De gemeenteraad moet nog instemmen met haar benoeming en dus blijft het formeel bij beoogd wethouder. Aan enthousiasme ontbreekt het ondertussen niet. Niet bij Daniëlle zelf en zeker niet bij Voortvarend Voorst, de lokale partij die binnen de nieuwe coalitie een wethouder moest leveren.

Wie zit er eigenlijk tegenover ons aan deze keukentafel?
Ze omschrijft zichzelf als rustig, maar tegelijkertijd aanwezig. Als iemand die graag nadenkt, maar net zo goed van gekke ideeën en tempo houdt. En vooral: pragmatisch. „Ga het maar gewoon doen en begin er maar aan. Ook bij grote vraagstukken geloof ik in kleine stappen. Begin, kijk hoe iets valt en bepaal daarna wat de volgende stap wordt.”

„Ik merk dat wie ik thuis ben, op mijn werk en in welke hoedanigheid dan ook, Daniëlle Beumer altijd dezelfde persoon is. Ik wil mezelf kunnen zijn, aan welke tafel ik ook zit en welke rol ik ook heb.”

Van Twello naar Nijbroek
Daniëlle werd geboren en groeide op in Twello. Daar woonde ze tot haar achttiende. Toen leerde ze Bas kennen, geboren en getogen op de boerderij in Nijbroek waar ze nu samen wonen. „Hij vertelde dat hij in Nijbroek woonde en eerlijk gezegd had ik geen idee waar dat lag, terwijl het zo dichtbij is.”

Was het liefde op het eerste gezicht voor Bas of voor Nijbroek?
„Eerst Bas”, zegt ze lachend. „Hij zei ook direct: ‘Maar ik ben wel boer.’ Ik dacht: ik zie gewoon een leuke knul, wat maakt zijn beroep nou uit? Later heb ik wel geleerd dat boer zijn veel meer een levenswijze is.”

Na drie jaar samen in Deventer verhuisden Daniëlle en Bas naar Nijbroek waar Bas als 3e generatie het boerenbedrijf ging runnen. Inmiddels wonen ze daar 25 jaar.

Opvallend genoeg begon jouw professionele loopbaan ook in de gemeente Voorst. Hoe kwam dat zo?
„Dat was tijdens de Mkz-crisis in 2001 (*1) . Ik was aan het afstuderen en Bas had het bedrijf van zijn ouders net overgenomen. Er waren geen koeien en dus geen inkomsten. Ik voelde echt dat ik snel een baan moest hebben. De gemeente Voorst was de eerste die zei: kom maar op gesprek. Ik kon eigenlijk direct na het behalen van mijn diploma aan de slag.”

(*1 De MKZ-crisis van 2001 was een grote uitbraak van mond- en klauwzeer, een zeer besmettelijke virusziekte onder evenhoevige dieren zoals runderen, varkens, schapen en geiten. Om verspreiding tegen te gaan, werden in Nederland ruim 260.000 dieren geruimd, waaronder veel gezonde dieren. Vooral op de Veluwe en in delen van de gemeente Voorst had de crisis grote impact op boeren en dorpsgemeenschappen. Red.)

Daniëlle begon op de afdeling communicatie. Toch ontdekte ze al snel dat ze liever zelf aan plannen werkte dan over de plannen van anderen te communiceren. Ze kon doorstromen als beleidsadviseur in het sociaal domein. „Ik ben dat gaan doen en sindsdien eigenlijk verknocht aan dat domein.”

Na Voorst volgde een lange periode bij de gemeente Epe, maakte ze een kort uitstapje naar Hogeschool Windesheim en kwam daarna terecht bij de gemeente Deventer, waar ze inmiddels bijna negen jaar werkt. „Ik vind het mooi als er genoeg te doen is. Als ergens niet alles helemaal op orde is, vind ik het leuk om orde in de chaos te scheppen, rust te creëren en ervoor te zorgen dat het weer lekker draait.”

Hoe ontstaat vanuit zo’n loopbaan ineens het idee om wethouder in Voorst te worden?
„Eigenlijk door een samenloop van toevalligheden. Ik was bij het afscheid van een wethouder in Deventer en kwam daar een wethouder uit Voorst tegen. Toen dacht ik: er liggen een paar mooie opgaven in het sociaal domein in Voorst. Hoe mooi zou het zijn als ik daar in mijn eigen gemeente een steentje aan kan bijdragen?”

Eenmaal thuis keek Daniëlle hoe de coalitievorming ervoor stond en zag ze dat Voortvarend Voorst nog op zoek was naar een wethouder voor het sociaal domein. „Die avond heb ik de stoute schoenen aangetrokken en fractievoorzitter Danny Roelofs een mailtje gestuurd: zijn jullie nog op zoek en zou ik in aanmerking kunnen komen?”

De dag erna volgde al telefonisch contact. „Vanaf het eerste moment voelde ik een heel goede klik. Toegankelijkheid, openheid en enthousiasme. Toen ik daarna de inmiddels toegezonden stukken las dacht ik: dit sluit heel erg aan bij wat ik belangrijk vind en bij hoe ik zelf in elkaar steek.”

Hoe enthousiast is Voortvarend Voorst?
Raadslid Jan Osinga: „Daniëlle heeft óns gevonden. Daar waren we heel blij mee. Het is best een zoektocht naar een wethouder die bij je past en die ook de kennis en ervaring heeft die je als partij nodig hebt. Zij is ambtelijk gepokt en gemazeld en weet hoe de hazen lopen.”

Bestuursvoorzitter Jan-Willem Klop legt uit wat de partij zocht. „We willen niet een standaard partij zijn en zochten iemand met passie, iemand die pragmatisch is en buiten de gebaande paden kan denken.”

Dat pragmatische uit het profiel, herken je jezelf daarin?

„Heel erg. Ik ben van: ga het maar gewoon doen en begin er maar aan. Ook bij grote vraagstukken geloof ik in kleine stappen. Begin, kijk hoe iets valt en bepaal daarna wat de volgende stap wordt.”

Raadslid Arend Jansen steekt zijn enthousiasme niet onder stoelen of banken. „Wij zochten een wethouder, maar geen wethouder van twaalf in het dozijn. Ik vind dit een lot uit de loterij. Ik ben er ontzettend blij mee.”

Daniëlle, je hebt zelf jarenlang wethouders van dichtbij meegemaakt. Wat neem je daarvan mee?
Ik heb ze in allerlei varianten gezien en ook ervaren hoe mensen zich in die functie ontwikkelen. Het laatste wat ik zelf wil worden is een soort superambtenaar. Ik vind het belangrijk dat je collegiaal samenwerkt. Natuurlijk is er afstand tussen bestuurder en ambtenaar, maar je doet het uiteindelijk wel samen.”

Daarbij omschrijft Daniëlle haar manier van werken als: „Hoofdlijnen waar mogelijk, details waar nodig.” Ze realiseert zich tegelijkertijd dat haar rol wezenlijk verandert. Waar zij nu adviseert en uiteindelijk naar een wethouder kijkt voor het besluit, zal straks mogelijk naar háár worden gekeken.

De beoogde portefeuille is breed. Onder de paraplu van sociaal domein en samenleving vallen onder meer jeugd, Wmo, participatie, inclusie, sport en asiel. Veel daarvan sluit aan op haar huidige werkterrein. „Er valt zeker veel te doen. Als dat niet zo was, had ik waarschijnlijk ook geen interesse gehad.”

Bas, wat vind jij ervan dat Daniëlle mogelijk wethouder wordt?
„In het begin dacht ik wel: ik moet het eerst nog maar eens zien. Maar het kreeg steeds meer handen en voeten en op een gegeven moment zijn we er serieus over gaan praten. Ik ben zeker trots.”

Daniëlle en Bas (50) hebben twee dochters van bijna 16 en 18 jaar. Bas runt het boerenbedrijf dat al generaties met hun plek in Nijbroek verbonden is. Na de Mkz-crisis koos hij voor een nieuwe koers en stapte over op biologische bedrijfsvoering.

Bas ziet ook dat de functie iets van het gezin zal vragen. „We hebben het al gehad over de hectiek die zo’n functie met zich mee kan brengen. Ik ben druk met mijn bedrijf en Daniëlle zal het er zeker niet minder druk door krijgen.” En de dochters? Ze gaan beiden studeren en steeds meer op eigen benen staan. Voor het gezin is dit dan ook een natuurlijk moment voor een nieuwe stap.