Wanneer ik Laura Brendel (23) vraag, hoe anderen haar zullen typeren, vallen de woorden sociaal, zorgzaam en iemand die altijd voor anderen klaar staat. ‘Vrienden en familie kunnen mij midden in de nacht opbellen! Zij zijn ook het allerbelangrijkste in mijn leven en daar maak ik altijd tijd voor, bóven al het andere wat ik belangrijk vind.’

En wat is dan ‘al het andere’?

Mijn hobby, paardrijden. Ik vind het ontzettend leuk en fijn, maar het vergt ook veel tijd. Mijn studie is natuurlijk belangrijk én ik doe vrijwilligerswerk voor Rechtswinkel Apeldoorn. Daarnaast werk ik bij een advocatenkantoor en bij het gerechtshof. Paardrijden doe ik al vanaf mijn zesde levensjaar, op m’n zevende kreeg ik een eigen pony. Het is mijn passie en reden, om destijds voor de HAVO te kiezen in plaats van het Gymnasium. Hierdoor had ik tijd om met meer bezig te zijn dan met school alleen. Dit gaf mij ook de kans om op hoog niveau te kunnen paardrijden. Ik heb eigenlijk altijd veel vrijheid gehad om ook andere dingen dan school te kunnen doen’.

Wat vonden je ouders van deze toch best belangrijke beslissing omtrent school?

‘Mijn ouders hebben mij altijd erg veel vrijheid gegeven om mezelf te kunnen ontwikkelen. Ik denk dat dit komt omdat mijn ouders begrijpen dat een papiertje niet alles zegt. Mijn ouders zijn beiden ondernemer. Ze vinden het vooral belangrijk dat ik doe wat ik leuk vind. Al denk ik dat ze het niet leuk hadden gevonden als ik helemaal geen diploma had gehaald.

Wat maakt dat paardrijden voor jou zo belangrijk is?

‘Paardrijden maakt mijn hoofd leeg. Wanneer ik op het paard zit, ben ik alleen daarmee bezig. Maar een paard neemt ook emoties over, heel erg zelfs. Wanneer ik bijvoorbeeld moe ben, dan ben ik te gespannen. Dan staat mijn paard bijvoorbeeld stil. Door het paardrijden kan ik relativeren, dan kom ik tot oplossingen en conclusies. Ik heb nooit veel talent gehad voor het paardrijden. Maar door doorzettingsvermogen ben ik best ver gekomen. Als je doorzet, dan lukt heel veel. Ook al duurt het soms wel even voordat je je dat beseft. Door het paardrijden en de jurysport die daarbij hoort, heb ik ook leren relativeren. Ik heb door het paardrijden geleerd om met teleurstellingen om te gaan. Lage punten geven mij doorgaans alleen maar meer motivatie om de volgende keer nog harder mijn best te doen.

En dat lege hoofd heb je nodig, om mensen van juridisch advies te kunnen voorzien?

Ik denk dat je bij het geven van juridisch advies, vooral niet het praktische aspect en het belang van je cliënt moet vergeten. Veel juristen willen alles juridisch oplossen, terwijl soms een niet-juridische oplossing beter is. Procederen kost veel geld én tijd. Ook kan het in sommige situaties beter zijn om wat water bij de wijn te doen, zodat je samen verder kan, in plaats van je gelijk halen en daardoor een relatie kapot maken.’

‘Rechtswinkel Apeldoorn wordt gerund door vrijwilligers en ik ben aldaar teamleider. We zijn aanwezig op de donderdagavond van half zes tot half acht. Het is mijn taak om toezicht te houden en die taak ligt in het feit, dat ik als master verder ben in mijn opleiding dan de overige medewerkers.

Er worden gesprekken gevoerd tussen studenten (rechtswinkeliers) met de bezoekers. Na dit gesprek sturen wij op papier een advies voor hun juridische probleem. Studenten kunnen hierdoor hun kennis in de praktijk toepassen. Door de controlerende taken kost het mij wel meer tijd dan alleen de donderdagavond. Maar dat heb ik er graag voor over. Ik vind het belangrijk dat het recht voor iedereen toegankelijk blijft. ’

Iets leren en voor de medemens terug doen, mooi gedachtengoed!

‘Het is mooi dat je het kan combineren; iets leren en voor de medemens terug doen. Je kan wat voor de samenleving beteken. Het is heel toegankelijk en fijn voor mensen die niet zoveel geld hebben of niet zoveel kennis van recht hebben. Het is heel vrijblijvend, je kan als cliënt je verhaal kwijt. We schatten de kansen in en of het efficiënt is om te procederen. Maar daarnaast proberen we ook met een praktische oplossing te komen, zoals het gesprek aangaan met elkaar.’

‘Eigenlijk wilde ik arts worden!’

Vroeger dacht ik altijd dat ik arts wilde worden. Als kind heb ik nooit bedacht dat ik de advocatuur in zou gaan. Maar op een gegeven moment besefte ik me, dat ik nooit een goed arts zou kunnen zijn. Mijn motoriek is namelijk niet heel goed. Dingen moeten bij je passen. Zo zou ik nooit een goed voetballer kunnen worden. Als je maar je best doet en alles uit jezelf hebt gehaald, dan ben ik tevreden. Stel dat ik achteraf bezien niet voldoende heb gedaan of behaald, dan kan ik dat mezelf wel verwijten. Ik ben wel een perfectionist, ik wil het hoogst haalbare.’

Je legt de lat erg hoog voor jezelf; altijd?

‘Het hangt ook af van de situatie. Stel dat ik meerdere zaken heb, dan kan niet alles top zijn. Goed is dan ook goed. Het gaat ook om een goede balans in je leven.’

Even terug naar je werk bij Rechtswinkel Apeldoorn. Hoe onderscheidend zijn jullie?

‘Ik denk dat een rechtswinkel een stuk laagdrempeliger is dan de advocatuur. We proberen het recht begrijpelijk te maken voor onze cliënten, vaak zie je dat zij onbekend zijn met het recht. We proberen het recht te vertalen naar Jip & Janeke taal. Een rechtswinkel is ook gratis terwijl een advocatenkantoor vaak veel geld kost.’

En hoe ver ben jij thans in je opleiding?

‘Ik hoop de master privaatrecht en master ondernemingsrecht dit studiejaar af te ronden. Daarna wil ik graag advocaat worden. In de advocatuur kan je nog zaken oplossen, voordat je bij de rechter komt. Je kunt het proces nog heel erg sturen en een strategie uitdenken. Procederen spreekt mij ook erg aan. Maar daarnaast lijkt de adviserende taak van de advocaat mij ook erg interessant. Juist de balans tussen deze twee spreekt mij erg aan. Problemen voorkomen en problemen zo goed mogelijk oplossen. Maar ook de rechterlijke macht spreekt mij aan.

Je privéleven draagt een visie, welke je ook zakelijk hanteert?

Ik denk dat het belangrijk is om te beseffen dat ik bevoorrecht ben dat ik gezond ben. Niet gezond zijn lijkt mij heel erg. Ik heb bewondering voor mensen die heel ziek zijn en nog alles uit het leven halen. Het is goed te beseffen wat ik heb. Daarom vind ik ook dat ik wat terug moet doen, vandaar mijn vrijwilligerswerk. Wanneer iedereen dat zou doen, worden we allemaal sterk. De timmerman kan mij helpen, ik hem. Iedereen heeft wel iets waar die goed in is. Ik wil open staan voor anderen. Laat iedereen doen waar die goed in is!’

Laura, tot voor kort was je een graag geziene gast in het gemeentehuis. Je maakte vertaalslagen van de politiek naar het publiek.

‘Ik heb veel geleerd, er is een wereld voor mij open gegaan. Iedereen maakte tijd voor mij, ik mocht veel doen. Daarvoor ben ik het college, de raad, griffie en communicatie en een ieder die ik heb gesproken, heel dankbaar. Dankbaar voor alles wat ik heb kunnen doen!’

Zo te horen, heb je een goede band met velen opgebouwd?

‘De raadsleden hebben passie voor de samenleving. Ze doen het met hun hele hebben en houden. Ik heb veel geleerd en kreeg veel inzichten. Ik had best wel vooroordelen maar wanneer je ziet hoe gepassioneerd ze over hun onderwerpen praten, dat is mooi!’

‘De burger mag wel wat meer naar de mensen in de politiek kijken.’

De lokale politici krijgen steeds meer vragen en taken. De gemeente draagt een hele grote verantwoordelijkheid en heeft het beste voor met de samenleving. Ik vind dat de samenleving meer interesse mag tonen in de gemeente politiek. De meeste raadsleden zijn naast hun fulltime baan en gezin, uren per week bezig met hun werk als raadslid. Zij doen dit voor ons, als samenleving. Ik heb erg veel respect voor hen en de wethouders.’

‘Raadsleden werken met een soort passie. Ik hoop dat elk raadslid blijft vechten waar hij voor staat en ook vooral moties blijven indienen, ook al weet je misschien van te voren dat je niet genoeg stemmen krijgt. Dan kan er weinig fout zijn, het kan altijd beter. Blijf jezelf in de spiegel aankijken. Soms doe je iets wat niet gaat lukken, maar het dan toch doen. Zodat je er alles aan hebt gedaan!’

Wil ook jij jouw stem laten horen en lijkt het je leuk om te worden geïnterviewd?

Stuur dan een email aan info@voorsternieuws.nl, dan zit ook jij binnenkort met Jos aan tafel!