Van Teuge naar Twello
Stefan Wattimena werd geboren in het Ambonezenkamp Teuge, aan de Fokkerstraat 6, op een plek die deels woonhuis en deels kraamkliniek was. Later verhuisde het gezin naar Twello, waar hij nog altijd woont, in een wijk waar veel Molukse families dicht bij elkaar leven.

Hij groeide op in een gezin van negen kinderen. Zijn moeder speelde daarin een belangrijke rol, niet alleen binnen het gezin maar ook in de gemeenschap. Ze sprak zowel Nederlands als Maleis en fungeerde als verbindende schakel, onder meer richting instanties en als (kraam)verpleegkundige naar zorgverleners. Die houding gaf ze haar kinderen mee: meedoen, ontwikkelen en je plek vinden in de Molukse en Nederlandse samenleving.

Het persoonlijke krijgt een glimlach wanneer hij vertelt: “Toen mijn vrouw werd geboren, zei mijn moeder al gekscherend: ‘die is voor een van mijn zonen.’ Stefan en zijn vrouw hebben nu drie kinderen van 29, 28 en 26 jaar.

Geschiedenis die doorwerkt
De achtergrond van Stefan is nauw verbonden met de komst van Molukkers naar Nederland. In 1951 arriveerden zo’n 12.500 Molukkers – veelal voormalige KNIL-militairen en hun gezinnen – met het idee dat hun verblijf tijdelijk zou zijn. In werkelijkheid werden zij hier gevestigd, onder meer in kampen zoals in Teuge. Zijn opa maakte als KNIL-militair deel uit van deze groep.

Zijn moeder kwam mee als verpleegkundige op de boot en bouwde hier haar leven op. In Teuge ontmoetten zijn ouders elkaar. “Als die geschiedenis niet had plaatsgevonden, was ik er niet geweest,” zegt Stefan. Tegelijk merkt hij op dat deze geschiedenis nauwelijks of niet terugkomt in geschiedenisboeken. “Dat vind ik jammer. Het is een belangrijk verhaal van de Nederlandse geschiedenis dat niet vergeten mag worden.”

Van betrokkenheid naar politiek
Zijn stap naar de politiek kwam voort uit betrokkenheid bij de Voorster gemeenschap. Via contacten werd hij benaderd om zich aan te sluiten bij Gemeente Belangen. “Ik sta midden in de samenleving en wilde graag iets bijdragen,” zegt hij. “Dan is dit een logische stap.”

Visie op Voorst
Binnen de gemeenteraad kan Stefan onder meer bijdragen vanuit zijn expertise in mobiliteit en ruimte. Daarbij kijkt hij nadrukkelijk, ook in het algemeen, naar het grotere geheel. “We zoomen vaak te veel in op details,” zegt hij. “Maar juist door uit te zoomen, zie je waar het echt om gaat en krijg me meer context. Kijk van een afstand naar problemen, dan is de oplossing dichterbij.”

Volgens hem moet je eerst helder hebben wat je wilt bereiken. “Wat is het doel? Welke randvoorwaarden gelden er? Pas daarna kijk je naar oplossingen.” Hij pleit ervoor om vraagstukken in samenhang te bekijken. “Verkeer en vervoer, ruimtelijke ordening en voorzieningen hangen nauw met elkaar samen. Als je dat integraal benadert, kun je betere keuzes maken voor veiligheid en bereikbaarheid.”

Overzicht als kracht
In de raad wil Stefan ook werken aan het scherp krijgen van vraagstukken. “Discussies gaan soms al snel over oplossingen, terwijl het probleem nog niet helder is,” zegt hij. Zijn kracht ligt in het bewaren van overzicht. “Ik kijk vanuit een helicopterview, zoom in en weer uit om te toetsen of alles nog klopt met de uitgangspunten. Een oplossing is alleen goed als die past binnen de doelen die je vooraf stelt.”

Een bredere afspiegeling
Met zijn Molukse achtergrond brengt Stefan ook een ander perspectief in de gemeenteraad. “De raad moet een afspiegeling zijn van de samenleving,” stelt hij. “En die is breder dan wat je nu ziet.” Hij benadrukt dat hij er zit voor het algemeen belang. “Ik vertegenwoordig niet één groep. Maar het is wel bijzonder dat ik, voor zover bekend, de eerste ben met deze achtergrond in de gemeenteraad van Voorst.”

Zijn omgeving en directe omgeving reageerden trots toen hij werd gekozen. “De Molukse gemeenschap is al 75 jaar in Nederland en onderdeel van de Voorster samenleving. Dat ik deze stap nu zet, betekent veel voor mij en ik hoop voor hen.”