, maar als er een grotere ruimte beschikbaar is, hangt daar natuurlijke een prijskaartje aan. Er moeten bovendien materialen worden gekocht en voor koffie/thee of iets lekkers worden gezorgd.

Voor de uitwerking en voortzetting van hun idee zijn Ineke, Chantal en Annemarie op zoek naar medewerking in de vorm van financiële hulp, maar ook materialen, beschikbaar stellen van ruimte of koffie/thee/lekkers.

Succes
De eerste activiteiten waren al een succes. Kinderen gingen in juli tijdens een creatieve speurtocht op pad en maakten met de gevonden materialen een naambord, in augustus konden de inwoners armbandjes maken tijden de Open Atelierroute en in september maakten volwassenen hun eigen lampenkamp van wol of raffia.

Aanmelden Halloween knutselen

Op 24 oktober staat een grote Halloween-knutselactiviteit (Enkweg 43) voor alle leeftijden gepland. Kinderen maken een griezelsnoepblik, waar ze tijdens de griezeltocht mee langs de deuren kunnen en volwassenen maken een halloweenkrans om aan de deur te hangen. Opgeven: dorpsateliervoorst@outlook.com en vol=vol.

In november is er creatieve workshop waarin volwassenen een herfstkrans kunnen maken en ook voor kerst zijn er ideeën.

Hoofd op creatief! Wat maak jij deze maand?

Foto: De dames van DorpsAtelierVoorst, zittend Chantal en staand Ineke, Annemarie ontbreekt.

De afgelopen jaren is de rol van Nuevo steeds verder veranderd. Waar de winkel ooit een belangrijk onderdeel van het bedrijf vormde, vindt het werk tegenwoordig steeds vaker bij klanten thuis of op locatie plaats. Daar ontstaan de ontwerpen, worden ruimtes bekeken en komen kleur, materiaal, meubels en indeling samen. De winkel wordt daardoor minder belangrijk en een flinke kostenpost. Het voelt dan ook niet als stoppen, maar juist als een logische volgende stap.”

Na de sluiting van de winkel gaat Nuevo Interiordesign verder vanuit de studia aan huis. De focus komt volledig te liggen op interieurontwerp op maat: van een frisse blik op een bestaande woonruimte tot begeleiding bij een verbouwing of verhuizing en de complete afstyling van een interieur.

Woonmaand met tijdelijk voordeel

Voordat het zover is, staat er nog genoeg te gebeuren in Twello. Op donderdag 8 oktober start de Nuevo Woonmaand & Tijdelijk Voordeel. Omdat de winkelvoorraad uiteindelijk plaats moet maken, gelden aantrekkelijke stapelkortingen op meubels, accessoires en andere artikelen uit de studiocollectie.

Daarnaast heeft Nuevo een bijzondere actie voor mensen met concrete verbouw-, verhuis- of interieurplannen. Bij een besteding vanaf €350 aan de collectie ontvangen zij een persoonlijke ruimtelijke snel-scan met kleuradvies. Daarbij worden onder andere de indeling, looproutes en zichtlijnen van de ruimte bekeken.

Anita: “We hebben nog mooie maanden voor de boeg in de Dorpsstraat. Ik hoop veel bestaande én nieuwe klanten te mogen ontvangen. En daarna? Dan gaat Nuevo gewoon verder – alleen op een andere manier.”

Nuevo Interiordesign

Dorpsstraat 26, Twello

Meer informatie en afspraken via de website van Nuevo Interiordesign.

De kinderen werden aangemoedigd door alle ouders en leerkrachten. Meesters en juffen moedigden de kinderen zelfs aan in een heus mascottepak en renden met de kinderen mee. Dankzij de geweldige inzet van de kinderen en de gulle bijdragen van alle ouders, opa’s, oma’s, buren en vrienden is er een prachtig bedrag ingezameld.

Verder opgeknapt
Tijdens de opening van de Kinderboekenweek maakte de activiteitencommissie dit bedrag bekend. De teller is geëindigd op maar liefst 3500 euro! Het is een prachtig bedrag waarmee het groene schoolplein van de Hagewinde in Wilp verder opgeknapt en onderhouden kan worden. De leerlingenraad mag meedenken in hoe het geld besteed gaat worden. Een groot applaus is zeker op zijn plaats voor de kinderen die dit bij elkaar gerend hebben, maar ook voor de activiteitencommissie van De Hagewinde die het startfeest en deze sponsorloop georganiseerd hebben.

Rond 20.00 uur stroomde de feesttent van Wiekend Weiland in Posterenk vol. Gezichtsuitdrukkingen waren soms wat gespannen en verwachtingsvol, maar bovenal vrolijk en opgewekt. Iedereen had zichtbaar zin om terug te kijken op de knotsgekke quiz van vier weken geleden. Een avond waarop van alles is gebeurd en waarvan je als deelnemer vaak maar een klein deel meekrijgt.

Prijzen

Traditiegetrouw werd de avond afgetrapt met een prachtige film van de quizavond. Dit jaar werden alle films gemaakt door de professionals van Zandsteen.net. De openingsfilm zette de toon en bracht alle aanwezigen weer even terug naar die ene huiskamer, opdracht of het Plein van de Hemelse Verbinding. Iedereen die dit leest, zou ik aanraden om de film even te bekijken op de socials van de Dijk van een Dorpsquiz. De eerste prijs die werd uitgereikt, was de verbindingsprijs. Deze prijs is voor een team dat op een bijzondere manier heeft laten zien dat de Dorpsquiz er voor iedereen is. Een team dat met de samenstelling van hun groep liet zien hoe nieuwe inwoners, oude bekenden, jong en oud samen kunnen komen. Een team dat verbinding niet alleen opzoekt, maar ook creëert. Oftewel: team 19, De Binnenkomers. De alleskunnerprijs, een gloednieuwe prijs, ging naar team 18: De Tapterroristen. Zij verdienden deze prijs omdat ze uitblonken in de doe-opdrachten. Doordat ze de rest minder serieus namen, zijn ze uiteindelijk niet zo hoog geëindigd in de eindklassering.

De originaliteitsprijs ging naar team 10: Quizetniet!. Een team dat al jaren zijn stinkende best doet om er iets leuks en iets moois van te maken. Zo waren ze deze editie volledig in de stijl van Ot en Sien. De dames hadden keurige meisjesstaartjes, de kleding was tot in de puntjes verzorgd en ook de tuin was prachtig aangekleed. Maar daar bleef het niet bij. Voor de haka hadden ze zelf muziek gecomponeerd en op de accordeon ingespeeld. Daarnaast werd hun instelling geroemd: “Ze maken er een echte feestdag van. Eerst samen de tuin aankleden, daarna gezellig met elkaar Chinees eten en vervolgens als team de quiz induiken. Daags nadien besteden ze hun bon van Piet Zoomers om er samen koffie te drinken. Het is de Dorpsquiz ten voeten uit: samen plezier maken.”

De climax

Tot slot werd er afgeteld tot er nog twee teams over waren. Team Jezus Quiztus moest uiteindelijk zijn meerdere erkennen in team ‘d’ Erop of ‘d eronder’. Een explosie van vreugde was het gevolg bij de winnaars. Onder luid gejuich van een bomvolle tent mocht het winnende team de hoofdprijs in ontvangst nemen. De organisatie gaat voorlopig lang nagenieten van deze succesvolle vijfde editie. Of er nog een zesde editie volgt, is onduidelijk. Wel werd duidelijk hoe dankbaar de organisatie is voor de samenwerking met Wiekend Weiland, de filmmakers van Zandsteen.net, de vele sponsoren en vrijwilligers. Zonder hen was het nooit zo’n onvergetelijke editie geworden!

Het winnende team Dijk van een Dorpsquiz

Vele bezoekers genieten dagelijks van het veranderende landschap. Vallende bladeren bedekken de wandelpaden en de laatste bloemen zorgen voor kleuraccenten tussen de herfsttinten. Juist in deze periode ervaren veel bezoekers de rustgevende werking van de natuur extra sterk.

Elke week ziet de tuin er anders uit! De herfstkleuren maken de omgeving prachtig en geven een gevoel van warmte en geborgenheid.

Wij zijn nog geopend t/m 1 november op zaterdag- en zondagmiddag van 13.00 tot 16.30 uur.

Ook in de herfstvakantie zal de tuin de middagen geopend zijn bij goed weer.

Wilt u op een andere dag de tuin bezoeken dan graag even reserveren bij voorkeur per mail a.zuidema@hotmail.nl of via 055-3012798

Tjipke en Annie Zuidema begroeten u graag,

U vindt de tuin aan de Oudhuizerstraat 36a te Klarenbeek

De afgelopen jaren bepaalden werkzaamheden aan het gemaal en de dijk het beeld aan de Bandijk. Daarvóór was het gebouw voor veel passanten vooral een vertrouwd onderdeel van het landschap. Het stond er, maar niet iedereen zal hebben geweten welke belangrijke functie het vervult voor het achterliggende gebied.

Tijdens de open dag konden bezoekers ontdekken hoe het vernieuwde gemaal er van binnen uitziet en hoe de techniek werkt. Rondleidingen brachten hen bij de pompen, met uitleg over het malen en de watervoorziening. Hoe houden we droge voeten en zorgen we tegelijk voor voldoende water? Hier kregen die vragen een concreet antwoord.

Veel enthousiaste reacties van bezoekers gingen over de techniek, maar zeker ook over de mogelijkheid om zo dichtbij te komen. Wie ziet wat er nodig is om het water te reguleren, krijgt meer begrip voor de manier waarop we met onze natuurlijke omgeving omgaan.

Van binnen naar buiten
Ook het gebouw zelf vertelde zijn verhaal. Drie generaties gebouwen laten zien hoe het waterbeheer zich door de tijd heeft ontwikkeld. Bezoekers hoorden over de functies van toen en de keuzes van nu.

Die derde generatie nodigt nadrukkelijk uit om van binnen naar buiten te kijken. Naar het water, de landerijen en de mensen die hier wonen en werken. ‘Zie het water, zie het land, zie de mens’ vat die beleving treffend samen. Het gemaal vertelt daarmee over het verleden, het dagelijks leven van nu en de vraag hoe we ons voorbereiden op de toekomst.

Het landschap hoort erbij
Buiten was de parkeerplaats omgetoverd tot een sfeervolle ontmoetingsplek. Met een drankje en uitzicht op de achterzijde van het gemaal, het kanaal en de landerijen was er gelegenheid om na te praten.

Ook de omgeving kreeg volop aandacht. Bezoekers konden zich laten informeren over de hoogstamboomgaarden en hun betekenis, de polder Nijbroek, het landschap en de ecologie. Zo werd zichtbaar hoe nauw het gemaal verbonden is met het gebied waarvoor het werkt.

De belangstelling voor natuur en water leeft bij alle generaties. Ook jongeren en kinderen willen weten hoe het water zijn weg vindt en wat een gemaal daarin doet. Juist door het te laten zien, krijgt een technisch verhaal betekenis voor een breed publiek.

Hoog water wordt voorstelbaar
Aan de andere kant van de dijk kreeg het verhaal een vervolg op de peiltrap. Langs de treden maken aanduidingen van waterstanden duidelijk hoeveel het peil kan verschillen.

Met het lage water van zaterdag leek het nauwelijks voorstelbaar: ooit klotste het water tegen de bovenkant van de oude dijken en hield dijkbewaking de situatie nauwlettend in de gaten. Hier krijgt de betekenis van waterveiligheid letterlijk hoogte.

Voor inwoners van Terwolde was het een gelegenheid om hun vertrouwde gemaal opnieuw te ontdekken. Tegelijk heeft dit icoon in de IJsselvallei iedere bezoeker veel te vertellen. Dankzij de gezamenlijke inzet van gemeente Voorst en de betrokken partners is een plek ontstaan waar het landschap zich laat lezen en de samenhang tussen water, natuur en mens zichtbaar wordt.

Waarom zowel een groepsreis als volledig zelf plannen vaak tegenvalt
Een volledig georganiseerde groepsreis klinkt makkelijk, maar je zit vast aan het schema van een ander. Wil je ergens een dag langer blijven, bijvoorbeeld omdat het weer omslaat of omdat een dorp je bevalt, dan is daar meestal geen ruimte voor. Bovendien betaal je mee aan onderdelen die je misschien helemaal niet wilt, zoals excursies of hotels in een hogere prijsklasse dan nodig.

Helemaal zelf plannen heeft het omgekeerde probleem. Je bent avonden kwijt aan het vergelijken van accommodaties en het uitdokteren van rijtijden. En dan nog weet je niet of je route logisch in elkaar zit, want je hebt de route nooit zelf gereden.

De middenweg: een uitgedachte route als vertrekpunt
De oplossing zit in routes die door ervaren reizigers zijn samengesteld, maar die je zelf kunt aanpassen. Je begint dus niet vanaf nul, want een logische volgorde van plaatsen en haalbare rijafstanden liggen er al. Vervolgens schuif je zelf met overnachtingen en kies je of je ergens een extra dag inbouwt.

Reisorganisatie Footprint Travel werkt bijvoorbeeld op die manier. Reisexperts stippelen de route uit en via een online planner pas je zelf overnachtingen en dagindeling aan voordat je boekt. Zo combineer je het gemak van een uitgewerkt plan met de vrijheid van zelf reizen, zonder dat het prijskaartje van een maatwerkreis eraan hangt.

Bestemmingen die zich lenen voor een flexibele rondreis
Niet elke bestemming is even geschikt om op eigen houtje rond te trekken. Twee Europese bestemmingen springen eruit, juist omdat de afstanden er behapbaar zijn en je er goed op eigen gelegenheid kunt rijden.

Madeira: compact eiland, groot contrast
Madeira is klein genoeg om in een week of tien dagen goed te verkennen, maar gevarieerd genoeg om elke dag iets anders te zien. Het Portugese eiland staat bekend om zijn levada’s, de eeuwenoude irrigatiekanalen waarlangs wandelpaden lopen. Omdat de afstanden kort zijn, kun je je dagindeling makkelijk omgooien als het weer aan één kant van het eiland tegenzit. Een uitgewerkte Rondreis Madeira laat daarbij zien welke wandelingen en kustplaatsen logisch op elkaar aansluiten.

Schotland: de klassieke roadtrip
Schotland is al jaren een favoriet onder zelfstandige reizigers, en dat is goed te verklaren. De wegen door de Highlands zijn een bestemming op zich en je kunt er per dag beslissen hoe ver je rijdt. Wel vraagt het land iets meer planning dan Madeira, omdat accommodaties op populaire plekken in het hoogseizoen snel vol zitten. Wie een Rondreis Schotland overweegt, doet er daarom goed aan de overnachtingen ruim van tevoren vast te leggen. Houd ook de dagetappes aan de korte kant, want op smalle wegen rijd je langzamer dan de kaart doet vermoeden.

Zo houd je het betaalbaar
Een rondreis hoeft niet duur te zijn, mits je op een paar punten let. Reis buiten de schoolvakanties als dat kan, dan zijn vluchten en accommodaties vaak merkbaar goedkoper. Wissel een bijzondere overnachting af met eenvoudige adressen, want dat drukt de totaalprijs zonder dat de reis saai wordt. En reserveer de huurauto vroeg, want juist op eilanden en in dunbevolkte gebieden loopt de prijs op naarmate het aanbod slinkt.

Begin met een route die al klopt en pas die aan op je eigen wensen. Boek daarna de vaste onderdelen, zoals de huurauto en de overnachtingen, op tijd. Dan blijft er onderweg ruimte over voor wat je niet kunt plannen, en juist die momenten blijven je van een rondreis het langst bij.

Lied van het gemaal
Aan de muur van het nieuwe gebouw, pal naast het historische gemaal, spreekt het gemaal zelf. In het ‘Lied van het gemaal’ noemt het zich de derde generatie. Jong, sterk en trots, voortgekomen uit eeuwen van vernuft en vindingrijkheid. Het weet wat het te doen staat en maakt leven in de polder mogelijk.

‘Na mij wordt het anders’
Daarna verandert de toon. De rivier trekt zich terug, de verbinding raakt verloren en onzekerheid overspoelt de krachtige pompen die het water voortstuwen. Zijn die krachten nog wel voldoende? De laatste regels kijken verder dan het gebouw: ‘Wat komt er na mij? Na mij wordt het anders.’

Daarmee vertelt het gedicht in enkele regels het hele verhaal van deze plek. Het vernieuwde gemaal is nodig om de polder leefbaar te houden. De pompen en de lagere waterinlaat bieden meer mogelijkheden dan hun voorganger. Toch staat hier geen monument met de gedachte dat water voorgoed te beheersen valt. Het gebouw markeert juist een kantelpunt. De techniek wordt sterker, terwijl de grenzen van diezelfde techniek steeds zichtbaarder worden.

Veranderende omstandigheden
Dat is geen sombere boodschap en evenmin kritiek op het werk van het waterschap. Wat nu is gerealiseerd, móest worden gebouwd. Maar het gemaal vertelt ook dat de omstandigheden veranderen. Langdurige droogte en perioden met veel water volgen elkaar op. De vertrouwde gematigdheid van het Nederlandse klimaat staat onder druk. Een installatie die water afvoert en vanuit de IJssel weer inlaat, kan die uitersten niet onbeperkt de baas blijven.

Drie generaties
De geschiedenis is in en rond het gehele complex te beleven. Het voormalige stoomgemaal vertegenwoordigt de eerste generatie. Vanaf 1951 nam een elektrisch gemaal het werk over. De installatie uit 2026 is nummer drie. Daarmee staat het in dezelfde traditie van praktisch vernuft waarmee bewoners dit lage land bewoonbaar en bruikbaar hebben gemaakt. Zonder bemaling zou landbouw in de polder moeilijk of onmogelijk zijn en zou overtollig water het dagelijks leven snel bepalen.

Het bestaande elektrische gemaal moest worden uitgebreid. De inlaat lag niet diep genoeg om bij lagere rivierstanden voldoende water binnen te halen en ook de pompcapaciteit moest omhoog. Waterschap Vallei en Veluwe en de gemeente Voorst koppelden die technische opgave aan het behoud van het monumentale stoomgemaal en aan maatregelen om de polder klimaatbestendiger te maken. De Erfgoed Deal van de Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed maakte het mogelijk om verleden en toekomst in één project samen te brengen.

Zichtbare plek van betekenis
Voor het waterschap had de uitbreiding in de eerste instantie functioneel kunnen zijn: een installatie op een betonnen plaat, bereikbaar voor beheer en onderhoud. De gemeente wilde de betekenis van de plek zichtbaar maken. Niet alleen omdat hier drie generaties techniek naast elkaar staan, maar ook omdat juist op deze grens tussen IJssel en polder de grote vragen rond water concreet en voelbaar worden.

Open blik naar buiten
Architect Hanneke Stenfert ontwierp het nieuwe gemaal in een cocreatief traject met bewoners, waterschap, gemeente en betrokken deskundigen. Zij keerde een vanzelfsprekend uitgangspunt om. Wie een gebouw ontwerpt, maakt doorgaans een binnenruimte. Nu echter bepaalt juist de buitenruimte het ontwerp. Open zijden, een open dak, kijkvensters en gerichte zichtlijnen verbinden de bezoeker voortdurend met de omgeving.

Ruik het water, voel de wind!
Daardoor laat het gemaal zich niet bekijken als een losstaand technisch object. De IJssel is dichtbij, de polder strekt zich achter de dijk uit, waarbij de weerselementen een eigen gang gaan. Regen blijft regen, wind blijft wind. “Als je in dat gebouw staat, voel je de verbinding tussen water, landschap en mens”, zegt Jurriënne Ossewold. ‘Je ruikt het water en voelt de wind! Je gaat als het ware op in het landschap.’

Een taal die laat ervaren
Jurriënne werd als conceptontwikkelaar en dichter betrokken toen de vraag ontstond wat deze plek bezoekers moest vertellen. Een traditioneel informatiepunt met jaartallen, capaciteit en technische gegevens lag voor de hand. Die informatie is waardevol en voor liefhebbers beschikbaar, maar bereikt niet vanzelf de mensen die eerst willen begrijpen waarom dit gemaal ook hún omgeving en toekomst raakt. Daarom werd gezocht naar een taal die niet alleen uitlegt, maar ook laat ervaren.

De paradox van de dijk
Eén van de teksten rond het gebouw heet ‘De paradox van de dijk’. Wie vanaf het land naar de rivier wil kijken, moet de dijk op. Pas bovenop worden beide zijden zichtbaar: de rivier aan de ene kant, het land aan de andere. De dijk houdt bewoners, huizen en akkers veilig wanneer het water stijgt, maar vormt tegelijk een harde scheidslijn in een landschap waarin water en land ooit veel directer met elkaar verbonden waren.

Precies daarin zit de paradox. De dijk is onmisbaar en damt tegelijk de natuurlijke beweging van het water in. Bij overvloed kan water niet zomaar het land in; bij droogte mist het land juist de nabijheid van de rivier. Steeds hoger en sterker bouwen biedt veiligheid, maar beantwoordt niet iedere nieuwe vraag. Hoeveel ruimte kan het water krijgen zonder dat bewoners hun bescherming verliezen? En hoe kan de polder water vasthouden voor de perioden waarin de IJssel zich terugtrekt?

Jurriënne Ossewold schrijft niet voor, welke ingreep de juiste is. De paradox moet vooral zichtbaar worden. “Het gaat niet over goed of fout. We hebben de dijk nodig. De vraag is hoe we opnieuw een midden kunnen vinden.” Daarmee wordt de dijk meer dan een waterkering. Het is een uitkijkpunt over twee werkelijkheden die elkaar nodig hebben, maar door mensenhand van elkaar zijn gescheiden.

Nieuw drassig land
Achter de dijk ligt verderop de polder Nijbroek, waar de toekomst van het waterbeheer niet alleen wordt besproken, maar ook in kleine en grotere ingrepen vorm krijgt. Er zijn voorzieningen aangebracht om water te sturen en langer vast te houden. Op verschillende plekken krijgen natuur, bos en biodiversiteit meer ruimte. Zulke maatregelen helpen het gebied om regenwater beter vast te houden en geeft mogelijkheden om een voorraad water op te slaan voor drogere tijden.

Andere keuzes, nieuwe verdienmodellen
Het beeld van ‘nieuw drassig land’ past bij die zoektocht. Drassig is niet langer uitsluitend een probleem dat zo snel mogelijk moet worden weggepompt. Water in de bodem en in het landschap kan ook een buffer zijn. Dat vraagt om andere keuzes en soms om nieuwe verdienmodellen.

Als feitelijk voorbeeld nemen we een agrarisch bedrijf waar een stal verdween waardoor er ruimte voor groen en biodiversiteit ontstond. Daarbij werd woningbouw elders op het erf onderdeel van een nieuwe balans.

Dergelijke voorbeelden zijn geen blauwdruk die overal kan worden uitgerold. Juist de eigen aard van de polder is bepalend. “Met de mensen van hier”, benadrukt Jurriënne. Bewoners en grondeigenaren kennen de bodem, de sloten, de natte hoeken en de gevolgen van droogte. Hun kennis en betrokkenheid maken het mogelijk om nieuwe ontwikkelingen in gang te zetten die niet alleen technisch kloppen, maar ook bij het gebied passen.

Landschap als spiegel
Onder al die maatregelen ligt een bredere gedachte. Mensen staan niet buiten het landschap, al gedragen we ons soms wel zo. We trekken grenzen, leggen dijken aan, verdelen grond en proberen water naar onze hand te zetten. Tegelijk vormt het landschap de mensen die erin opgroeien. Wie als kind langs de IJssel speelde, wilgen knotte of door de uiterwaarden zwierf, ontwikkelde vanzelf een gevoel voor de rivier en haar grillen.

Water, landschap en mens spiegelen elkaar, legt Jurriënne uit. Wie over de reling van het gemaal kijkt, ziet dus niet alleen de polder. De mens kijkt ook naar de keuzes die generaties vóór hem hebben gemaakt en naar de manier waarop wij nu willen leven. Hetzelfde geldt voor verleden, heden en toekomst. Het stoomgemaal is geen afgesloten hoofdstuk en het nieuwe gemaal geen eindpunt. De drie generaties vormen één doorgaand verhaal.

Dat maakt deze plek ook tot een uitnodiging om de vertrouwde afstand tot natuur en water te verkleinen. Niet iedereen kent nog het ritme van de polder of weet hoe snel een sloot, bodem of rivier kan veranderen. Door het gemaal open te stellen, wordt waterbeheer iets anders dan een taak van bestuurders, technici en hydrologen. Het wordt zichtbaar als een gezamenlijke verantwoordelijkheid.

Ruimte om niet te weten
De teksten op het gemaal zetten aan tot nadenken of tot het stellen van vragen. Ze willen prikkelen zonder te provoceren. Dat is een belangrijk verschil. Wie alleen hoort dat de huidige manier van waterbeheer op termijn tekortschiet, zoekt meteen naar een oplossing of schiet juist in de weerstand. Poëzie kan volgens Jurriënne iets anders doen. Zij kan woorden geven aan wat nog geen duidelijke vorm heeft en tevens ruimte laten voor twijfel.

“Als je gewoon zegt dat het gemaal in de toekomst niet meer voldoet, schiet iedereen in het doen. Dan moeten er sessies komen en plannen worden gemaakt. Deze plek nodigt juist uit om even te gaan zitten, stil te zijn en diep te voelen: we weten het nog niet. Vanuit dat niet-weten kunnen nieuwe paden ontstaan waar we met ons routinematige handelen niet komen.”

Een open toekomst
Daarom eindigt het lied van het gemaal niet met de ondergang van het gemaal. ‘Na mij wordt het anders’ is volgens Jurriënne Ossewold een cliffhanger. De regel laat de toekomst open. Misschien vraagt die om meer ruimte voor de rivier, meer wateropslag in de polder, andere vormen van landbouw of mogelijkheden die nu nog niet zijn bedacht. Zeker is alleen dat het antwoord niet van het waterschap alleen kan komen.

Zelf op het gemaal staan en beleven!
Op 3 oktober staat het gemaal de hele dag open voor Terwolde en omstreken. Bezoekers kunnen het gebouw bekijken, het gemaal van binnen zien en zich laten bijpraten over de techniek, de waterhuishouding en de ontwikkelingen in de polder Nijbroek. De verhalen, gedichten en beelden rond het gemaal plaatsen al die onderdelen in een groter verband.

Met je hoofd in de wind!
Wie komt, hoeft niet iedere pomp, sluis of watergang te doorgronden. Belangrijker is misschien wel om zelf op die plek te gaan staan. Met de voeten op het gemaal en het hoofd in de wind. De rivier aan de ene kant, het land aan de andere. Dan wordt voelbaar waarom deze installatie tegelijk een technisch hoogstandje, een erfgoedproject én een open einde is.

Het gemaal weet wat het vandaag moet doen. Water uitmalen als er te veel is, water inlaten als het land erom vraagt. Over morgen spreekt het minder stellig. Daar begint het gesprek dat op 3 oktober wordt geopend en in de komende verhalen verdergaat. Niet met de vraag óf het anders wordt, maar met de vraag welke toekomst wij achter de dijk samen mogelijk maken.

Zonnige poel, ondiepe oeverzones, maar géén vis.
Dit voorjaar liep Koos met een deskundige van de Stichting Landschapsbeheer Gelderland (SLG) heel doelgericht over het landgoed. Ze inspecteerden het zestal poelen. Vroeger zijn ze aangelegd voor natuurontwikkeling en om het vee van water te voorzien. Tegenwoordig kunnen de poelen ervoor zorgen dat de bijzondere flora en fauna op het landgoed beschermd en versterkt wordt.

Tenminste, als de poelen in goed onderhouden staat zijn. Daarvoor kijkt de SLG door de bril van een amfibie. Een poel die voldoet aan de eisen van algemeen voorkomende amfibiesoorten is ook geschikt als leefgebied voor een veelvoud aan planten- en diersoorten. Omdat kikkers, padden en salamanders een belangrijk deel van het jaar op het land verblijven, is een gevarieerd terrein rondom zo’n poel ook belangrijk.

Een poel is nodig voor de voortplanting, het afzetten van de eitjes en het opgroeien van libellen, kikkervisjes en larven. Een goede poel is zonnig gelegen, heeft ondiepe oeverzones die snel opwarmen, een lange oeverrand en géén vis. De vis zou eitjes en larven opeten. Naast voldoende water ook in drogere tijden, is gevarieerde plantenbegroeiing en een dunne laag slib op de bodem belangrijk. De omgeving van de poel moet zowel in de zomer als winter een goed leefgebied voor kikkers, padden, salamanders en een veelheid aan insecten bieden.

Een gedetailleerd onderhoudsplan
De poelen van ’t Hartelaer waren verwaarloosd, maar op basis van gedegen onderzoek door het SLG bleken ze een levensvatbare toekomst te hebben. De familie van Embden, eigenaar van landgoed ’t Hartelaer, gaf toestemming om de poelen aan te pakken en betaalt een deel van de kosten. De rest wordt betaald uit een potje van de provincie en de Stichting Landschapsbeheer Gelderland. Het grootste deel van de

werkzaamheden wordt uitgevoerd door de vrijwilligers.
Verschillende vrijwilligers van de landgoedwerkgroep volgden een ‘poelenseminar’. In deze online cursus leerden ze hoe en wanneer poelen het beste onderhouden kunnen worden. Bovendien levert het SLG voor allerlei klussen heldere instructiefilmpjes.

Van de deskundige van het SLG kreeg de landgoedwerkgroep ‘t Hartelaer voor elke poel een gedetailleerd onderhoudsplan. Het SLG voorzag de werkgroep ook van het benodigde gereedschap, inclusief waadbroeken om de poelen in te kunnen gaan.

Baggerbeugels en bosmaaiers.
De maanden september en oktober vormen de perfecte tijd om de verwaarloosde poelen aan te pakken. Dan wordt er zo weinig mogelijk schade aangericht aan flora en fauna in en rondom de poelen. Met plezier en doorzettingsvermogen werd de eerste poel opgeknapt. Telkens zijn er zo’n zes vrijwilligers aanwezig om het noodzakelijke werk te verzetten. De afgelopen weken zijn de vrijwilligers vijf ochtenden in de weer geweest.

Ze togen aan het werk met baggerbeugels, bosmaaiers, snoeischaren, schepnet, kruiwagens, harken en waadpakken. Naast de poel die aangepakt is, loopt een wandelpad. Vanaf dat pad was de poel niet te zien door alle begroeiing. De poel zelf was grotendeels dichtgegroeid. Hazelaars en vogelkers zijn rigoureus gesnoeid, rietkragen zijn kort geschoren en van de bodem van de poel is bagger en een overschot aan plantaardig materiaal verwijderd. Van al het materiaal wat verwijderd is, zijn naast de poel grote broeihopen gemaakt. Daar kunnen amfibieën, reptielen en insecten in schuilen.

Voorst, groene gemeente.
De eerste poel is klaar. Het vergde veel inzet van de landgoedwerkgroep. De komende weken wordt ook de tweede poel aangepakt. Eén van de zes poelen is in prima conditie. Koos Kasemir hoopt dat de vier andere poelen volgend jaar allemaal in goede staat zullen zijn.

Aan de vrijwilligers van ’t Hartelaer zal het niet liggen. Zij werken met plezier in teamverband aan een prachtig Landgoed.

De werkgroep wil samen met de familie van Embden en de SLG zorgen voor een prachtig landgoed én landschap met bijzondere flora en fauna. Het wandelpad maakt het mogelijk om daar ook als inwoner van de gemeente Voorst van te genieten.

De verwachting is dat er nog veel meer leven op landgoed ’t Hartelaer zal komen. Natuurlijk dieren en planten die in de poelen leven. Ook dieren die elders op het landgoed leven profiteren mee. In de buurt van de opgeknapte poel zijn al reeën, dassen, marters en een vos gesignaleerd die er even kwamen drinken. Weer een prachtige stap om de groene omgeving van de gemeente Voorst verder te versterken.

Machines van ruim een eeuw oud.
Het werd een een-tweetje met Erik Bellert van de houtzagerij. Erik houdt zich als vrijwilliger onder andere bezig met de communicatie en publiciteit van de houtzagerij.

Hans was van harte welkom met zijn leerlingen voor een lesje stoomtechniek. De houtzagerij beschikt over een werkende mobiele Britse stoommachine uit 1908 en een vaste Duitse stoommachine uit 1901. Gepassioneerde vrijwilligers hebben deze vaste stoommachine helemaal gerestaureerd. Binnenkort kan de machine in gebruik genomen worden om vele werkzaamheden in de houtzagerij van stoomkracht te voorzien.

De leerlingen uit de tweede klas van het Zone.college werden van harte uitgenodigd om te komen kijken en uitleg te krijgen bij de stoommachines. Ze werden verdeeld over zes groepen in de ochtend en de middag.

Buiten stond vrijwilliger Henk Streppel hen reeds op te wachten bij de mobiele stoommachine. Hij was speciaal in de vroege ochtend al gekomen om de machine op te starten. Dat werkt namelijk niet met een aan/uit knopje zoals bij elektrische apparaten. Bij de dampende stoommachine gaf hij de leerlingen uitleg over de werking van het massieve apparaat. Leerlingen mochten de stoommachine zelf nog wat verder opstoken door de stookketel te vullen met resthout van de houtzagerij.

Eén vliegwiel en een aantal riemen voor de hele hal.
Vervolgens nam een tweede vrijwilliger, Henk Buiter, het stokje over en nam de leerlingen mee naar de grote hal van de houtzagerij. Daar kregen de leerlingen uitleg hoe je met een draaiend vliegwiel van de stoommachine, via een riem en een lange as aan het plafond, allerlei andere machines in werking kunt stellen. Henk liet zien dat je zo onder andere een boormachine, schaafmachine, poetsmachine en een schuurmachine op één krachtbron, de stoommachine, kunt laten draaien. Henk maakte de leerlingen duidelijk dat oude techniek eigenlijk heel simpel is. Je kunt door goed te kijken en de vliegwielen en riemen te volgen precies zien hoe het er vroeger aan toe ging in allerlei fabrieken.

De industriële revolutie kwam zo wel heel dichtbij voor de leerlingen. Prachtig dat de veelal gepensioneerde vrijwilligers van Stoomhoutzagerij Wilpsche Dijk de jonge leerlingen van het Zone.college meenamen in hun enthousiasme voor de oude techniek.

Wil je zelf ook eens een rondleiding krijgen door Stoomhoutzagerij Wilpsche Dijk? Dat kan! Neem contact op via info@wilpschedijk.nl of bel 06-49658927 (ma-do-vr).

De minicursus is op vrijdag 2, 9, 16 en 23 oktober, telkens van 16.00 tot 17.00 uur, bij Triaspant aan de Stinzenlaan 89 in Twello. Op de laatste cursusdag, 23 oktober, wordt het extra bijzonder: MJ Tafeltennis komt langs met een tafeltenniskermis als feestelijke afsluiting. Deelname kost € 10 voor de hele cursus. Aanmelden kan tot en met 1 oktober via jeugdtrainers@ttv-trias.nl.

Activia

Zaterdag 3 oktober

13:00 Activia 2 - De Gazelle 2

Zondag 4 oktober

09:30 Ijsselstreek 3 - Activia 3

10:00 Activia 2 - Markelo 5

14:00 Activia 1 - Heeten 1

CCW ’16

Zaterdag 3 okt.

14.00 CCW 3 – Teuge 4

14.30 UD 2 – CCW 2

14.30 CCW Vr.1 – Rohda Raalte Vr.1

Zondag 4 okt.

10.00 Helios 2 – CCW 2

11.00 CCW 3 – Eendracht Arnhem 2

14.00 CCW 1 – Terwolde 1

Terwolde

Zondag 4 oktober

14.00 CCW 1 – Terwolde 1

11.30 Voorwaarts 5 – Terwolde 2

10.00 KCVO 35+1 – Terwolde 35+1

Vrouwen

11.00 Terwolde VR1-Loenermark VR1

Twello

Zaalvoetbal Zuiderlaan

Vrijdag 2 oktober

19.30 Twello 3 - TKA 3

20.30 voorwaarts 2 - Twello 1

elders

21.00 Twello 4 - LZVV 4

Veldvoetbal

Vrijdag 2 oktober

20.00 Twello dames - Teuge dames

Zaterdag 3 oktober

10.00 Twello G- - Loenermark G-

14.30 EFC ‘58 1 - Twello 1

14.30 Diepenveen 2 - Twello 2

Zondag 4 oktober

10.30 Klarenbeek 3 - Twello 2

Voorwaarts

Zondag 4 oktober

09:30 Voorwaarts T 7-Eldenia 4

10:00 Witkampers 2-Voorwaarts T 2

11:00 Haarle 2-Voorwaarts T 3

11:00 Veensche Boys 2-Voorwaarts T 6

11:30 Voorwaarts T 4-Turkse Kracht 2

11:30 Voorwaarts T 5-Terwolde 2

14:00 Lochem 1-Voorwaarts T 1

Voorst

Zondag 4 Oktober

14.00 Eendracht 1 - Voorst 1

11.00 Voorst 2 – Turkse Kracht 4

10.00 Voorst 3 – De Hoven 2

V en L

Vrijdag 2 oktober

19:00 Groen Wit VR18+1 - V en L VR18+1

19:30 ZVV VR18+1 - V en L VR18+1

20:00 V en L VR18+1 - Klarenbeek VR18+1

21:00 WWNA VR18+1 - V en L VR18+1

Zondag 4 oktober

10:00 V en L 2 - Nd Veluwe Boys 2

10:00 Epe 35+1 - V en L 35+1

11:00 VDZ 6 - V en L 3

12:30 SHE VR2 - V en L VR1

14:00 V en L 1 - SRC 1

Jammer dat in plaats van voor te komen SV Twello snel achterstond. De ploeg had het lastig in het begin van de wedstrijd. In de 14de minuut redde keeper Tom Markvoort knap op een schot van de spits van VSCO. Vanuit had niets kreeg SV Twello in de 20ste minuut een kans, maar Berend de Boer schoot rakelings voorlangs. De thuisploeg speelde regelmatig met 5 mensen achterin en probeerde via de counter gevaarlijk te worden. Jeffrey Vis zag zijn schot via de keeper naast gaan en aan de kant schoot Tristan Roeterd hard binnen. De keeper van VSCO liet de bal los. De kans voor Justin Beunk om te scoren maar zijn inzet was niet hard genoeg. Pal daarna zag Berend de Boer zijn kopbal net aan de verkeerde kant van de paal gaan. In de allerlaatste minuut een vrije trap voor de thuisclub. Weer torende Hans van Renselaar boven iedereen uit en scoorde 2-0. Dit was tevens de ruststand. Daar konden de gasten zeker niet tevreden mee zijn.

De tweede helft ging lang gelijk op. Mogelijkheden aan beide kanten. Maar de thuisploeg was soms net iets slimmer, volwassener en feller. In de 62ste en 63ste minuut stelde de hardwerkende Jelle Wurkum de keeper van VSCO op de proef. Steeds meer zakte de thuisploeg in om counterend eruit te komen. Maar de verdediging van SV Twello stond meestal. Nadat Remon van der Graaf een kans onbenut liet deed Pim Elders hem aan de andere kant na. Pal voor het einde moest SV Twello met tien man verder daar een verdediger te laat ingreep. Zo ging SV Twello met lege handen naar huis. Komende week genoeg punten om aan te werken. Volgende week weer een uitwedstrijd tegen EFC uit Ermelo. Aanvang 14.30 uur.

De openingsfase was rommelig: Voorwaarts stichtte het eerste gevaar na een prima combi tussen Masora Oraille en Bruce Schotman in de 4e minuut.

Drie minuten later viel de treffer echter aan de andere kant, toen doelman Quinn Remmelink een lange bal verkeerd inschatte alleen kon toekijken hoe de bal in het net belandde: 1-0. In de 23e minuut verdubbelde Juventa de voorsprong nadat het met een klein gelukje op de rand 16 in balbezit kwamen gelegenheid kreeg om uit te halen. Waar Voorwaarts even daarvoor nog goed wegkwam toen een Juventa speler alleen voor Remmelink opdook maar wegens buitenspel werd afgefloten, daar troffen de gastheren nu wel: 2-0.

Voorwaarts kon daar in aanvallende zin te weinig tegenover stellen. Het was net even te vaak een stapje te laat waardoor de oranjehemden nooit lekker in de wedstrijd kwamen. Ook ontbrak het aan diepte in het spel. Juventa bleef voor de meeste dreiging zorgen en was na een half uur dicht bij een derde treffer na een ineens op de slof genomen goede voorzet. Ties Ketelaar bracht ternauwernood redding. In de 35e minuut een teken van leven van Voorwaarts, nadat Jack Cents opstoomde en een voorzet afleverde op spits Bruce Schotman. Het schot ging over. Zo werd er met een 2-0 achterstand gerust.

Na de thee werd afgetrapt met Dani Hasic binnen de lijnen voor Ivo Spanjers. De tweede helft was nauwelijks een minuut bezig toen Voorwaarts een derde treffer kreeg te incasseren. Juventa zette prima druk, veroverde de bal op de achterlijn en de prima voorzet werd onberispelijk afgerond: 3-0. Weer een minuut daarna trof Voorwaarts doel. Prima interceptie Masora Oraille, dito voorzet van Dani Hasic op Wouter Jansen, die op zijn beurt prima tegendraads raak kopte: 3-1. Ondertussen strooide de scheids kwistig met gele kaarten: inmiddels drie voor beide ploegen.

Na een uur wisselde Voorwaarts: Paul Eijkelenkamp kwam voor Max Zwartjes en Pharrel Polnaya voor Joey Spijkerbosch. Koud in het veld waren ze getuige van de vierde treffer van Juventa. De manier waarop gaf Voorwaarts een wat nare bijsmaak: Ties Ketelaar werd door een stel noppen in zijn gezicht geraakt. De scheidsrechter constateerde dat, maar liet doorspelen waarna een voorzet werd binnen gewerkt: 4-1

Voorwaarts probeerde het nog met een aanvallende wissel (Mees Kok voor Jack Cents inde 74e minuut), maar speelde een verloren wedstrijd. De 4-2 van Pharrel Polnaya in de 90e minuut, na zomaar inleveren van de keeper van Juventa was nog een kleine pleister op de wond.

Volgende week zondag (4 oktober) speelt Voorwaarts een uitwedstrijd tegen Spc. Lochem. Dan zal het beter en scherper voor de dag moeten komen dan in Wierden.

Met name de oudere beuken en de zomereiken zijn er slecht aan toe. Deze soorten kunnen niet goed tegen droogte en hitte in de kroon. Beuken hebben een dunne schors en als er al weinig blad in de kroon zit is de kans op verder verval heel groot.

Gevaar

De situatie in het Beekzichtpark is nu zo slecht dat de veiligheid voor de wandelaar in gevaar komt. Daarom is besloten op zeer korte termijn alle bomen die een gevaar vormen voor bezoekers zo snel mogelijk te vellen en af te voeren. Zowel in het park als langs de Rijksstraatweg.

Tijdens de werkzaamheden zal het park vanaf de brug over de beek tijdelijk geheel afgesloten zijn. Direct na de velling en het ruimen van het hout zullen er al nieuwe bomen geplant worden, zowel inheemse bomen maar ook bomen die beter tegen droogte en hitte kunnen. Om zo te zorgen dat het bospark de komende tientallen jaren er weer tegen kan.

KLUTS heeft het concept ‘Bistro de Klutspot’ bedacht, waarbij het publiek van de menukaart liedjes kan kiezen en genieten van de ambachtelijk geproduceerde muziek met een passende toelichting.

KLUTS bestaat uit: Tynke Luske - zang, gitaar en accordeon. Jaqueline Laros - toetsen en zang. Daan Bolwerk – gitaar. Mari van Helvoort - drums en zang. Frans Scholten - zang en gitaar. Niels Verboom – bas.

Of je nu voor het eerst komt of een trouwe bezoeker bent, je bent welkom om deze unieke sfeer te ervaren en mee te genieten van de verhalen, muziek en performances die het theater te bieden heeft. De Stichting Kleine Noordijk ziet u graag als vriend bij diverse, exclusieve voorstellingen in een bijzonder ambiance van het koetshuis van het landgoed. Door middel van digitale nieuwsbrieven, site en face-bookpagina houden zij u op de hoogte van het programma aanbod. Als vriend ontvangt u 5 euro korting op de entree van elke voorstelling. Koffie/thee en 1 consumptie zijn altijd inclusief. Reserveren is wel noodzakelijk gezien de grote belangstelling voor de voorstellingen.

Entree 27,50 euro losse verkoop, vrienden SCKN 22,50 euro.

info@sckn.nl incl. koffie/thee en 1 consumptie

Zondag 11 oktober, aanvang 15.00 uur, inloop vanaf 14.30 uur.

Beide stichtingen werken nauw samen en realiseren er iets moois. Het vraagt echter wel wat geduld. Het zal nog enkele jaren duren voordat het een productief voedselbos zal zijn. Om belangstellenden alvast een indruk te geven van het geheel, was er afgelopen zondag een open dag. Bezoekers konden vragen stellen en alvast wat lekkers uit de natuur proeven. Zo waren er enkele bijzondere rassen appels en peren, maar ook kruiden en jam uit te testen.

Geen natuurlijk bos
Het voedselbos is een mooie plek waar je kan proeven van fruit, noten en kruiden. Een plek waar ontmoeten en genieten van de natuur centraal staat. Het bos groeit op de hoek van de Rijksstraatweg en het spoorwegviaduct, achter de volkstuinen aan de Dahliastraat. De eerste beplanting van bomen en struiken was in 2024 en begin 2025. De tweede fase beplanting werd in december afgerond. Een voedselbos is een productief bos met eetbare, meerderjarige gewassen. Het is geen natuurlijk bos en ook geen boomgaard. Bezoekers konden dat afgelopen zondag net eigen ogen bekijken. Ieder halfuur gaven vrijwilligers een rondleiding over het terrein.

Productief bos
Door een grote diversiteit aan gewassen wordt er een duurzaam ecosysteem ontwikkeld. Het is opgebouwd uit zeven lagen. Met volop struiken, bodembedekkers, laagstam fruitbomen, notenbomen, eenjarige en meerderjarige groenten en klimmende planten. Het zal zodanig in een natuurlijke balans blijven dat onderhoud nauwelijks nodig is voor een prima opbrengst van voedsel. Worpse Weelde groeit in jaren naar een zichzelf onderhoudend systeem. De eerste vijf jaar staan in het teken van start. Wie afgelopen zondag de open dag bezocht kon alvast een indruk krijgen van het project. Als alles volgens plan verloopt zal Worpse Weelde in tien jaar tijd uitgroeien tot een productief bos. Voor wie meer informatie wenst of donateur wil worden kan kijken op: www.worpseweelde.nl

Tijdens de open dag van het voedselbos waren alvast enkele producten te proeven.

Voorst moest op grond van de Spreidingswet uiterlijk op 1 juli 2025 opvang realiseren voor 156 asielzoekers. Dat is niet gelukt terwijl de opdracht blijft staan. De minister heeft de gemeente daarom op trede 3 van de interventieladder geplaatst. Dit betekent dat het ministerie en de gemeente concrete afspraken gaan maken over acties, termijnen en het vervolg.

Volgens wethouder Daniëlle Beumer kan bij inwoners het beeld zijn ontstaan dat de zoektocht na het afvallen van eerdere locaties is stilgevallen. In 2023 werd gekeken naar De Engelenburg; in september 2024 wees de gemeenteraad een voorstel voor de Kadijk af. Daarna bleef een nieuw locatiebesluit uit, maar achter de schermen ging de zoektocht door.

Breed gezocht met het COA
De gemeente onderzocht zowel bestaande panden als stukken grond waarop tijdelijke woonvormen zouden kunnen worden gerealiseerd. Ook kwamen aanbiedingen van pandeigenaren binnen. Soms trok een eigenaar zich later terug, soms vond het COA een pand niet geschikt en in andere gevallen waren er ruimtelijke of procedurele belemmeringen.

Welke panden precies zijn bekeken, maakt de gemeente niet bekend vanwege de vertrouwelijkheid van eigenaren. Wel benadrukt wethouder Beumer dat steeds samen met het COA is opgetrokken. Het COA is de uitvoerende partij, beoordeelt wat voor opvang nodig en haalbaar is en maakt doorgaans de afspraken met een eigenaar. “Zij kunnen dit niet alleen en wij kunnen dit niet alleen. Je hebt elkaar nodig”, aldus de wethouder.

Een belangrijk praktisch probleem is dat Voorst nauwelijks beschikt over grote leegstaande kantoren, hotels of vergelijkbare gebouwen. Ook zijn eigenaren terughoudend. Daarnaast moet bij besluitvorming de snelheid soms worden gecombineerd met zorgvuldigheid. Dat heeft niet tot een concreet resultaat geleid, maar volgens Beumer betekent dat niet dat de gemeente heeft stilgezeten.

Twee sporen opnieuw bekeken
De gemeente maakt nu opnieuw een inventarisatie langs twee sporen. Het eerste spoor is samenwerking met andere gemeenten. In het coalitieakkoord 2026-2030 wordt daarbij de mogelijkheid genoemd om taken rond asielzoekers en statushouders onderling uit te ruilen. Zo’n afspraak kan Voorst echter niet zelfstandig maken: andere gemeenten moeten daaraan willen en kunnen meewerken. Het college schat de kans dat dit op korte termijn lukt klein in.

Het tweede spoor richt zich op opvang binnen de eigen gemeente. Daarbij wordt opnieuw gekeken naar bestaande panden én naar mogelijkheden om opvang te creëren, bijvoorbeeld met tijdelijke woonunits op stukken grond. Als de huidige inventarisatie geen bruikbare optie oplevert, zal volgens de wethouder een volgend scenario moeten worden ontwikkeld. “Als het er niet is, dan moet je het creëren.” Zij benadrukt dat zulke processen niet van vandaag op morgen zijn afgerond.

Geen sporthal als reguliere opvang
In de wandelgangen speculeren inwoners onder meer over opvanglocaties ‘onder dwang’, openbare ruimtes die de gemeente zou moeten afstaan voor opvang, ten kosten van het reguliere gebruik. Het gebruik van een sporthal of dorpshuis is volgens de gemeente geen voor de hand liggend alternatief voor reguliere asielopvang. Zulke locaties kunnen bij acute nood tijdelijk als crisisnoodopvang worden ingezet, maar tellen niet mee voor de wettelijke taakstelling. Voor reguliere opvang stelt het COA bovendien eisen aan onder meer de inrichting en de periode waarin een locatie beschikbaar is.

Op 3 september sprak de gemeente ambtelijk met het ministerie. Dat ministerie heeft gezien hoe breed is gezocht, maar beoordeelt uiteindelijk het resultaat. Omdat Voorst nog geen asielzoekers opvangt, gebruikt het Rijk officieel de term ‘taakverwaarlozing’. Beumer vindt die benaming moeilijk, juist omdat volgens haar veel werk is verricht.

Gesprek in Den Haag
Binnenkort volgt een bestuurlijk gesprek met de minister in Den Haag. Dan worden concrete afspraken gemaakt over acties en termijnen. Als onvoldoende voortgang zichtbaar is of afspraken niet worden nagekomen, kan Voorst naar trede 4 gaan: een vooraankondiging dat het Rijk de uitvoering mogelijk overneemt. De kosten daarvan komen voor rekening van de gemeente.

Wanneer inwoners meer duidelijkheid krijgen, hangt mede af van het gesprek met de minister en de lopende inventarisatie. Zodra een concreet plan ontstaat, zal de gemeente uiteraard hierover met de inwoners communiceren.

En wie weet kun je zelf meehelpen? Wat is er nu leuker dan een liedje spelen op je zelf gerepareerde keyboard of je sleutelbos opbergen in je opgelapte broekzak? Voor kinderen is het een leuke ervaring om te zien hoe de binnenkant van apparaten of speelgoed eruitziet. Wist je dat er ook kleding en ander textiel zoals tasjes, hoeslakens of gerepareerd wordt? Bij reparaties van ritsen is het handig om vooraf de oude rits voorzichtig los te tornen en een passende nieuwe rits mee te nemen. De reparaties zijn tegen een vrije gift, zodat het voor iedereen laagdrempelig en toegankelijk blijft. De locatie, op het koffieplein van Mens en Welzijn in het Kulturhus, is voor iedereen goed bereikbaar. Aan de achterkant (even om de Sporthal van Jachtlust heen rijden) is voldoende parkeerruimte beschikbaar. Moet je even wachten? Dan staat er koffie, thee en limonade klaar, en kun je een praatje maken aan de grote stamtafel. Het is ook een optie de spullen in overleg met de reparateur aan het eind van de sessie op te halen. Er geldt 1 reparatie per persoon, zodat we zoveel mogelijk mensen kunnen helpen. Haal nu je kapotte spullen van de plank en trek je beschadigde kleding uit de kast, en breng het mee op zaterdag 26 september tussen 10:00 en 13:00 uur naar Repair Café Twello.

Truus uit Wilp kijkt regelmatig naar Postcode Loterij Miljoenenjacht en is dan ook enthousiast dat ze het programma nu zelf vanuit de studio kan meemaken. “Ik kijk heel vaak en vind het altijd leuk, dus ik ben heel benieuwd hoe het is om daar straks tussen al die mensen te zitten.”

En Truus komt in de studio straks de nodige bekenden tegen, want er zijn meer mensen uit haar omgeving die een uitnodiging hebben ontvangen: “Enkele familieleden mogen ook komen en ook mensen uit onze straat zijn uitgenodigd. Wij rijden samen met de buren en mijn man gaat natuurlijk mee. Het wordt zo bijna een familieaangelegenheid.”

Over winnen denkt Truus nog niet echt na. “Dat kan ik me nog helemaal niet voorstellen. Voor mij gaat het vooral om de ervaring. Het studiocadeau is al leuk en ik weet zeker dat we er een mooie dag van gaan maken. We gaan er gewoon van genieten!”

Gouden Kofferspel
De vijftig inwoners van Wilp zijn samen met inwoners van negen andere wijken uit heel Nederland aanwezig in de studio. Eén van de vijfhonderd aanwezigen maakt kans de studio als miljonair te verlaten. Diegene neemt in de finale plaats aan de desk naast Linda de Mol om het ‘Gouden Koffer Spel’ te spelen. Door de bekende gouden koffers te openen, maakt de finalist kans op een geldbedrag dat kan oplopen tot wel vijf miljoen euro. 
Het door de finalist gewonnen bedrag wordt ook door een deelnemer van de Postcode Loterij gewonnen. Ergens in Nederland belt Winston Gerschtanowitz op zondagavond live aan om de bekende gouden koffer aan de winnaar te overhandigen. Deelnemers die met dezelfde postcode meespelen als de thuiswinnaar verdelen dat bedrag ook nog met elkaar.

De uitzending met de inwoners van Wilp is op zondag 11 oktober 2026 vanaf 20:00 uur te zien bij SBS6.

Parkeren in het centrum van Twello staat al langere tijd ter discussie. Bezoekers ervaren regelmatig een hoge parkeerdruk, terwijl uit gemeentelijk parkeeronderzoek blijkt dat er in het centrum in principe voldoende parkeerplaatsen zijn.

Vooral parkeerplaatsen dicht bij winkels blijven vaak langdurig bezet. Daardoor zijn deze plekken niet altijd beschikbaar voor bezoekers die voor een boodschap of winkelbezoek naar het centrum komen. Eerder werd ook binnen de gemeenteraad al gesproken over meer zichtbaarheid van beschikbare parkeerruimte, zoals een betere duiding naar bijvoorbeeld de parkeergarage.

Betaald parkeren wil de gemeente vermijden. Gratis parkeren wordt belangrijk gevonden voor de bereikbaarheid en aantrekkelijkheid van het centrum. De blauwe zones moeten ervoor zorgen dat parkeerplaatsen vaker beschikbaar komen voor winkelend publiek, zonder dat er parkeermeters of extra parkeerplaatsen nodig zijn.

Maximaal twee uur

De blauwe zones zijn gepland op parkeerplaatsen in het kernwinkelgebied, op het Barteldplein en op de begane grond van de parkeergarage. Binnen deze gebieden mag van maandag tot en met zaterdag tussen 9.00 en 18.00 uur maximaal twee uur worden geparkeerd.

Automobilisten moeten daarbij een parkeerschijf gebruiken. Buiten deze tijden geldt geen maximale parkeerduur en is een parkeerschijf niet nodig. Parkeerplaatsen voor mensen met een handicap worden uitgezonderd van de tijdslimiet. Wie langer dan twee uur in het centrum wil blijven, kan gebruikmaken van parkeerplaatsen buiten de blauwe zones. Daar geldt geen maximale parkeerduur.

Gevolgen voor bewoners

Bewoners die binnen de blauwe zone wonen, kunnen hun auto buiten de werkingstijden onbeperkt laten staan. Tijdens de werkingstijden moeten ook bewoners en hun bezoekers een parkeerschijf gebruiken en geldt de maximale parkeerduur van twee uur. De gemeente verwacht dat de gevolgen voor bewoners beperkt blijven, omdat zij hun auto voornamelijk in de avond en nacht parkeren.

Marktplein blijft erbuiten

Opvallend is dat het Marktplein op de bijgevoegde gemeentelijke kaart niet binnen de blauwe zone valt. Daar staan regelmatig auto’s langere tijd geparkeerd, terwijl het parkeerterrein midden in het centrum ligt.

Hetzelfde geldt voor parkeerterrein De Afslag, achter de voormalige Rabobank. Ook dat terrein blijft volgens de kaart buiten de blauwe zone en kan daarmee worden gebruikt door automobilisten die langer dan twee uur in het centrum willen parkeren.

Eerst een verkeersbesluit

De invoering is nog niet definitief. De gemeente publiceert binnenkort een verkeersbesluit via de website voor officiële bekendmakingen. Belanghebbenden kunnen daarna gebruikmaken van de wettelijke bezwaarprocedure.

Na het definitieve besluit volgt een informatiecampagne. Vervolgens worden verkeersborden geplaatst en blauwe markeringen aangebracht. De invoering staat voorlopig gepland voor het vierde kwartaal van 2026.

De gemeente gaat de effecten van de maatregel na invoering volgen. Daarbij wordt gekeken naar de ervaringen van bewoners, ondernemers, bezoekers en handhavers. Na ongeveer een halfjaar wordt beoordeeld of de blauwe zones moeten worden aangepast of aangevuld.

Bijschrift kaart: De ingetekende parkeerplaatsen waarop de gemeente Voorst de blauwe zones wil invoeren. Het Marktplein en parkeerterrein De Afslag vallen buiten het gearceerde gebied. Bron: gemeente Voorst.

Van jong tot oud en van gezinnen tot individuele deelnemers: de belangstelling voor de cursus was groot. Ook wethouder Robert Bosch behoorde tot de deelnemers en ging de uitdaging aan om zelf te ervaren wat er gebeurt wanneer je met een auto te water raakt.

De deelnemers begonnen met een theorieles, waarin zij leerden wat ze moeten doen wanneer een auto onverhoopt in het water terechtkomt. Daarna was het tijd voor het echte werk. Iedereen ging maar liefst twee keer met de auto te water in het buitenbad. Een spannende ervaring, maar vooral ook een die veel bewustwording en vertrouwen opleverde.

Bij binnenkomst waren bij sommige deelnemers de gespannen koppies duidelijk zichtbaar. Na afloop was dat beeld heel anders: veel deelnemers verlieten het zwembad met een brede glimlach en enthousiaste verhalen over hun ervaring.

De reacties waren dan ook bijzonder positief. Deelnemers gaven aan dat ze de cursus niet alleen spannend, maar vooral ontzettend leerzaam en waardevol vonden. Juist door het zelf te ervaren, blijft de opgedane kennis beter hangen en weten deelnemers beter hoe ze moeten handelen in een noodsituatie.

De organisatie van zwembad De Schaeck kijkt dan ook met veel enthousiasme terug op deze geslaagde afsluiting van het zomerseizoen.

Met dank aan de gemeente Voorst, die een groot deel van de cursus heeft gesubsidieerd en het daarmee mede mogelijk heeft gemaakt dat zoveel inwoners op een laagdrempelige manier konden deelnemen aan deze belangrijke en leerzame cursus.

Een geslaagde dag vol spanning, leerzame momenten en vooral heel veel enthousiaste gezichten!

De Gouden Week, georganiseerd door docent beeldend Annet Gooyaers, staat volledig in het teken van creativiteit, samenwerking en talentontwikkeling. Gedurende de week nemen leerlingen deel aan uiteenlopende activiteiten, waaronder een filmbezoek, het maken van een cultureel zelfportret, vuurworkshops en de graffitiworkshops van Kunstbende.

Kunst op de bouwplaats
Tijdens de workshops werken de leerlingen gezamenlijk aan een bijzondere graffiti-expositie op maar liefst dertien bouwdoeken. De kunstwerken geven niet alleen kleur aan de bouwplaats, maar zorgen er ook voor dat jongeren actief betrokken worden bij de ontwikkeling van hun leefomgeving. Zo ontstaat een creatieve afscheiding van de bouwlocatie én krijgen leerlingen de kans om hun eigen creatie hieraan toe te voegen.

Een bijzondere bijdrage komt van aannemersbedrijf Haafkes, dat de bouwdoeken sponsort. De workshops worden financieel mogelijk gemaakt door Kunstbende, waarmee jongeren de gelegenheid krijgen hun creatieve talenten verder te ontwikkelen. De expositie laat zien wat er mogelijk is wanneer onderwijs, cultuur, bedrijfsleven en gemeente samenwerken aan talentontwikkeling van jongeren.

Enthousiaste leerlingen
Ondanks wisselende weersomstandigheden verliepen de eerste workshopdagen succesvol. Leerlingen gingen enthousiast aan de slag met het ontwerpen en spuiten van hun eigen kunstwerken. Volgens docent Annet Gooyaers was het enthousiasme groot:

“Leerlingen kwamen spontaan vragen wanneer zij zelf aan de slag mochten met graffiti. Ze hebben er zichtbaar plezier in en komen met enthousiasme naar school. Dat is precies wat we met de Gouden Week willen bereiken.”

Podium voor jong talent
De workshops sluiten aan bij de missie van Kunstbende, hét creatieve platform voor jongeren van 13 tot en met 19 jaar. Via workshops, coaching en wedstrijden krijgen jongeren de kans om zich te ontwikkelen in disciplines als dans, DJ, expo, fashion, film, muziek, taal en theater.

Jongeren uit de regio kunnen zich daarnaast alvast voorbereiden op de voorrondes van Kunstbende Gelderland op 18 april 2027. Tijdens deze voorrondes krijgen deelnemers de gelegenheid om podiumervaring op te doen en kans te maken op coachingstrajecten, optredens en een plek in de landelijke finale.

Met de graffiti-expositie tijdens de Gouden Week laat het Veluws College zien dat creativiteit, talent en samenwerking hand in hand gaan. Wie in de buurt is, wordt uitgenodigd om het kleurrijke resultaat van deze bijzondere samenwerking te komen bewonderen.

Meer informatie over Kunstbende en deelname aan de voorrondes is te vinden op www.kunstbende.nl.

80 jaar, het is een gedenkwaardige mijlpaal. Al 80 jaar beleven meisjes en jongens uit Voorst, Empe, Klarenbeek, Wilp, Wilp-Posterenk, Bussloo, Klein Amsterdam, Tonden, Voorstonden en Zutphen het Scouting Voorst voor avonturen, plezier en samen zijn.

De leidingteams hebben in deze lange geschiedenis een prominente rol gespeeld. Zij waren de mensen die wekelijks opkomsten bedachten, zorgden voor spannende activiteiten en waanzinnig coole kampen! Altijd met oog voor het kind en zijn of haar ontwikkeling.

Veel oud-leiding is al persoonlijk benaderd maar via dit bericht een oproep aan alle leidinggevenden van de afgelopen 80 jaar: Kom op zaterdagmiddag 26 september, tussen 14.30 en 16.00 uur naar Clubhuis De Vlam in Voorst. Stuur wel even een mail of bel 06 41688664.

Tussen alle feestelijkheden door kijken ze bij Scouting Voorst ook naar de toekomst. Want wie beleven de avonturen van de komende 80 jaar?

Bij de Welpen is nog plaats voor meisjes en jongens vanaf 7 jaar.

Scouting betekent samen ontdekken, buiten zijn, broodjes bakken, hutten bouwen, speuren, vuur maken, creatief bezig zijn, of lekker met de bal in het bos. Geen zaterdag is hetzelfde. En ongemerkt leer je samenwerken, zelfstandig worden en nieuwe vrienden maken, misschien wel vrienden voor het leven.

Of scouting bij je past? Daar kom je maar op één manier achter, gewoon meedoen!

Met de unieke strippenkaart kan dat maar liefst vier keer vrijblijvend.

Dus ben of ken je een meisje of jongen, min. 7 jaar, die wel van een beetje avontuur houdt?

Word dan een van de avonturiers van de komende 80 jaar!

Mail voor meer informatie naar info@scoutingvoorst.nl

In 1951 kwamen de eerste Molukse gezinnen aan in kamp Teuge. Later werd in Twello de Molukse wijk gebouwd met het daarbij behorende buurthuis en de Bethelkerk. Een hele toepasselijke plek om te gedenken dat de gemeente Voorst al zoveel jaar een Molukse gemeenschap heeft. Natuurlijk werden ook de Molukse mensen uit de eerste en tweede generatie die overleden zijn in de herdenking betrokken.

De herdenking begon op vrijdag in een zeer drukbezochte Bethelkerk. Daar waren belangstellenden welkom voor de dienst die ter ere van de herdenking gehouden werd. Na een korte inleiding van de dominee gingen alle kerkgangers naar het naastgelegen plein voor de vlagceremonie. Deze werd begeleid door ingetogen Molukse muziek. Twee Molukse jongeren uit de jongere generatie hesen de vlag van de Republiek der Zuid Molukken.

Zeer bijzondere gemeentelijke onderscheiding.
Terug in de kerk werd het woord gegeven aan burgemeester Paula Jorritsma -Verkade. Na een korte inleiding verraste zij de aanwezigen door het woord te richten tot mevrouw Lies Tohata-Tempessy. Zij kwam 75 jaar geleden als baby met haar ouders per schip naar Nederland. Mevrouw Tohata-Tempessy werd door onze burgemeester volop in het zonnetje gezet voor het vele vrijwilligerswerk dat zij jarenlang voor de Bethelkerk, maar ook voor de Molukse gemeenschap verzet heeft.

In de jaren zestig heeft Voorst een gemeentelijke onderscheiding in het leven geroepen voor inwoners die zich langdurig verdienstelijk hebben gemaakt op maatschappelijk, cultureel of sportief gebied. Deze onderscheiding is sinds die tijd pas ruim veertig keer uitgereikt. Uit het verhaal van de burgemeester bleek overduidelijk dat mevrouw Tohata-Tempessy ruimschoots aan de criteria voldoet om in aanmerking te komen voor ‘De Gulden Keper’. De onderscheiding werd, in aanwezigheid van haar kinderen, geëmotioneerd in ontvangst genomen door haar. Naast het zwáre beeld kreeg zij de bijbehorende oorkonde uitgereikt. Om te benadrukken dat ze zo trots als een pauw mag zijn op al het werk dat ze voor de gemeenschap verzet heeft, overhandigde de burgemeester een pauwenplant voor in haar huis. Na een daverend applaus van de aanwezigen kreeg mevrouw Tohata-Tempessy ook van de kerkgemeenschap een welverdiend cadeau.

Herdenken en vooruitkijken.
Daarna werd er in de door dominee Toisuta geleide tweetalige dienst uitgebreid stilgestaan bij de Molukse mensen die 75 jaar geleden naar Voorst kwamen. Vanzelfsprekend was er veel waardering voor de eerste generaties Molukkers in de gemeente Voorst. In hun leven speelde het geloof een grote rol en het heeft deze generaties veel steun gegeven. De dominee benadrukte dat bij deze herdenking de blik niet uitsluitend op het verleden gericht moet worden. Hij onderstreepte dat er vooral ook vooruit gekeken moet worden met de jongere Molukse generaties. De eredienst werd opgeluisterd met indringende Molukse liederen door het koor van de kerk. Tijdens de dienst bleek mevrouw Tohata-Tempessy, ook als 75-jarige, nog op allerlei fronten actief. Ze deed een van de lezingen en zong uit volle borst mee met het koor dat de dienst muzikaal begeleidde.

Mooie verhalen, prachtige optredens en heerlijk eten.
Na afloop van de eredienst zette de herdenking zich voort in het buurtgebouw Lawa Mena en in de tent achter de kerk. Ook in deze besloten bijeenkomst was er volop aandacht voor de eerste generaties, maar vooral ook voor Molukse jongeren. Niet voor niets waren Eva Metselaar( 24) en Rynaldo Koerhuis (31), de presentatoren van de middag. Zij namen zelf een deel van het programma voor hun rekening. Rynaldo had een prachtig verhaal waarin hij de relatie tussen zijn Molukse opa en zichzelf legde. Eva gaf een indrukwekkende ‘Spoken Word’ voordracht uit haar boek ‘Molukse Lente’. De eerste generaties Molukkers werden geëerd met videobeelden van een kranslegging op de begraafplaats in Terwolde.

Burgemeester Jorritsma-Verkade sprak ook hier, aan de hand van drie vragen die haar voorgelegd waren. Uit haar verhaal bleek dat ze zich zeer betrokken voelt bij de Molukse gemeenschap in de gemeente Voorst.

Vanzelfsprekend was er muziek en prachtige zang. Een dansgroep van jonge Molukse meiden werd geëmotioneerd ontvangen. Natuurlijk werd de eerste dag van de herdenking afgesloten met een heerlijke Molukse maaltijd in buurtgebouw Lawa Mena.

Gastvrij en verbindend.
Op zaterdagmiddag was iedereen welkom op de culturele markt. In het buurthuis hingen honderden foto’s die een mooi beeld gaven van de Molukse geschiedenis in Voorst. Achter de Bethelkerk waren allerlei kraampjes opgesteld met Molukse kleding, accessoires en natuurlijk heerlijke Molukse hapjes, maar ook eten uit allerlei andere culturen. Stichting Mens en Welzijn vertoonde films van Molukse mensen in de gemeente Voorst. Tussendoor waren er shows die het talrijke publiek opnieuw konden bekoren. Het feest werd in de avond afgesloten met muzikale optredens in buurthuis Lawa Mena.

Veel Voorstenaren hebben meegenoten van dit herdenkingsfeest van en door hun Molukse buren. De hedendaagse Molukse cultuur is onder de aandacht gebracht. De verhalen van de oudere generaties Molukkers zijn levend gehouden. Zij zijn met respect herdacht. Het was een gastvrij en verbindend herdenkingsfeest waarin de connectie met alle inwoners van de gemeente Voorst werd gezocht. Het waren in alle opzichten zeer geslaagde dagen rondom het Mr. Dr. Cris Soumokilplein.

Én ook was het debuut van het kersverse en jonge dames 2 in de 1e divisie. Op zondag was het de beurt aan het inmiddels geroutineerde dames 1 in de eredivisie. De dames van Trias bleken goed op stoom in de competitie. Op zaterdag won dames 2 met 7-3 overtuigend van Tafeltennis Nijmegen. De jonge Roos Gerritsen (14 jaar) won alle drie haar singles en wist met Daisy de Winter ook de dubbel voor Trias te pakken. Daisy won twee enkelwedstrijden en Liszie Heeringa maakte met haar winstpot de 7-3 compleet. Coach Mihaela Stoyanova was tevreden en ziet uit naar een mooi vervolg: ‘Een prima start voor dit jonge team in de eerste divisie!’. Op zondag was de hoofdrol weggelegd voor Chana van der Venne. Zij trok dames 1 in de eredivisie met twee glansrijke en felbestreden overwinningen naar winst met 5-2 tegen Westa uit Wessem. Emma van der Zanden en Mihaela Stoyanova wisten allebei één pot te pakken. Ook coach Rinie Kling kijkt tevreden terug en bereid zich alweer voor op de komende wedstrijd tegen de koploper uit Den Helder. Trias 1, 2 en 3 hadden het op zaterdag zwaar te verduren. Trias 2 en 3 speelden beiden tegen de kampioenskandidaten en moesten genoegen nemen met een 2-8 verlies. Ook Trias 1 verloor met 3-7 tegen het sterke Scylla uit Leiden.

Debuut Emma van der Zanden (links) voor Trias Dames 1.

De kinderen gaan aan de slag met verschillende onderdelen van het turnen. Daarbij kijken de trainers naar aanleg voor én plezier in de sport. Is er een mooie match? Dan volgt een uitnodiging voor drie proeflessen bij de Jongtalenten- of Onderbouwgroep. De Open Talent Training vindt plaats op zaterdag 3 oktober van 13.00 tot 14.00 uur in Turnhal aan de Zuiderlaan in Twello. Aanmelden kan via leden@svtwello.nl.

Na de wedstrijden plm. 16.00 uur is er gelegenheid om onder het genot van een hapje en een drankje na te praten en worden de winnaars bekend gemaakt en de prijzen uitgereikt. Als afsluiting van de middag wordt erweer wat lekkers voor te eten gemaakt. De kosten voor deze middag zijn € 10,00 incl. (graag contant en gepast betalen). Consumpties zijn voor eigen rekening. Wil je meedoen of meer informatie dan kun je voor 5 oktober aanmelden bij: Frans Jansen fhl_jansen@hotmail.com 06-55335507 of Gerrit van den Berg gehevandenberg@gmail.com 06-14875024. Wacht daar niet te lang mee want er is veel animo voor de middag en het aantal deelnemers is beperkt.

In de 2e minuut had sv Twello al op voorsprong moeten komen. Van heel dichtbij schoot Ruben Sijbom heel hard op het doel maar de reactie van keeper Alec van Dijk was fenomenaal. Hoe hij de bal uit zijn doel ranselde was fantastisch. De bal kwam voor de voeten van Luc Nieuwenhuis en hij raakte de paal. Nog geen minuut later dacht Justin Beunk te scoren. Maar nu kwam een verdediger keeper Alec van Dijk te hulp. Na een kleine 10 minuten kwam Hattem een beetje terug in de wedstrijd. De counter was hierbij hun belangrijkste wapen vooral via de snelle en behendige Mark Malynovskyy. Nadat Edward Achtereekte vanaf rand 16 meter snoeihard had naast geschoten verscheen vanuit het niets Sam Broekhuis voor het doel van keeper Nick Nokkert. Te gehaast schoot hij recht in de handen van de keeper.

In de 22ste minuut een schitterend genomen vrije trap van Ryan van den Burg. Keeper Alec van Dijk tikte de bal boven uit de hoek. Daarna 3 echte kansen voor Ruben Sijbom, Luc Nieuwenhuis en Ivan Gerritsen. Maar geen doelpunt. In de 34ste minuut een hard schot van Luc Nieuwenhuis. Met de vingertoppen tikte keeper Alec van Dijk de bal over. Dan weet je het wel. Zelf niet scoren dan komt een keer de tegenpartij aan de beurt. Zij scoorden in de 40ste minuut 0-1. Maar de thuisploeg rechtte de rug en heel mooi scoorde Tristan Roeterd de 1-1. Dit was tevens de ruststand en daar kon de thuisploeg echt niet tevreden over zijn.

Na de rust onmiddellijk een terechte strafschop voor de gasten. Maar tot tweemaal toe wist keeper Nick Nokkert de bal uit zijn doel te ranselen. Dit gaf de spelers van sv Twello een extra zetje om er nog scherper in te gaan. In de 65ste minuut een prachtige voorzet van Justin Beunk op Luc Nieuwenhuis die beheerst 2-1 scoorde. Nog geen minuut later knalde Edward Achtereekte rakelings voorlangs. Daarna de kans op 3-1 maar Ivan Gerritsen wist deze super kans niet te benutten. Zo bleef het spannend. Hattem wilde coûte que coûte de gelijkmaker scoren en Twello de 3-1. Pal voor het einde scoorde Pim Elders de verdiende 3-1.

Goede start van de competitie. De scherpte zal toch nog wat moeten toenemen om het zichzelf wat gemakkelijker te maken. Volgende week uit tegen VSCO uit Oosterwolde. Aanvang 14.30 uur.

Al na vier minuten kwam de thuisploeg aan de leiding, Tijn de Haan met een magistrale pass bedient door Noa Jansen, sneed goed voor zijn man langs, en die kon Tijn niet anders stoppen als met een overtreding, gehele wedstrijd uitstekend leidende scheidsrechter Dordievskie kon niet anders als naar de stip wijzen, en het was de nieuwe aanwinst Marco van Meteren die Diepenveen doelman Finke de verkeerde kant op wist te sturen, een mooie ruggensteun, 1-0. Na dit doelpunt ontspon zich in de eerste helft een vrij gelijk opgaande wedstrijd waarbij de kansen aan beide kansen zeer beperkt waren. Na ca. een kwartier was Diepenveen voor het eerst echt gevaarlijk, maar was het doelman Jochem van Ruth die een inzet met het hoofd uitstekend wist te pareren. Een paar minuten voor de rust was het Tijn de Haan die de 2-0 op de schoen had, maar stuitte op doelman Finke van de bezoekers, en zodoende beide teams met een 1-0 tussenstand aan de thee gingen.

De tweede helft was voetballend absoluut voor de bezoekers, voetballend kwam CCW er eigenlijk niet echt meer aan te pas, maar wat in de voorbereiding grote achilleshiel was bij de thuis club was vanmiddag de grote kracht. Een uitstekend goed georganiseerd verdediging wist hoegenaamd ondanks de druk van Diepenveen geen kans weg te geven. Eenmaal was er een gevaarlijke inzet in de korte hoek, maar ook hier stond Jochem zijn mannetje. Enkele wissels aan beide kanten bracht weinig verandering in speelbeeld, en ondanks ruim tien minuten toegevoegde tijd wist de ploeg de wedstrijd over de streep te trekken, nogmaals een grote teamprestatie, en een lekkere start van de competitie.

Volgende week de uitwedstrijd naar Colmschate, twee ploegen die het laatste seizoen bij elkaar in competitie redelijk aan elkaar gewaagd waren, dus zal alle kanten weer op kunnen, maar deze overwinning geeft absoluut vertrouwen.

Brandweer, politie, geneeskundige hulp en bevolkingszorg.
Kees Heidema officier van dienst van de brandweer organiseerde de oefening, samen met collega’s vanuit de andere hulpdiensten. Zij zochten beide locaties uit en bedachten de verschillende scenario’s waarop geoefend zou worden.

De oefening betrof niet de daadwerkelijke hulpverlening door brandweerlieden, politieagenten of ambulancemedewerkers. Deze oefening draaide vooral om de coördinatie tussen de verschillende hulpdiensten.

“Als er zich een grootschalig incident voordoet, komen vaak alle hupdiensten in actie “, vertelt Kees. “Dat kan bijvoorbeeld bij een overstroming, een zeer ernstig verkeersongeval, een natuurbrand of brand van een groot pand, een explosie of langdurige stroomuitval zijn. In dat geval komt er een melding binnen bij de Meldkamer Oost Nederland. Dan komen de officieren van dienst van de verschillende hulpdiensten in actie. Brandweer, politie, bevolkingszorg, GHOR en crisiscommunicatie hebben allemaal zo’n officier. Zij informeren en organiseren hun eigen eenheid die richting het grootschalige incident gaat. De officieren van dienst zorgen er zelf ook voor dat ze zo snel mogelijk op de plaats van het incident zijn. De inzet van de hulpdiensten moet gecoördineerd worden om zo efficiënt mogelijk te kunnen verlopen. Dat coördineren doen de officieren meteen na aankomst tijdens het zogenaamde ‘motorkapoverleg’.

Bij de motorkap van een van de voertuigen vormen ze zich een beeld van het incident en welke knelpunten er zijn. In goed overleg, dat zo snel mogelijk plaats vindt, wordt een plan gemaakt welke hulp en aanpak er nodig is. Daarna gaan alle hulpdiensten direct in de juiste volgorde aan de slag.

Op verschillende momenten wordt er opnieuw overlegd en het plan van aanpak aangepast tot het incident opgelost of onder controle is. Dat kan binnen een uur zijn, maar bij een grote natuurbrand kan het multidisciplinaire overleg ook enkele dagen in stand blijven”.

Overlegd, samengewerkt en problemen opgelost.
Gelukkig betrof het in Twello alleen een oefening met de officieren van dienst en een aantal medewerkers. De BHV-er van de gemeente Voorst oefende ook mee. Toch waren er zo’n twintig professionals aanwezig. Op een groot beeldscherm werden er beelden van een brand en langdurige stroomuitval in scène gezet. Daarmee werd een echt incident zo goed mogelijk gesimuleerd.

De oefening betrof dus vooral leidinggeven áán en coördineren ván de hulpdiensten. Dergelijke motorkapoefeningen vinden zo’n tien keer per jaar plaats. Politieagenten, brandweerlieden en ambulancemedewerkers konden op hun post blijven voor echte incidenten.

De officieren van dienst van de verschillende hulpdiensten hebben elkaar getroffen, hebben opnieuw intensief overlegd, samengewerkt en problemen opgelost. Als het goed is hebben de inwoners van de gemeente Voorst nauwelijks iets gemerkt van deze oefening. Toch was het een belangrijke exercitie. Als er daadwerkelijk een groter incident binnen onze gemeentegrenzen zou plaats vinden is de veiligheidsregio er klaar voor. Dit soort oefeningen zorgt ervoor dat er op dergelijke momenten adequaat overlegd en opgetreden kan worden door de hulpdiensten.

Het sfeervolle septemberlicht laat de dahlia’s in warme kleuren gloeien en de hortensia’s verkleuren naar zachte bestorven tinten.

In de zon is het nog steeds genieten op de terrasjes in de tuin en op het erf. Binnen in de tuinkamer de orangerie en de kapschuur zijn leuke tuinbrocante en tuinornamenten te koop.

Wij heten u van harte welkom op zaterdag 26 én zondag 27 september, steeds van 10:00 -17:00 uur.

Tuinen de Roode Hoeve,

Middendijk 14, Nijbroek. www.tuinenderoodehoeve.nl 0571 291670

Het maakt niet uit of jullie elkaar 50 jaar geleden hebben leren kennen of pas een paar jaar terug. Op deze avond brengen we zoveel mogelijk Peco-koppels bij elkaar om herinneringen op te halen, (oude) verhalen te delen en te ontdekken hoeveel relaties er eigenlijk bij Peco zijn begonnen. Meld je vóór 12 november aan via pecokoppels@gmail.com. Vermeld daarbij: jullie namen; het jaar waarin jullie elkaar hebben ontmoet eventueel jullie ontmoetingsverhaal.

De entree is gratis. Ken je een Peco-koppel? Stuur dit bericht gerust door.

Vrijdag 21 november. Vanaf 20.30 uur, Peco, Fokkerstraat 50, 7395 MD Teuge

Afgelopen weekend openden monumenten door het hele land hun deuren voor de veertigste editie van Open Monumentendag. Om meer jongeren bij deze dag te betrekken, organiseerde het lokale comité voor Open Monumentendag een speciale scholendag in Twello.

Scholieren uit groep 6 en 7 van basisscholen De Hietweide en De Kleine Wereld verzamelden zich vrijdagochtend in de Dorpskerk van Twello. Daar heette burgemeester Paula Jorritsma hen welkom. Ze moedigde de scholieren aan om de monumenten goed te leren kennen en er vooral een leuke ochtend van te maken.

Kris-kras langs acht monumenten
Na de ontvangst stapten de scholieren en hun begeleiders op de fiets. Ze reden kriskras door Twello en bezochten de Stoomhoutzagerij, het Holthuis, de Helden van Hackfort, de Havekes Mölle, de Dorpskerk, de Sint Martinuskerk in Duistervoorde, de Molukse kerk en Huis Duistervoorde.

Bij ieder monument kregen de scholieren een korte rondleiding. In hoog tempo leerden ze over de geschiedenis van de verschillende gebouwen. Bij de Sint Martinuskerk beklommen ze een deel van de toren en bij de Stoomhoutzagerij ontdekten ze van alles over de stoommachines. Ondanks het bewolkte weer maakte iedere groep ook tijd voor een ijsje bij ijssalon Zaza.

Na twee uur fietsen en monumenten bezoeken keerden de scholieren terug naar de Dorpskerk. Kerkrentmeester Peter de Jonge gaf hen daar nog een korte geschiedenisles over de kerk. Een lange en soms zelfs bloedige geschiedenis.

Met een certificaat naar huis
Daarna volgde het moment waarop iedere deelnemer officieel tot jeugdgids werd benoemd. Uit handen van wethouder van erfgoed Rosmarijn Boender ontvingen de scholieren een certificaat.

De wethouder vroeg welke monumenten de scholieren het leukst vonden. Veel handen gingen omhoog en bijna iedereen bleek een eigen favoriet te hebben. Tot slot riep ze de nieuwe jeugdgidsen op om een dag later terug te komen met hun ouders, opa’s, oma’s, vriendjes of andere familieleden.

Of de kersverse jeugdgidsen op hun vrije zaterdag opnieuw langs de monumenten zijn gegaan, is niet helemaal duidelijk. Dankzij de gastvrije ontvangst door de monumenteigenaren was het enthousiasme bij veel scholieren afgelopen vrijdag goed merkbaar, en kijkt het lokale comité voor Open Monumentendag in Voorst daarom tevreden terug op de scholendag.

Stijn komt uit een echte autocrossfamilie. Vader Bert reed in ruim dertig jaar een enorme hoeveelheid prijzen bij elkaar. Broer Sven (18) komt nu uit in de Autocross Masters, maar reed daarvoor ook mee in de top van de Juniorklasse.

Het gesprek met Stijn vindt enkele dagen voor de cross in Hieslum plaats bij hem thuis. De vijfdejaars leerling van Het Groene Lyceum op het Zone college straalt rust uit. Bescheiden is Stijn ook, zo wil hij absoluut niet met zijn gezicht in de krant. Het leven in de luwte bevalt hem prima, hij hoeft niet zo nodig in de publiciteit, al is hij wel degelijk trots op zijn nationale titel.

Rust bewaren
Op beslissende momenten tijdens een race de rust weten te bewaren, de juiste beslissingen nemen en de goede lijnen rijden. Dat is volgens Stijn een van zijn sterke punten. “Ik denk dat ik altijd heel rustig ben en blijf. Je gaat wel met vijftien auto’s de eerste bocht in, dan moet je niet bang zijn. Op lange rechte stukken haal je ruim 100 kilometer per uur, dus het gaat best hard.”

Opmerkelijk genoeg wilde Stijn eerst helemaal niet met autocross beginnen. Hij reed als kleine jongen op een quad, maar scheuren in een auto dat trok hem destijds niet. De omslag kwam, zo vertelt hij, tijdens een biologieles op school. Verklaren kan hij het niet, maar opeens waren alle twijfels weg: hij moest en zou net als zijn broer en vader gaan autocrossen.

Eerste meters
Op het maisland van opa en oma aan de Weg Over Het Hontsveld in Empe maakte Stijn op zijn twaalfde zijn eerste meters. Snel daarna liet hij zijn ouders weten, dat hij voor het échte werk wilde gaan. In 2023 deed hij mee aan vier regionale wedstrijden in Midden- en Oost-Nederland en daar debuteerde hij in de Juniorklasse.

“Ik wilde dat eerste jaar vooral kijken of ik het leuk vond, ik had toen nog niet het beste materiaal”, zegt Stijn. Hij wist dat jaar en ook in 2024 geen hoge ogen te gooien en eindigde steevast in de staart van het deelnemersveld, maar het crossvuur was ontegenzeglijk in hem opgelaaid.

Betere auto
Vorig jaar kwam de grote ommekeer in Stijns prestaties. Hij kreeg de beschikking over een nieuwe auto. Dat was wel weer net als zijn vorige een Suzuki Swift, alleen had de nieuwe andere schokbrekers en een betere motor. Stijn: “Het vertrouwen in deze auto was ook vanaf het begin anders en beter dan bij de vorige.”

Van een anonieme deelnemer in het achterveld reed Stijn zich in 2025 opeens in de kijker. Na al enkele keren serieus mee te hebben gedaan voor de overwinning boekte hij bij de slotcross in Loenen zijn eerste zege. Deze goede prestaties hebben hem blijkbaar vleugels en een flinke dosis zelfvertrouwen opgeleverd, want in 2026 – zijn vierde jaar in de Juniorklasse – was de jonge Empenaar vrijwel niet te kloppen.

Niet freewheelen
Vooruitkijkend naar de afsluitende cross in Hieslum laat Stijn weten dat hij in Friesland zeker niet gaat freewheelen, omdat het kampioenschap hem toch al niet meer kan ontgaan. “Ik ga ook hier voor de winst.” Uiteindelijk zou hij als vierde eindigen.

In hun schuur zijn Stijn, Bert en Sven vrijwel dagelijks urenlang aan het sleutelen. Zowel aan de auto van Stijn als die van zijn oudere broer. Het op hoog niveau kunnen meedoen aan autocrosswedstrijden, is een kostbare aangelegenheid. Hij prijst zich daarom gelukkig met zijn sponsoren.

Baanverkenning
Daags voor een cross verkent Stijn samen met zijn vader en broer de baan. De ondergrond is vaak zand of klei en af en toe leem. In overleg bepalen de Egginks de bandenkeuze en wat de beste rijlijnen zijn. Tijdens elke cross weet Stijn zich ook gesteund door moeder én fan Silvia.

De wedstrijddag bestaat uit drie manches waarbij de coureurs telkens vanuit een andere startrij vertrekken. De beste vijftien na deze voorrondes mogen vervolgens de finale rijden. Stijn plaatste zich dit jaar voor alle zes finales. Drie keer eindigde hij als eerste, één keer als tweede, één keer als derde en één keer als vierde. Daar kon geen enkele concurrent aan tippen. Vandaar dat hij zich meer dan terecht Nederlands Kampioen Autocross 2026 in de Juniorklasse mag noemen.

Titel verdedigen
Voor de andere rijders in de Juniorklasse heeft Stijn Eggink weinig hoopgevend nieuws: hij is vastberaden om ook in 2027 en 2028 in dezelfde klasse uit te komen met als doel zijn nationale titel te verdedigen. De rest kan dus de borst natmaken.


Foto’s: Michelle Reints Fotografie

Activiteiten
Aanwezig waren vooral 7 – 11 jarigen, bij scouting “Welpen” genoemd. Ze waren lekker aan het knutselen (o.a. sleutelhangers knopen), het kampvuur brandde gezellig, je kon eindeloos met de kabelbaan vanaf het clubhuis naar beneden roetsjen, een paar kinderen zat een potje te schaken, etc. Een groot succes was ook het doolhof. Op een speelse manier worden zo routetechnieken aangeleerd. Aan de hand van routekaartjes kwam je uit het doolhof. Er waren makkelijke kaartjes, maar ook wat moeilijker. Zelf ontworpen door creatieve scouts.

Open dag gemist?
En dat is scouting, creatief bezig zijn en iedereen kent en helpt elkaar. De sfeer is goed en het gaat niet om winnen maar om samen doen. Het was een zeer geslagen open dag.

Heb je de open dag gemist? Iedereen kan 4x gratis en geheel vrijblijvend meedoen om te ervaren of scouting ook iets voor jou is. Er zijn twee opties: op vrijdag van 18.30 – 20.00 uur en op zaterdag van 14.00 – 16.00 uur. Deze opties zijn voor kinderen van 4 – 11 jaar. Het is fijn als je van te voren een seintje geeft via https://www.gelregroep.nl/speltakken/kom-meedoen/ zodat je zeker weet dat de opkomst doorgaat. Voel je welkom!

Meer weten

Stuur een e-mail naar info@gelregroep.nl

https://www.facebook.com/ScoutingTwello

https://instagram.com/scoutinggelregroeptwello

Creativiteit als rode draad
Marente Bouman begon in de jaren negentig met schilderen. Op haar melkveebedrijf startte zij in 2001 een eigen onderneming rond koe knuffelen. Creativiteit speelde daarbij een belangrijke rol. Schilderen doet volgens haar een beroep op de rechterhersenhelft: precies het deel dat je nodig hebt om zonder woorden contact te maken met koeien.

Koeien waren jarenlang haar belangrijkste onderwerp. Haar werk werd geëxposeerd en verkocht en haar initiatief Agrarisch Cultuurgoed droeg bij aan het contact tussen boer en burger. Dat kunst mensen kan raken en verbinden, loopt als een rode draad door haar leven. Het verklaart ook waarom zij de opbrengst van deze verkoop graag aan Caritas Klarenbeek schenkt.

Kunst die iets doorgeeft
Na een motorongeluk in 2013 raakte Marente arbeidsongeschikt en ging zij nog intensiever schilderen. Ze had toen al een opleiding creatieve therapie gevolgd en verdiepte zich later verder in het vak. Haar onderwerpen verschoven geleidelijk van koeien naar mensen en meer experimenteel werk. Tegenwoordig schildert zij tijdens haar dagbesteding in een galerie in Zutphen.

Kunst en maatschappelijke betrokkenheid liepen bij Marente vaker door elkaar. In 2018 hield ze een kunstveiling voor mensen met niet-aangeboren hersenletsel. Datzelfde jaar werd ze dorpscontactpersoon voor Klarenbeek en in 2021 werd ze benoemd tot Verspillingsvrije Held. De keuze voor Caritas komt dan ook niet uit de lucht vallen: spullen krijgen een tweede bestemming en de opbrengst helpt dorpsgenoten.

Ruimte in hoofd en atelier
Door al die creatieve jaren verzamelde Marente niet alleen veel werk, maar ook verf, penselen, doeken, papier en schilderstafels. Grote werken, kleine werken, toegankelijke en spannende stukken: tijdens Spulletjesdag komt er heel veel te koop. “Als mensen een echte Marente willen, kunnen ze nu hun slag slaan.”

Helemaal stoppen doet ze niet. Marente houdt zich inmiddels ook bezig met keramiek en aquarel. Wel mag haar creatieve geest wat meer rust krijgen en kan haar voorraad een nieuw leven bij iemand anders beginnen. “Ik weet hoe belangrijk hulp en ondersteuning kunnen zijn. Daarom stel ik mijn spullen graag ten dienste van Caritas.”

Een dorp vol winkeltjes
Spulletjesdag Klarenbeek begon in 2019 als particulier initiatief van Everdien van der Linden en Krista van Beek. Na edities in 2022 en 2024 volgt dit jaar de vierde en, onder hun organisatie, laatste editie. Meer dan honderd deelnemers veranderen hun tuin, garage, schuur of carport voor één dag in een eigen winkeltje.

Het is dus geen centrale markt: bezoekers trekken met een plattegrond door Klarenbeek en omgeving, van adres naar adres. De dag wordt doorgaans druk bezocht. Marente richt haar verkooppunt aan de Grote Wetering, achter de brandweer en achter Korenbloem 42, vooral in met kunst en muziek. Met koffie en cake erbij wil ze er een gezellig plekje van maken.

Een steuntje in de rug
Caritas Klarenbeek biedt praktische en financiële hulp aan inwoners die dat nodig hebben. Dat kan bijvoorbeeld een extra maaltijd tijdens de kerstdagen zijn, maar ook persoonlijke aandacht en een goed gesprek. De ondersteuning blijft dichtbij: de opbrengst van Marentes verkoop komt ten goede aan bewoners van Klarenbeek en omgeving die wel wat hulp kunnen gebruiken.

Kijken kopen en helpen
Spulletjesdag Klarenbeek is zondag 20 september van 10.00 tot 16.00 uur. De plattegrond met alle deelnemende adressen staat op www.spulletjesdagklarenbeek.nl. Wie Marente bezoekt, kan naar huis gaan met kunst of materialen én draagt tegelijk bij aan Caritas Klarenbeek. “We hopen natuurlijk dat het knetterdruk wordt!”

Positieve reactie op plannen
De sloop van de naastgelegen panden van Vorderman en de beoogde realisatie van woningen op dit terrein waren voor het bestuur aanleiding om de mogelijkheden voor een multifunctionele molenschuur te verkennen. Inmiddels is de locatie van de molenschuur in het ophanden zijnde bestemmingsplan opgenomen. Daarnaast zijn er diverse gesprekken met de gemeente Voorst geweest, waarin positief op de plannen is gereageerd.

Een molenschuur om het hele jaar te gebruiken
Door de realisatie van de molenschuur wordt het mogelijk om het hele jaar te kunnen genieten van een kop koffie/thee met wat lekkers. Ook het molenwinkeltje kan dan uitbreiden, met bijvoorbeeld lokale producten. Het gebouw is ook door verenigingen voor educatieve doelen te gebruiken. Dit gebeurt overigens nu ook al in de molen.

Meer ruimte voor initiatieven
Door de realisatie van de molenschuur hoopt de vereniging meer inkomsten te genereren, die volledig ten goede komen aan het onderhoud van de molen. Dit vanuit een breder assortiment met producten voor verkoop en als ontmoetingsplek voor veel mensen.

Huis aan huis verkoop molenproducten
Om de verdere uitwerking van de plannen te bekostigen houden de Vrienden van de Terwoldse molen aanstaande zaterdag 19 september in Terwolde een huis aan huis verkoop, waarbij een tasje met molenproducten (€ 10,00) wordt aangeboden. Dit pakket is zaterdag (tussen 10.00 en 15.00 uur) ook in de molen te verkrijgen.

De uitdaging is om 250 tasjes met producten te verkopen, waardoor de volgende stap in het planproces kan worden gerealiseerd! Ben je niet thuis en wil je ons toch steunen? Stuur dan een berichtje aan: jurgen@vamisol.nl

Ook in de middenklasse werd het een kampioenschap met volgorde van eigenaren zoals hierboven vermeld. Ju lonia 362 (v: Power) omschreven als een topkoe met lengte in haar uier en fraai frame won het van de balanskoe Julia 20 ( v: Drouner Potency). En werd ook Miss IJsselvallei 2026 roodbont.

In de oudste categorie veroverde Julia 475 (v: Coyne-Farms Sympati Pat) van de familie Werler-Kamphuis uit Vaassen het kampioenschap voor Ju Lonia 288 ( v: Aalshorst Rody). De beste bedrijfsgroep was een prooi voor stal Uenk.

De zwartbonte koeien waren in aantal wat minder dan voorgaande jaren wat de organisatie deed besluiten om maar 1 rubriek te keuren. De titel bij de vaarzen ging naar Anja 106 (v: Delta-Orange) van MJ van Essen uit Beemte Broekland voor D.O.W. Tilly 67 (v: Blondin Alpha) van W van der Waaij uit Vaassen. De jeugdige uitstraling maakte het verschil. Opnieuw succes voor van Essen in de middenklasse met Delta Carre 32 (v: Bonum). Zij moest wel haar meerdere erkennen in de zwarte Ju Lonia 367 (v: Actor) van Uenk. Zij was de meest correcte koe in deze rubriek.

Opnieuw het reservekampioenschap voor van der Waaij bij de oudste dieren. D.O.W. Irma 60 ( Claynook Raleigh) moest het afleggen tegen de Ranger dochter Ov Riant 0518 van RJA Overvelde uit Beemte Broekland. Deze best bewaarde koe beschikt over hele beste benen. Zij werd even later ook gehuldigd door burgemeester P. Jorritsma als Miss IJsselvallei 2026 zwartbont.

Als beste groep werd het drietal van P. Berenpas uit Klarenbeek gekozen.

De kalveren waren met maar liefst 33 stuks aanwezig. En de prijzen exterieur werden keurig verdeeld tussen 4 deelnemers:

Kampioene kalveren: Bella ( Kenmore Triple Crown)van Sophie van den Beld uit Terwolde met als secondante Welberger Sientje 2610 (Double W Rustic) van Bjorn van Zessen (Wiltink) uit Nijbroek.

Bij de pinken won Anne van Gulik uit Wilp met haar Maasje 13 (Kenmore Triple Crown) voor Julia 4110 van Johan de Groot uit Kamperveen. Voor de jeugd volgt nog de uitslag voorbrengen en toilet op een later moment.

Links Miss IJsselvallei RB met Eska Kleiboer en rechts Miss IJsselvallei ZB met Mirte Overvelde (fotografie Floor Schut).

Het was weer een heerlijke chaos!” Het thema was ‘Vroeger was alles beter’ en qua opzet was deze quiz anders dan de vorige vier edities. “Die vernieuwingen hebben goed uitgepakt. Nu de 30 boeken en tassen nakijken en toewerken naar de uitslagavond.”

Komische taferelen
Het hele circus begon om 18.30 uur. Afgevaardigden van alle teams konden het quizboek en de overige benodigdheden ophalen op het terrein van Zozijn. Ieder team werd uitgerust met een willekeurige stok die de teamleden de week ervoor hadden meegenomen tijdens de eerste (teamcaptains)bijeenkomst. De gymzaal bleek echter een afleidingsmanoeuvre, want het echte werk moest gebeuren in het zwembad. Met de stok moest het juiste badeendje uit het water worden gevist, alvorens je een jutenzak mee mocht nemen. Figuranten die in het water hun baantjes aan het trekken waren, maakten het er niet makkelijker op. Maar ieder team wist uiteindelijk zijn badeendje binnen te hengelen. Daarna snel naar je team om aan de slag te gaan met de 50 vragen en opdrachten. Tegelijkertijd met de zwembadopdracht moesten er koeien gespot worden bij de Melktap van de familie Van de Kamp. Een paar foto’s van die zwart-witte guitsnuiten maken en ter plekke het juiste dier zoeken. Als kippen zonder kop scharrelde men tussen de koeien, want de tijd was gering. Het laat zich raden dat ook hier komische taferelen ontstonden.

Nieuwe opzet
Het was de vijfde editie van deze Dorpsquiz en deze zag er anders uit dan voorgaande jaren. De organisatie legt uit: “Na vorige edities hoorden we terug dat 100 vragen wel erg veel zijn. Hierdoor kreeg je als deelnemer weinig mee van wat er allemaal nog meer gebeurde. Daarnaast kunnen we niet meer om kunstmatige intelligentie (AI) heen. Het zorgde ervoor dat we anders moesten nadenken over de opdrachten. We hebben bewust gekozen voor minder opdrachten en meer verbinding. We denken dat we mogen concluderen dat het goed heeft uitgepakt, want op het plein was echt een heerlijke chaos en alle reacties zijn tot op heden erg positief.” Met ‘het plein’ doelt men op het dorpsplein in Wilp, dat voor deze avond was omgedoopt tot het ‘Plein van de Hemelse Verbinding’. Tussen 20.00 en 21.30 uur kwamen alle teams hier samen om verschillende opdrachten uit te voeren. Hoogtepunt was een race met opblaasbare pakken, die door hordes mensen vanaf de dijk werd bekeken (zie foto). Daarnaast was er een dictee op ouderwetse typmachines, een bierproeverij en een snuiffuif. Deelnemers stonden in de rij voor ANWB-praatpalen, encyclopedieën en een mysterieuze telefoon. De lopende band van Mies Bouwman kwam ook nog tot leven.

Pikante plaatjes
Daarna hadden de teams tot 23.30 uur de tijd om alles af te ronden. Zoals ieder jaar waren er opdrachten voor jong en oud. Zo moest men bijvoorbeeld afstemmen op de lokale radio voor diverse vragen en werd er druk geoefend om tot een originele ‘haka’ te komen. Ook werd er gevlogd, gebakken, geschilderd, gepuzzeld en bleek synchroon stropdassen strikken een hele uitdaging. Dit alles uiteraard naast diverse quizvragen over vroeger en hedendaagse onderwerpen. De traditionele teamfoto moest deze editie in bed gemaakt worden (en dat leverde een aantal pikante plaatjes op). Verder mocht men weer iemand nomineren voor een uniek uitje en werd een oudere buurtbewoner verrast met een zelfgemaakte lekkernij.

Feestelijke uitslagavond
De dorpsquiz zal de gemoederen naar verwachting nog wel even bezighouden. Ondertussen kan er worden toegeleefd naar de feestelijke uitslagavond op zaterdagavond 3 oktober in de feesttent van Wiekend Weiland. Hier is iedereen van harte welkom. Er zal worden teruggeblikt aan de hand van prachtig beeldmateriaal van de professionals van Zandsteen.net. Anekdotes zullen worden aangehaald en de prijzen zullen uiteindelijk worden verdeeld. Maar bovenal zal het weer een ouderwets mooi feestje worden met onder anderen DJ Sander en DaanDK.

Hoogtepunt was de race in opblaasbare pakken.

De avond, die duurt van 19.00 tot 22.30 uur, vindt plaats aan de Broekstraat 14. Onder een donkere hemel staan er een mollenspel en dansen en glijden met verf op muziek op het programma. “Niks moet, alles mag”, aldus de organisatoren. Er is geen vast programma en geen publiek: het draait om samen spelen, lachen en weer even helemaal kind zijn.

Deelname kost € 39,- per persoon, inclusief een hapje en een drankje. Wie zich samen met iemand aanmeldt, krijgt € 5,- korting per persoon.

Aanmelden kan via mami.playground@outlook.com. Wanneer: 19 september, 19.00 – 22.30 uur Waar: Broekstraat 14, Klarenbeek. Aanmelden: mami.playground@outlook.com

Het fotoboek ligt op tafel. Arend is zichtbaar trots op zijn gezin. Al bladerend schiet een titel door mijn hoofd: Arend, The Legacy. Ook in de politiek heeft hij inmiddels zijn sporen nagelaten. Ooit CDA’er, daarna Lijst Arend en sinds 2022 VoortvArend Voorst. Zodra het gesprek daarop komt, spreken we niet alleen met de trotse opa, maar ook met de doorgewinterde politicus: uitgesproken, eigenzinnig en nog altijd gedreven.

Je wilde na de laatste verkiezingen eigenlijk de oppositie in. Waarom zit je dan toch weer aan het stuur in de coalitie?
“Ik was inderdaad voorstander van de oppositie. Vier jaar kijken wat het ons oplevert. Maar wanneer je zó’n verkiezingsuitslag hebt, krijg je een stuk verantwoordelijkheid van de kiezer. Dan ontkom je er niet aan om te gaan onderhandelen.” Makkelijk was dat volgens Arend niet. “De persoonlijke verhoudingen waren altijd wel goed, maar politiek lag dat anders. Als je elkaar beter leert kennen, gaat dat naar de achtergrond.”

Compromissen sluiten. Past dat eigenlijk wel bij Arend Jansen?
“Ik ben wel iemand die voor het uiterste kan gaan.” Alleen wanneer je ergens principieel tegen bent, moet je volgens Arend bij je standpunt blijven. “Anders moet je bereid zijn stappen terug te doen. Als we het ergens niet mee eens zijn, zeggen we dat; dat is ook je plicht. Maar uiteindelijk moet je bereid zijn elkaar te vinden.”

Wie zijn jullie kiezers en waar zit de kracht van VoortvArend Voorst?
“Mensen die ons kennen, weten hoe we werken.” Dan verschijnt de grijns. “Of die de lijsttrekker een knappe man vinden; blijkbaar hebben daarom veel vrouwen op ons gestemd, ha, ha, ha!” Serieuzer: “We lopen niet altijd in de pas en hebben geen doctrine.” ‘Financieel rechts en sociaal links’ betekent voor Arend: verantwoord omgaan met geld én mensen met een minimumloon en de groep daar nét boven niet vergeten.

Wat is de rol van Arend Jansen binnen de fractie?
“Een beetje het geweten”, zegt hij. “Ik vertel soms dingen die ik in die lange politieke tijd heb geleerd. Een beetje bijsturen, ergens op wijzen als iets niet kan.” Krijgt hij de anderen niet mee, dan moet hij dat ook kunnen loslaten. Dezelfde onafhankelijkheid geldt richting de eigen wethouder. “Je moet kunnen zeggen: hier zijn we het niet mee eens. De gemeenteraad is volksvertegenwoordiger.”

Je staat bekend als groot liefhebber van het dialect. Wat zou je daarin nog willen?
“Graag zou ik zien dat het dialect ook in de lokale politiek een plek krijgt.” Wat hem betreft wordt er eenmaal per jaar een raadsvergadering in het dialect gehouden. Zijn voorliefde voor te taal uit de streek is alom bekend, maar het idee kreeg tot nu toe nog geen voet aan de grond. Of, in het geval van Arend, nog geen klomp aan de grond.

Je loopt op klompen de raadszaal binnen en iedereen kent Arend. Wat doet dat met je?
“Ik ben hier gewoon een bekend figuur, en daar verwonder ik mij nog steeds over.” Waarom? “Ik vind van mezelf dat ik niets bijzonders doe en blijkbaar komt dat anders over bij mensen.” Ook vanuit de landelijke politiek kreeg hij ooit al te horen: jij komt binnen! Zijn het de klompen, zijn directheid of zijn verschijning? Het zal ‘van alles wat’ zijn, aangevuld met zijn soms opmerkelijke vragen en snedige antwoorden.

Tachtig jaar. Heb je nog steeds dezelfde politieke gedrevenheid?
“De gedrevenheid heb ik nog steeds, maar het zal een keer ophouden. Deze komende periode uitzitten vind ik mooi, als het mij gegeven is.” Daarmee bedoelt Arend gezondheid én scherpte. “Ik wil niet iemand zijn die het allemaal niet meer kan bijbenen.”

Dus na deze vier jaar stopt Arend Jansen?
“Ja, maar het kan ook zijn dat ik eerder zeg dat ik het mooi vind geweest.” Het politieke hoofdstuk krijgt nog een vervolg. Hoeveel bladzijden daar nog bijkomen, bepaalt Arend Jansen uiteindelijk zelf.

Activia

Zondag 20 september

10:00 Diepenveen 4 - Activia 3

10:00 Activia 2 - vv Lettele 2

14:00 Activia 1 - Terwolde 1

CCW ’16

Zaterdag 19 sept.

13.00 Diepenveen 2 - CCW 2

14.00 CCW 3 – VIOS V 5

14.30 CCW Vr.1 – Voorwaarts T Vr.1

Zondag 20 sept.

10.30 Rohda R 5 – CCW 2

11.00 CCW 3 – Basteom 4

14.00 CCW 1 – Diepenveen 1

V en L

Vrijdag 18 september

19:00 WWNA VR18+1 - V en L VR18+1

19:30 VenL VR18+1-Klarenbeek VR18+1

20:00 ZVV VR18+1 - V en L VR18+1

20:30 VenL VR18+1-Beekbergen VR18+1

20:30 VenL VR1-Exstudiantes Zwolle VR1

Zondag 20 september 2026

10:00 V en L 2 - Wissel 1

10:00 ZVV ZBC 3 - V en L 3

10:00 RDC 35+1 - V en L 35+1

10:30 Witkampers VR2 - V en L VR1

14:00 V en L 1 - TKA 1

Twello

Zaalvoetbal zuiderlaan

Vrijdag 18 september

19.30 Twello 3 - Ap.Boys 1

Elders

22.00 Voorw. 3 - Twello 2

Veldvoetbal dames (de Laene )

Vrijdag 18 september

21.00 Twello - KCVO

21.30 Twello - Teuge

22.30 Vios V.-Twello

23.00 Voorw. - Twello

Zaterdag 19 september

14.00 Twello 1 - Hattem 1

Zondag 20 september

10.00 Epse 2 - Twello 2

Voorwaarts

Zondag 20 september

09:30 Voorwaarts T 7-Klarenbeek 4

10:00 Epe 2- Voorwaarts T 6

10:30 DSVD 2-Voorwaarts T 3

10:30 Enter 2-Voorwaarts T 2

11:30 Voorwaarts T 4-Lochem 2

11:30 Voorwaarts T 5-Deventer 3

14:00 Voorwaarts T 1-Schalkhaar 1

Voorst

Zondag 20 September

11.00 Voorst 2-Deventer 2

10.00 Loil 2 - Voorst 3

Tijden het transport van de duiven werd al snel duidelijk dat het ook die zaterdag weer een puzzel zou worden om verantwoord te kunnen lossen. Om de lossingskansen te vergroten werd onderweg besloten om niet naar Hirson te rijden maar naar hetzelfde station als vorige week, Marche en Famenne (229 km). Uiteraard allemaal in goed overleg met de diverse commissies.

Om 11.50 uur klonk het startsein en met een toch wel redelijk windje in de rug werden er hoge snelheden gehaald. In Gietelo viel bij Team Wagenaar de snelste duif op de klep, ditmaal 1 van José. Het tweede duifje op de uitslag landde enkele minuten later bij Sando Verbeek, ook in Voorst. Enkele minuten betekent op zo’n korte afstand en met deze hoge snelheden als snel een relatief flink gat. Ondertussen arriveren er ook duiven bij Jan Ketelaar, bij Freek en ook weer bij Went vd Steeg. Dat zijn precies de 5 liefhebbers die één of meer duiven in de prijzen draaien.

Voor Team Wagenaar is de natour een extra vluchtje want hun focus ligt natuurlijk op de vluchten voor de jonge duiven. Sando had heel andere belangen, hij stond hoog in de totaalstand van de natour. Om overal bovenaan te blijven staan kwam hij net een paar puntjes te kort maar in de diverse klassementen stond zijn naam keurig bovenaan na het bekend worden van alle uitslagen. Een mooi afsluiter van dit jaar en nog wat te wensen voor volgend jaar.

Met de jonge duiven had Team Wagenaar een fantastisch seizoen dat nog eens op gepaste wijze werd afgesloten met de beste duif op een éénhoksrace in Kraotië. Liefhebbers kunnen duiven inzenden naar 1 hok, vaak in verdere landen. Bijna overal worden éénhoksraces georganiseerd. Het gaat daarbij om de kwaliteit van de duif want alle duiven vliegen onder dezelfde omstandigheden, met dezelfde verzorging en van hetzelfde hok. Vorig jaar werd er al een mooi resultaat geboekt maar dit jaar was het helemaal bingo met de beste duif over alle vluchten.

In de club is het nu weer de tijd van de afsluitende barbecue, van de vergaderingen, een prijsuitreiking en een verkoop van tegoedbonnen en jonge duiven. Daarnaast wordt er (on)regelmatig een gezellig middag of avond georganiseerd om elkaar op de hoogte te houden van de laatste nieuwtjes of om gewoon onder het genot van een hapje en drankje een beetje bij te praten. Voor we het weten is het weer 2027 en staat het nieuwe seizoen weer voor de deur.

Top 10: 1,4,5. José Bekhuis, 2,6,7,9,10. Sando Verbeek, 3. Jan Ketelaar, 8. Freek wagenaar.

Sindsdien zijn de wegen van beide verenigingen uiteen gelopen, waarbij Voorwaarts het in de loop der jaren hogerop heeft gezocht en De Hoven, de club van de wijk aan “deze kant” van de IJssel in de lagere regionen actief bleef.

Voorwaarts was het dan ook aan haar stand verplicht om deze wedstrijd naar zich toe te trekken: het acteert immers op een hoger niveau dan de gasten.

Het klasseverschil liet zich eigenlijk de hele wedstrijd wel zien in zaken als balbehandeling, positiespel en balbezit, maar niet in de score.

Sterker nog: De Hoven kwam zelfs op een 0-2 voorsprong. Loerend op de counter en met de linies kort op elkaar wachtten de Zutphenaren geduldig op een foutje aan de kant van de thuisploeg. Na een stief kwartier vertoonde De Hoven zich voor het eerst voor de goal van Voorwaarts, en direct was het raak: 0-1

Voorwaarts ging verder met waar het gebleven was: het dicteren van het spel. Dat deed het alleen in een wat te laag tempo en vooral ook nogal onzorgvuldig, hier en daar.

Dat De Hoven ook op dezelfde voet verder ging mag geen verrassing heten. En opnieuw had het daarmee succes: na een snelle uitbraak en weifelend optreden van de oranje defensie stond er met de rust zelfs een 0-2 tussenstand op het scorebord.

Er zal ongetwijfeld over gesproken zijn in de kleedkamer.

De tweede helft kwam Voorwaarts wat alerter voor de dag en wist het in ieder geval nog een gelijkspel te bewerkstelligen en daarmee al te veel gezichtsverlies te voorkomen.

Voor de treffers tekenden Nathan Feijth en de jarige Steven ter Avest.

Komende week wordt er aan De Laene gespeeld om de knikkers: tegenstander in de eerste competitiewedstrijd is SV Schalkhaar. In deze derby zal het beter moeten dan afgelopen weekend. Dat Voorwaarts beter kan is echter een understatement: dat bleek al tijdens de wedstrijden tegen Spc. Lochem en CCW ‘16.

Aftrap komende zondag is om 14.00u

Vervolgens namen de leerlingen deel aan verschillende muzikale workshops van De Klankenkaravaan. Ook de aanstaande pensionado’s deden mee en speelden onder meer op djembés en trommels.

‘s Middags lieten de kinderen tijdens een concert in de schoolhal horen wat zij die ochtend hadden geleerd. Ook de drie juffen hadden een verrassing voor de school. Zij boden een eigen schoollied aan, speciaal geschreven voor Basisschool Martinus. De dochter van juf Jolanda zong het lied voor de leerlingen, die enthousiast reageerden. Het schoollied zal ook in de toekomst een plek houden binnen de school.

Na afloop was er een receptie, waar collega’s, ouders, oud-leerlingen en andere betrokkenen de gelegenheid hadden om afscheid te nemen en herinneringen te delen. Het team sloot de dag af met een gezamenlijk diner.

Met deze bijzondere dag kwam een einde aan de loopbaan van drie betrokken leerkrachten. Basisschool Martinus bedankt hen voor hun jarenlange inzet en wenst hen veel geluk en gezondheid toe voor de toekomst.

Zoals het Voorster Nieuws al eerder schreef is de Stoomhoutzagerij geen museum waar je achter een touwtje naar oude machines kan kijken. Nee, hier mag je zien, ruiken, horen en beleven. Mede dankzij een groep vrijwilligers wordt deze oude industrie, op de grens van Twello en Deventer, springlevend gehouden.

Mallejan
Bezoekers konden bekijken hoe oude zaagmachines werden bediend. Van enorme boomstammen werden planken gezaagd, om vervolgens weer verder te worden verwerkt tot tafelblad. Verderop in de oude loods een demonstratie klompen maken. De benodigde boomstammen werden aangevoerd per mallejan. Een historisch vervoermiddel om stammen te verslepen. Dit keer voortgetrokken door een echt paard. Ook in de oude smederij was er volop belangstelling voor het oude ambacht. Het publiek dat over het terrein liep zag hoe de restauratie van de zagerij steeds verder vordert. In deze ruimte gaven enkele vrijwilligers uitleg over de machines die zaagbladen kunnen slijpen. Voor liefhebbers van oude techniek was het tijdens de Open Monumentendag weer een prima gelegenheid om even naar binnen te lopen.

Boomstammen werden versleept per mallejan met paard.

Halverwege de wandeling was er een gastvrije ontvangst door de medewerkers van Het Dorpshuis op het terrein van Zozijn. Na het genieten van een drankje en een eigengemaakte lekkernij, werd de wandeling voortgezet waarbij de kinderboerderij niet konden bezoeken i.v.m. dreigende regen. De ochtend werd afgesloten in de kantine van SV CCW met een kop koffie en thee en een sneetje krentenbrood gesponsord door Bakker Bril. De foto’s zijn gemaakt door Paul Korte. Foto’s kunt u vinden op Flickr: www.flickr.com/photos/regiovoorstzonnebloem

Henk Koetsier-Weijenberg (54) kocht een foodtruck en vroeg een standplaats aan bij zijn woning aan de Enkweg 43 in Voorst. Bovendien kan hij ook op locatie met zijn truck het eten verzorgen. Hij wordt bijgestaan door zijn vrouw Chantal.

Hoe kwam hij op het idee, terwijl hij als technisch zzp’er ‘gewoon’ vijf dagen per week werkt?

Henk: “Ik vind koken leuk. En er is in het dorp heel weinig gelegenheid om iets te kunnen eten. Het geintje: een foodtruck beginnen werd werkelijkheid. Ik vroeg een tijdelijke standplaats aan, hier bij huis, en die kreeg ik. Op zaterdag en zondag kunnen de mensen hier terecht om ter plekke te eten of om af te halen. De plek rondom de ‘kar’ is gezellig aangekleed met hout (geholpen door zwager Thomas) met speelplek voor kinderen en picknickbanken.”

De truck zelf is voorzien van een keukenuitrusting die voor de helft op gas en de andere helft op elektriciteit werkt. De kar kan dus overal geplaatst worden, er is nu al veel vraag naar.

Thuis
Hij wilde per se een plek bij hun huis, om in de buurt te zijn van hun kinderen, die begeleiding nodig hebben. Gelukkig is er ruimte genoeg om het huis.
Chantal begon een aantal jaren geleden een minibibliotheek in het paarse tuinhuisje. Dat leverde veel aanloop op, bezoekers vonden het een mooie plek, zo aan de rand van het dorp en vroegen kunnen we hier wat drinken? Later kwam daar de vraag bij: Kun je hier wat eten? Passanten, veelal fietsers, maar ook campinggasten kwamen even aan. Ook die gesprekken met verschillende mensen spraken Henk aan. Hij had altijd al een droom om een restaurantje beginnen, vanwege het plezier in koken. “Gewoon een gezellige plek om te zitten, wat te eten en te kletsen. Dat missen we echt in het dorp.”

Eten en meer
Henk hoopt op medewerking van de gemeente om de tijdelijke vergunning permanent te maken, zodat hij niet alleen op locatie maar ook bij huis de foodtruck kan voortzetten. En misschien wel uitbreiden met bijvoorbeeld lunches.
Beiden lopen over van de ideeën voor de toekomst bijvoorbeeld kinderfeestjes in combinatie met het creatief bezig zijn in Chantal en Inekes dorpsatelier, een Halloweenfeest met passende aankleding. “En dan met Kerst grote tafels waar iedereen aan kan schuiven om lekker te eten,“ vult Henk enthousiast aan.

Voorlopig is ‘Henk’ open op zaterdag en zondag tussen 14.00 en 20.00 uur

Om daar verandering in te brengen is de Nederlandse Voetgangersmonitor gestart. Inwoners uit heel Nederland worden uitgenodigd om hun ervaringen met lopen en wandelen te delen in hun eigen gemeente. De resultaten moeten meer inzicht geven in de sociale veiligheid, toegankelijkheid, verkeersveiligheid en de kwaliteit van de openbare ruimte.

Volgens Dennis van Sluijs, adviseur voetgangers & loopstromen bij Arcadis, groeit de aandacht voor de voetganger snel, terwijl kennis over de dagelijkse ervaringen van voetgangers vaak nog ontbreekt. Van Sluijs: “Iedereen is voetganger. Toch weten we vaak verrassend weinig over hoe mensen hun dagelijkse looproutes ervaren. Juist die ervaringen zijn belangrijk. Ze laten zien waar mensen zich veilig voelen, waar drempels bestaan voor ouderen of mensen met een beperking en waar gemeenten met relatief eenvoudige maatregelen verschil kunnen maken.”

De monitor richt zich op alle gemeenten in Nederland. Iedereen die ergens woont, werkt, studeert of regelmatig komt, kan deelnemen. Naast vragen over onderwerpen als toegankelijkheid, sociale veiligheid en verkeersveiligheid kunnen deelnemers ook locaties aanwijzen op een kaart van de eigen gemeente. Daarmee ontstaat een overzicht van plekken die inwoners waarderen én locaties waar volgens hen verbeteringen nodig zijn.

“Voor gemeenten is het vaak lastig om te weten waar de grootste knelpunten liggen. Bewoners weten dat meestal wel. Zij gebruiken de straten, voetpaden en oversteekplaatsen iedere dag. Met deze monitor maken we die lokale kennis zichtbaar.”, aldus Van Sluijs.

De uitkomsten worden gebruikt om gemeenten beter inzicht te geven in de kwaliteit van de loopomgeving en om mogelijke verbeterpunten in beeld te brengen. Daarnaast helpen de resultaten om landelijke aandacht te vragen voor de positie van voetgangers en actuele thema’s zoals sociale veiligheid en toegankelijkheid.

De Nederlandse Voetgangersmonitor staat open tot en met 25 oktober 2026.

Meedoen kan via: www.startvragenlijst.nl/voetgangersmonitor_20262

De dienst vindt plaats van 10.30 tot 12.00 uur en staat in het teken van warmte, inspiratie en verbinding met de Spirituele Wereld.

De ochtend wordt geleid door Diana Kampshoff en bestaat uit geïnspireerd spreken, gebed, muziek en demonstraties van mediumschap. Verschillende ervaren mediums dragen deze ochtend met liefde

De dienst wordt omlijst met muziek en draagt het centrale thema:

“It is all about Love.”

Locatie van de spirituele bijeenkomst:

Centrum Hemmes; Piet Heinstraat 33; 7391 WK Twello

Datum & tijd: Zondag 13 september, 10.30- 12.00 uur

Iedereen is welkom, ongeacht achtergrond of ervaring. De dienst staat open voor ieder hart dat zich wil verbinden met liefde, licht en de Spirituele Wereld.

Voor meer informatie: E-mail: scs@soulconnections.nl

Ook vertellen ze verhalen over historische panden die ooit in Wilp hebben gestaan en gebouwen die er vandaag de dag nog steeds staan. Iedereen die belangstelling heeft voor de geschiedenis van Wilp, of het nu gaat om herinneringen uit de eigen jeugd, verhalen van ouders en grootouders of gewoon nieuwsgierigheid naar het dorp van vroeger, is welkom.

Kom kijken, luisteren en herinneringen ophalen. Misschien herkent u wel een oud pand, een bekende plek of zelfs mensen op de foto’s. De entree bedraagt € 7,00 hiervoor ontvangt de bezoeker een kopje koffie of thee met wat lekkers, 1 drankje en een paar hapjes. Aanvang 14.00 uur, zaal open 13.30 uur. Voor meer informatie kun je terecht bij: Truus Wagenaar e.mail: h.wagenaar5@chello.nl 06-15522344

Heeft u goed (en compleet) gereedschap over en wilt het aan een goed doel geven? Kom het dan inleveren bij het Repair Café op 12 september van 10.00-12.00 uur. Bij het Repair Café kunnen ze het gereedschap goed gebruiken om de ingebrachte reparaties te repareren.

Heeft u iets te repareren of advies nodig? Dan bent u natuurlijk ook van harte welkom in ‘t Oortveld.

Altijd tijd voor een kop koffie …

Misschien wel het allerbelangrijkste. Het Repair Café is een plek om buurtgenoten te ontmoeten, een praatje te maken, uw vragen te stellen of een luisterend oor te vinden.

De koffie en thee staan voor u klaar!
Bij het Repair Café Empe-Tonden is iedere maand ook iemand aanwezig van de dorpsraad Kleine Kernen Empe Tonden. Er is alle gelegenheid om vragen te stellen op het gebied van wonen en leefbaarheid in de gemeente. Daarnaast zit er weer iemand klaar van BrummenEnergie voor vragen over het verduurzamen van uw woning en is er een bibliotheekmedewerker van Bij de Bieb aanwezig voor digitale vragen en uitleg over apps.

Wat repareren we niet
In verband met complexiteit en hygiëne repareren we geen stofzuigers en volautomatische koffiemachines.

Iedere maand
Het Repair Café is iedere tweede zaterdag van de maand van 10 tot 12 uur in het verenigingsgebouw ’t Oortveld, Emperweg 41 in Empe. Het volgende Repair Café na 12 september is 10 oktober.

De adviezen en reparaties zijn gratis. Wel bestaat de mogelijkheid om een vrijwillige bijdrage te doen.

Sterker nog: het grondgebied van de buurtschap wordt al eeuwenlang aan drie zijden omgeven door de gemeente Deventer! De begrenzing tussen deze buren wordt mede gevormd door de loop van de Oude IJssel. De afstand tussen de toren van de Lebuineskerk en het midden van Steenenkamer bedraagt nauwelijks één kilometer! Door zijn onmiddellijke nabijheid heeft Deventer in het verleden op meerdere gebieden grote invloed doen gelden op Steenenkamer.

De vroegst bekende benaming voor de buurtschap is Styenen Kamer en komt voor in een leenakte uit 1485. In het eerste kwart van de 16e eeuw is er sprake van een erve en goed dat in bezit was van Herman Buetenhuess. Dit erve en goed wordt in 1538 aangeduid als Butenhuysguet off die Stenen Kamer. In de 16e en 17e eeuw wordt het gebied verpacht als ‘weij en saaijlant’. Een eeuw later worden er hoven aangelegd voor Deventer burgers. Sinds het begin van de 19e eeuw bevolkten daghuurders en tuinlieden Steenenkamer. Kenmerkend is dat de bevolking hoofdzakelijk bestond uit leden van tien families. In akten uit de burgerlijke stand uit die tijd komen deze familienamen veelvuldig voor. De tuinlieden verkochten hun groenten in Deventer via uitventing en marktverkoop. In de loop van de 20e eeuw werden de producten in toenemende mate via de veiling in Twello verkocht. De tuinbouw, waardoor Steenenkamer eerder zo bekend was, is tegenwoordig praktisch verdwenen.

Dit en nog veel meer betreffende Steenenkamer wordt verteld en toegelicht in een presentatie die wordt verzorgd door Henk Grooters, een oud-bewoner van deze buurtschap.

Locatie: bibliotheek Twello, Marktplein 11. Zaal open: 19.30 uur, aanvang 20.00 uur. De toegang is gratis. De consumpties zijn voor eigen rekening. U kunt zich voor de lezing aanmelden via info@historischeverenigingvoorst.nl U bent van harte welkom

De monumentale fabrieksgebouwen zijn vrij toegankelijk en ook het Fabrieksmuseum is geopend. Hier neemt u een kijkje in het industriële verleden van Landgoed Klarenbeek.
Om 11.00 uur en 14.00 uur zal er een rondleiding verzorgd worden door het park.
Maak een wandeling door de moestuin, neem een kijkje in de kas en ontmoet de vrijwilligers. Zij vertellen u graag meer over de tuin en het landgoed. Daarnaast zijn er huisgemaakte jams en honing van imker Wim verkrijgbaar.

Voor een gezellig moment tussendoor bent u welkom in de Theetuin, waar Fine Food Factory zorgt voor een hapje en een drankje. Ook aan de jongste bezoekers is gedacht: voor hen ligt er een kleurplaat klaar.

Data: zondag 13 september 2026
Aanvang: 11:00 uur
Locatie: Landgoed Klarenbeek (Kopermolenweg 16, te Klarenbeek)

Graag tot dan!

Van beroep horlogemaker maar zijn liefde ging uit naar het schrijven. Streekromans, toneelstukken en verhalen uit het dagelijks leven gegrepen met avonturen van Aornt Peppelenkamp.

Verhalen van een halve eeuw geleden en nog ongekend populair.

De lezing vindt plaats in Het Dorpshuis van Voorst van 19.30-21.45 uur.

De afgelopen jaren was de kledingbeurs een groot succes en wisten vele bezoekers de weg te vinden naar deze beurs om mooie kledingstukken voor weinig geld te scoren.

De kledingbeurs wordt dit jaar ook weer gehouden op de prachtige locatie namelijk in de grote zaal achter café Gewoon Neut aan de Klarenbeekseweg 93 in Klarenbeek.

De gehele opbrengst van de kledingbeurs gaat vanuit het Alpe d’HuZes team Klarenbeek naar KWF Kankerbestrijding.

Naast de verkoop van volwassen-, kinderkleding, schoenen, tassen en accessoires zullen Louis en Diny Kolkman weer present zijn om legpuzzels (Jan van Haasteren, WasGij, etc.) te verkopen en ook deze opbrengst is geheel voor de actie Alpe d’HuZes.

Inleveradres

Mocht je volwassen- of kinderkleding, tassen, schoenen etc. hebben, die je voor dit goede doel beschikbaar wilt stellen dan kun je deze inleveren op:

Zaterdag 26 september tussen 8.00 uur en 17.00 uur

Zaterdag 3 oktober tussen 8.00 uur en 17.00 uur

Adres: Familie Groters, Broekstraat 55 in Klarenbeek. Contact via: s-kremer@planet.nl

Of op de volgende data bij grote zaal achter Gewoon Neut, Klarenbeekseweg 93 Klarenbeek:

Vrijdag 16 oktober tussen 9.00 en 16.00 uur

Zaterdag 17 oktober tussen 9.00 en 16.00 uur

De kleding moet schoon en heel zijn en het gaat dus om volwassen- en kinderkleding, alle maten zijn welkom. Ook carnavalskleding, wintersportkleding en sportkleding mogen worden ingeleverd evenals legpuzzels.

De verkoopprijs wordt bepaald door de organisatie en de opbrengst komt geheel ten goede aan Alpe d’HuZes. Niet verkochte kleding wordt niet retour gedaan, ook daarvoor wordt een goede bestemming gezocht.

Team volgen

Je kunt het Alpe d’HuZes team Klarenbeek en meer nieuws over de kledingbeurs, volgen via de Facebookpagina https://www.facebook.com/alpedhuzesteamklarenbeek

Al 25 jaar zijn zij verbonden aan deze school. Esther werkt al 25 jaar als groepsleerkracht op de Daniël de Brouwerschool. Mirjam is haar carrière begonnen als groepsleerkracht en werkt op dit moment met veel plezier als stagecoördinator in het VSO. Na jaren van inzet en gedrevenheid was het tijd om deze twee juffen in het welverdiende zonnetje te zetten. In de ochtend werden Esther en Mirjam warm onthaald met een oranje loper en een erehaag door de collega’s. Op school werd dit feest gevierd met taart en slingers.

Katalys organiseert het landelijke programma Kern met Pit voor de 49ste keer. Door bijna vijftig jaar ervaring weet Katalys wat bewonersinitiatieven nodig hebben om van een goed idee een haalbaar project te maken en dat binnen één jaar uit te voeren.

Van speeltuin tot taalcafé
Ieder jaar melden honderden initiatieven zich aan: van speeltuin tot buurtcamping, van taalcafé tot wijkwerkplaats, van buurtmoestuin tot dorpsgaard. De mensen die aan de slag zijn, lopen vaak tegen dezelfde vragen aan. Bijvoorbeeld: hoe komen we aan geld of aan handjes? Welke organisatievorm is slim voor ons? Hoe maken we een ontwerp of bouwplan? Bij deze vragen krijgen ze ondersteuning van vrijwillige adviseurs van Katalys.

Ondersteuning van start tot finish
In januari 2027 gaan zo’n 150 geselecteerde initiatieven van start. Zij krijgen tot december de tijd om hun doel te behalen, met begeleiding van adviseurs uit hun eigen regio, een netwerk van technische en juridische experts, een eigen webpagina en keuze uit twintig workshops.

Groepen die hun doel binnen dat jaar realiseren, ontvangen het Kern met Pit-predicaat en € 1.000. Het jaar wordt afgesloten met een provinciale finale op de Kern met Pit-dag in elke provincie, gevolgd door een landelijke finale, waar de twaalf provinciale winnaars kans maken op de hoofdprijs: de Gouden Pit ter waarde van € 3.000.

Uitgewerkt plan niet nodig
Mensen hebben nog de tijd om hun idee met de buurt te bespreken en samen aan te melden voor Kern met Pit. “Het plan hoeft niet heel uitgewerkt of professioneel te zijn” zegt programmamanager Margje van Spaendonck. “Het belangrijkste is dat je er samen voor wilt gaan. Niets is te gek: we hebben al zoveel mooie ideeën voorbij zien komen die in een jaar tijd zijn gerealiseerd. Je kunt ook nog hulp vragen bij het aanmelden. Een Katalys-adviseur kan je ondersteunen bij het indienen van jullie aanvraag.”

De vrijwillige adviseurs van Katalys in het hele land begeleiden jaarlijks tientallen buurtideeën van klein tot groot. Zo werken ze samen aan krachtige dorpen en buurten in heel Nederland.

Aanmelden kan tot 1 november 2026 via kernmetpit.nl

Tijdens deze afsluiting was er, naast de spetterende muziekquiz en de zelfgemaakte hapjes, het officiële moment waarbij afscheid is genomen van Jan Weustenenk. Mede oprichter van het koor in 1995, vele jaren bestuurslid, eerst als penningmeester en later zelfs met twee petten op toen de voorzittersrol erbij kwam. De laatste jaren kon nog steeds ‘geprofiteerd’ worden van zijn enorme kennis over het koor. Een waardevol koorlid en betrokken InBetweener die helaas om gezondheidsredenen moet stoppen.

Met grote waardering is Jan door het huidige bestuur benoemd tot Lid van Verdienste. De bijbehorende oorkonde werd hem overhandigd door voorzitter Gerrie Beltman, samen met een koorfoto en een ‘Jan-Pot’, gevuld met lieve wensen van alle koorleden.
Is er alleen gekletst? Zeker niet, er is natuurlijk ook gezongen onder leiding van gelegenheidsdirigente/-pianiste Nienke.
Met twee nieuwe kijkers werd het een vliegende start van het seizoen en is het koor klaar voor het eerste optreden op zondag 13 september (11.30-12.00 en 12.30-13.00 uur) in de Broederenkerk Bibliotheek Zutphen tijdens Open Monumentenweekend.
Het thema van dit landelijke evenement is ‘veerkrachtig’ en dat thema past uitstekend bij InBetween. Voor meer informatie, neem een kijkje op de vernieuwde website www.inbetweenbrummen.eu Mailen kan ook: secr.inbetween@gmail.com

De gemeente Voorst heeft de vergunning verleend en de verbouwing is in volle gang. In het voorste deel van de boerderij komen de zes woonplekken. In het achterste deel komen de drie logeerkamers, samen met de ruimte voor dagbesteding De Buitenkans. Bewoners krijgen 24 uur per dag begeleiding.

Wonen en dagbesteding onder één dak
De Buitenkans verzorgt nu al dagbesteding op het terrein en verhuist mee naar de verbouwde boerderij. Daarmee liggen wonen, logeren en dagbesteding straks in hetzelfde gebouw en hoeven bewoners niet te reizen voor hun dagelijkse bezigheden. De dieren en de werkzaamheden op de zorgboerderij horen bij het dagelijkse programma.

Oprichtster Mariëlle Kuipers vertelt: “Stichting De Wardiaan is ontstaan vanuit een persoonlijke wens van onze familie. Onze oudste zoon heeft een verstandelijke beperking en voor hem willen wij een plek creëren waar zijn toekomst veilig, stabiel en liefdevol is. Vanuit die wens bouwen wij ook voor andere bewoners een thuis waar zij zich gezien voelen en zichzelf mogen zijn.”

Eerste gesprekken
De eerste belangstellenden hebben zich gemeld. De komende maanden voert De Wardiaan kennismakingsgesprekken met toekomstige bewoners en hun ouders of verwanten. Er is nog ruimte voor nieuwe aanmeldingen, zowel voor wonen als voor logeren.
Meer informatie over wonen, logeren en de ontwikkelingen rond De Grote Pepercoeke staat op https://dewardiaan.nl.

Toch viel Brooklynn in de kwartfinale af. Dat gebeurde overigens met zowat alle zangers en zangeressen. Vooral artiesten uit de variété hoek gingen wel door naar de halve finale.

Cameratraining, choreografie en lastige oortjes.
Lynn heeft genoten van haar deelname aan ‘America’s Got Talent’. Het was een enerverende en spannende achtbaan waarin ze terechtkwam. Het optreden in de liveshows was prachtig. Een hele grote zaal, bómvol en een enthousiast publiek. Lynn merkte dat er na de voorrondes ook veel meer persoonlijke aandacht voor haar was. Natuurlijk door haar medekandidaten maar ook door producers en anderen die professioneel aan de shows meewerkten. Hele aardige en betrokken contacten. Op straat werd ze herkend door mensen die naar de shows gekeken hadden. Dat is in Nederland nog niet het geval.

Bovendien heeft Lynn een schat aan nieuwe ervaringen opgedaan. Het was niet alleen maar een liedje zingen. Je staat op een groot podium met een prachtige lichtshow, terwijl er allemaal rozenblaadjes uit de lucht vallen. Vooraf heb je cameratraining gehad, zodat je weet op welke camera je je moet richten. Minder leuk waren de oordopjes die tijdens het optreden in je oor werden geplaatst. Je hoort jezelf, maar wel anders dan normaal. Daar moet je wel mee leren omgaan. Eigenlijk heb je daar meer tijd voor nodig, maar die was er nauwelijks in de achtbaan.

‘Love your Enemy’, een song met een boodschap.
Lynn is ruim een week terug in Wilp. Natuurlijk had ze graag doorgegaan maar toch is ze niet erg teleurgesteld. Ze heeft haar belangrijkste doelen gehaald. In de kwartfinale zong ze geen cover, maar een eigen nummer. ‘Love your Enemy’ werd door zowel de jury als het publiek in de zaal zeer enthousiast ontvangen. Het was de eerste ronde waarin de toeschouwers in het land bepaalden welke artiesten door mochten. Jammer genoeg kozen die voor andere artiesten.

“Ja, zegt Lynn, “Het was vooral mijn intentie om gezien te worden door een groter publiek. Dat is meer dan gelukt. Bovendien vind ik het echt geweldig dat ik mijn eigen nummer heb kunnen zingen. De boodschap van dat nummer is voor mij heel belangrijk”.

Lynn heeft in haar jeugd altijd last gehad van angsten. Het is een enorme overwinning om dan voor zo’n groot publiek op het podium te gaan staan. Ook de boodschap in ‘Love your Enemy’ gaat over het overwinnen van die angsten. Dat blijkt een belangrijke boodschap voor heel veel jongeren te zijn. Uit de hele wereld heeft Lynn honderden reacties gehad van mensen die zich gesteund en geïnspireerd voelen. Dat is voor haar veel belangrijker dan de competitie in “America ’s Got Talent’ te winnen.

Lynn houdt eigenlijk niet van het wedstrijdelement in zo’n show. “Alle deelnemers willen graag hun talent laten zien. Onderling heb je vooral respect voor elkaar en ga je vriendschappelijk met elkaar om. Dat is op social media even anders. Daar worden mensen door de fans van andere artiesten regelmatig naar beneden gehaald. Vaak op een onprettige manier. Als jonge artiest heb je daar juist geen profijt van. Zelf weet je ook op welke momenten je sterker uit de hoek had kunnen komen. Dan heb je geen behoefte aan ongenuanceerd commentaar van mensen die jou nog nooit live gezien hebben”.

Die negatieve commentaren zijn niet fijn, maar Lynn is heel tevreden dat ze over haar kwetsbaarheid en angsten verteld heeft. Mensen hebben haar gevoelens kunnen zien en horen. Dat leidde gelukkig tot heel veel positieve berichten van mensen die hetzelfde meemaken als Lynn.

Toeren in Japan of Egypte?
Lynn is heel blij met de commentaren die ze van de jury kreeg. Sofia Vergara vertelde haar dat ze echt in haar geloofde. Simon Cowell was in de liveshow al heel positief. Volgens hem was het eigen nummer van haar rijp voor een James Bond film. Na afloop van de show kwam hij nog naar Lynn om zijn waardering uit te spreken voor haar optreden en haar nummer ‘Love your Enemy’.

Lynn ziet de deelname aan ‘America’s Got Talent’ als een opstap naar bekendheid en hopelijk een mooie carrière in binnen- en builenland. Ze is terug in Nederland weer druk bezig. Het nummer dat ze zong in de kwartfinale is uitgebracht en onder andere op Spotify te beluisteren. Haar eerste EP komt binnenkort uit.

Ze heeft al veel andere nummers klaar. Hopelijk worden die de komende tijd uitgebracht. Dat is ook nodig, want Lynn wil graag gaan toeren met haar muziek. Dan heb je wel voldoende nummers nodig om een mooie show op te kunnen zetten. Als het aan haar ligt kan dat in Nederland zijn, maar zeker ook in de Verenigde Staten of misschien wel Japan of Egypte. Ook uit deze landen heeft Lynn heel veel positieve reacties gehad na haar optredens in Los Angeles.

Activia

Zondag 13 september

10:30 Activia 3 - Albatross 3
14:00 Activia 1 - Emst 1

CCW ’16

Zaterdag 12 sept.

14.30 CCW 2 – Twello 2

14.30 CCW Vr.1 – ZVV Vr.1

16.15 WSV 7 – CCW 3

Zondag 13 sept.

10.30 Klarenbeek 3 – CCW 2

11.30 WWNA 3 – CCW 3

14.00 CCW 1 – V en L 1

Terwolde

Zondag 13 september

14.00 Vaassen 1 – Terwolde 1

11.30 Terwolde 2 – WSV 3

11.00 Terwolde VR1 – Raalte VR1

Twello

zaalvoetbal zuiderlaan

vrijdag 11 september

20.30 Twello 1 - Colmschate 1

elders

18.30 Gr.Wit 5-Twello 3

veldvoetbal

donderdag 10 september

20.00 Twello 2 - VEVO 2

zaterdag 12 september

13.30 Twello 1 - RDC 1

14.30 CCW’16 2 - Twello 2

zondag 13 september

10.30 Twello 2 - TKA 3

V en L

Vrijdag 11 september

19:30 Horst VR1 - V en L VR1

Zondag 13 september

11:00 V en L VR1 - Heeten VR1

11:00 DAVO 2 - V en L 2

14:00 CCW 1 - V en L 1

Voorwaarts

Zondag 13 september

10:00 KCVO 3-Voorwaarts T 4

10:30 Columbia 3-Voorwaarts T 5

11:00 AZC 2- Voorwaarts T 3

11:00 V en L 3-Voorwaarts T 7

11:30 Voorwaarts T 2-Heino 2

11:30 Voorwaarts T 6-Turkse Kr 4

14:00 Voorwaarts T 1-Hoven 1

Mirjam is haar carrière begonnen als groepsleerkracht en werkt op dit moment met veel plezier als stagecoördinator in het VSO. Na jaren van inzet en gedrevenheid was het tijd om deze twee juffen in het welverdiende zonnetje te zetten. In de ochtend werden Esther en Mirjam warm onthaald met een oranje loper en een erehaag door de collega’s. Op school werd dit feest gevierd met taart en slingers.

Gezelligheid en lokale producten proeven en kopen.
Er is als andere jaren een (informatie-)markt waar u onder andere allerlei soorten jams, appelstroop, lokaal gebakken brood, cider, wijn, zuivel met fruit, vlees, appel- en kweepeersap, notenolie, honing, siropen en andere boomgaard gerelateerde producten uit Welsum en omstreken kunt kopen. Er is een demonstratie kaarsenmaken en er worden lokaal geproduceerde zeepjes aangeboden. De hoogstambrigade is aanwezig voor het geven van adviezen over het snoeien van fruitbomen. Er is een tentoonstelling rond de bijenteelt en ook de Stichting IJsselhoeve is aanwezig met informatie over hun activiteiten. Voor het eerst dit jaar is er een bijdrage van Loods 64 uit Olst met allerlei van hout gemaakte producten zoals plantenbakken en vogelhuisjes. Ook worden er zelfgebreide sokken en van vilt gemaakte kunstnijverheid aangeboden. U kunt vanzelfsprekend in het café een glaasje appel-perensap of kopje koffie/thee met eigen gebakken taart gebruiken, of heerlijke soep eten. Dus ook als u geen fruit laat persen, is er meer dan genoeg te zien en te proeven. Voor de kinderen is er een leuke activiteit gepland. Er is dit jaar ook weer een tentoonstelling van miniaturen te zien, gemaakt door een inwoonster van Welsum.

Welkom tussen 10.00 u -16.00 u op Boerderij ‘t Middel Ark, Arkerstraat 2 in Welsum. Parkeren graag op de aangewezen plaatsen.

Wie de houtzagerij nog kent van enkele jaren geleden, zal verrast zijn door de vooruitgang. En wie er nog nooit is geweest, heeft helemaal een goede reden om te komen kijken.

Sinds 2015 wordt met man en macht gewerkt aan het herstel van de historische houtzagerij aan de Wilpsedijk, op de grens van Twello en Deventer. De restauratie van deze bijzondere houtzagerij vordert gestaag en steeds meer machines en installaties kunnen daadwerkelijk weer worden gebruikt. En zo ontstaat er een bijzondere plek waar historische machines, ambachten en mensen samen het verhaal van de houtzagerij vertellen.

Van boomstam tot tafelblad
Tijdens de Open Monumentendag kunnen bezoekers over het terrein rondlopen en alle gebouwen met installaties bezichtigen: de zagerij, de schaverij, de klompenmakerij, de smederij en de slijperij. Er zijn demonstraties van het zagen van boomstammen en te zien is welke stappen nodig zijn om van een boom uiteindelijk bijvoorbeeld een tafelblad te maken. Ook wordt gedemonstreerd hoe vroeger – en nog steeds – klompen worden gemaakt, stompe zaagbladen worden geslepen en de smeden repareren wat kapot is.

Liefhebbers van oude techniek komen eveneens aan hun trekken. Een stoomlocomobiel wordt ingezet om een zaagtafel aan te drijven. En ook is de mallejan in actie te bewonderen, een historisch vervoermiddel om boomstammen te verslepen. Dit jaar wordt die niet door een tractor voortgetrokken, maar door een echt paard.