Om even voor 12.00 uur, na de resultaatbespreking, vertrok een groepje docenten, voorzien van nog in plastic verpakte vlaggen met de tekst ‘Veluws College Twello, geslaagd!’, de cijferlijst en de uitnodiging voor de feestelijke diploma-uitreiking over enkele weken, richting alle windstreken. Over wind gesproken, het waaide én regende precies op het moment van vertrek behoorlijk. Maar de zon scheen al in de hoofden van de docenten, die wisten dat bijna iedereen geslaagd was en slechts twee pechvogels nu nog niet, maar wellicht na de herkansingen. Een uitslag om trots op te zijn!

‘Ik was blij dat ik van mijn collega even een paraplu kon lenen’, vertelt docent wiskunde Nadie Schoorlemmer, die in een fikse regenbui met haar bakfiets Twello inreed. Een paar andere boodschappers namen de auto, ook afhankelijk van de afstanden tussen de kandidaten.

‘We wilden zoveel collega’s inzetten als mogelijk was’, verklaren Debbie Stojancic en Karin van de Westelaken, respectievelijk docent Engels en Nederlands en tevens mentoren van de examenklassen. ‘Je wilt die leerlingen niet te lang laten wachten, want ze weten dat ze vanaf 12.00 uur bericht krijgen. Anders wordt de spanning té groot’.

Dat die spanning er sowieso was geweest de afgelopen dagen, werd duidelijk wanneer er weer een voordeur openzwaaide en een duidelijk nerveuze kandidaat, vaak met achter hem of haar één of meerdere familieleden, de docent in kwestie met grote vragende ogen aankeek. De reacties waren onvergetelijk. Puur ongeloof, extase, tranen van geluk, springende pubers én ouders, knuffels, uitroepen, spontane dansjes, openvallende monden en vooral heel veel breed lachende gezichten.

Docent geschiedenis en maatschappijleer Merijn Middelhuis was zelf ontroerd door de tranen van ongeloof van een leerling. ‘Zo mooi om te zien, daar doe je het voor!’

De leerling in kwestie vertelt later die middag, op de gezellige bijeenkomst in de aula van de school: ‘Ik zat met mijn rug naar het raam en had m’n handen voor mijn oren, zodat ik de bel niet zou horen..!’ Ze is nog steeds euforisch en laat zich door klasgenoten en aanwezige personeelsleden graag feliciteren. De gelukkigen zijn om 16.00 uur deze middag alvast naar school gekomen voor een hapje en drankje, het delen van de vreugde. En wát is er mooier dan blijdschap te delen?

Docenten Jasper Kleinrensink en Yannick Duursma-ten Kate gingen met z’n tweeën rond die middag. De eerste ging in de kofferbak van de auto liggen en de tweede nodigde de kandidaat uit eens in die kofferbak te kijken. ‘Daar lag meneer Kleinrensink languit lachend met de ‘geslaagd’-vlag te zwaaien!’, vertelt één van de verraste leerlingen.

Bert Jansen, docent Nederlands en maatschappijleer, ging getooid met een hoge oranje hoed met het woord ‘GESLAAGD!’ erop en een ukelele de deuren langs om een aantal leerlingen zingend en spelend het blijde nieuws te brengen. Een filmpje daarvan ging al snel rond op de socials. ‘Na het aanbellen ging de deur dan open en stond een verbaasde kandidaat in de deuropening met daarachter meestal een al direct filmende ouder!’, vertelt hij. ‘En achteraf waren ze des te blijer dat ze het moment hadden vastgelegd. Toch leuk om over tien jaar nog eens terug te kijken!’

Zijn collega Annet Gooyaers, docent Beeldende Vorming, kreeg spontaan een borrel aangeboden door een dolblije ouder, maar sloeg die maar af. Ze was tenslotte ‘gewoon’ aan het werk. Nou ja, gewoon? Een stuk gebak bij een ander adres accepteerde ze och maar.

‘De moeder van één van m’n leerlingen haalde een lijn met vlaggetjes tevoorschijn met daarop de tekst: ‘Niets gedaan, toch geslaagd!’ Blijdschap met een knipoog, zullen we maar zeggen.

Gymdocent Matthijs Kamphuis schoot een partypopper leeg in de tuin van een kandidaat. ‘Had hij ook in de aula gedaan met de examenstunt, dus ik kon hem even terugpakken, haha! Daarna even samen een drankje, hoe leuk kan het zijn?’

Eerdergenoemde ‘bakfietsmoeder’, eh……- docent Nadie vroeg aan een leerling wie er blijer was met het goede nieuws, zíj of haar moeder? De leerling antwoordde heel eerlijk: ‘Absoluut m’n moeder! Die vindt dat de opvoeding nu echt geslaagd is en ze is daar ook wel even klaar mee volgens mij…!’ Met zo’n eerlijk antwoord ben je in elk geval ook geslaagd voor (zelf)kennis en inzicht lijkt me.

Het werd nog een erg gezellige ‘pre-party’ in de aula van de school, met veel verhalen over die middag en de bijzondere bezoekjes. En dan moet het échte feest, de bijzondere diploma-uitreiking nog komen. Inmiddels een traditie op VC Twello.

Volgend jaar weer op deze manier?

‘Zeker weten!’, aldus mentoren Debbie en Karin. ‘Dit is toch uniek?’

En dat was het. Met recht een geslaagde(n) dag.

Gefeliciteerd allemaal!

En voor de herkansers: zet ‘m op, geloof in jezelf! Er wordt hard voor je geduimd!